نورنیوز-گروه اقتصادی: چین با تصاحب بیش از ۹۰ درصد سفارشهای جهانی نفتکشهای غولپیکر در سال ۲۰۲۶، عملاً به قدرت بلامنازع صنعت کشتیسازی جهان تبدیل شده؛ جایگاهی که با سرعت تحویل بالا، زنجیره تأمین بومی و فناوری ساخت ابرنفتکشها، رقبای سنتی مانند کرهجنوبی و ژاپن را به حاشیه رانده است.
یاردهای کشتیسازی چین از ابتدای سال ۲۰۲۶ بیش از ۹۰ درصد سفارشهای جهانی ساخت نفتکشهای فوق سنگین حمل نفت خام (VLCC) را در اختیار گرفتهاند؛ سهمی کمسابقه که از تغییر بنیادین در جغرافیای صنعت کشتیسازی جهان حکایت دارد.
کارشناسان معتقدند که افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی در آبراههای راهبردی جهان، رشد هزینههای حملونقل دریایی و نیاز بازار جهانی به ناوگان بزرگتر و کمهزینهتر، موج جدیدی از تقاضا برای نفتکشهای غولپیکر ایجاد کرده است؛ موجی که مقصد اصلی آن کارخانههای کشتیسازی چین بودهاند.
برتری چین تنها به حجم سفارشها محدود نمیشود. سرعت بالای ساخت و تحویل کشتیها به یکی از مهمترین مزیتهای رقابتی این کشور تبدیل شده است.
در تازهترین نمونه، شرکت کشتیسازی دالیان چین یک فروند نفتکش ۱۱۵ هزار تنی را ۱۶۴ روز زودتر از موعد قرارداد تحویل مشتری داده؛ اتفاقی که از توان بالای مدیریت صنعتی و لجستیکی یاردهای چینی حکایت دارد.
چین همزمان پروژه ساخت نفتکشهای فوق سنگین ۳۰۰ هزار تنی را نیز با سرعت دنبال میکند؛ ابرکشتیهایی که توان حمل بیش از دو میلیون بشکه نفت خام در هر سفر را دارند و هزینه حمل هر بشکه نفت را تا ۴۰ درصد کاهش میدهند.
این مزیت اقتصادی باعث شده بسیاری از شرکتهای کشتیرانی جهان، سرمایهگذاری روی ناوگان جدید خود را به یاردهای چینی بسپارند.
بر اساس دادههای رسمی، تولید کشتی در چین طی سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ با رشد ۴۶ درصدی نسبت به سال قبل به بیش از ۱۵ میلیون تن وزن مرده (dwt) رسیده که معادل بیش از ۵۷ درصد کل تولید کشتی جهان است.
همچنین حجم سفارشهای در دست اجرای این کشور به بیش از ۳۲۰ میلیون تن رسیده؛ عددی که نزدیک به ۷۰ درصد بازار جهانی را شامل میشود.
تحلیلگران صنعت دریایی میگویند: برگ برنده اصلی چین، «زنجیره تأمین بومی» و «خودکفایی صنعتی» است. برخلاف بسیاری از رقبای آسیایی، کارخانههای چینی بخش عمده تجهیزات و قطعات مورد نیاز خود را از داخل کشور تأمین میکنند و همین مسئله ریسک تأخیر در تحویل پروژهها را به حداقل رسانده است.
در حالی که کرهجنوبی و ژاپن طی دهههای گذشته قدرتهای سنتی کشتیسازی جهان محسوب میشدند، اکنون چین با تکیه بر ظرفیت عظیم تولید، فناوریهای جدید و توسعه سوختهای پاک دریایی مانند متانول و آمونیاک مایع، فاصله خود را با رقبا افزایش داده است.
کارشناسان معتقدند که اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، چین تا پایان دهه جاری نهتنها بزرگترین تولیدکننده کشتی جهان باقی خواهد ماند، بلکه به بازیگر تعیینکننده استانداردها و
فناوریهای آینده صنعت دریایی نیز تبدیل میشود؛ جایگاهی که از آن به عنوان «پادشاهی جدید کشتیسازی جهان» یاد میشود.
گفتنی است بیش از 80 درصد تبادل تجاری دنیا در بستر دریا صورت میگیرد و این رشد چین، رقابت چین و آمریکا برای تسلط بر آبهای جهان را دچار تحول خواهد کرد.