نورنیوز-گروه بین الملل: «عبدالباری عطوان» سردبیر روزنامه «رأی الیوم» در یادداشتی با اشاره به تحولات جاری لبنان، از مخاطبان خواست تحلیلها و توجهات خود را صرفاً به مذاکرات ایران و آمریکا محدود نکنند و تحولات لبنان را در اولویت قرار دهند.
به باور او، آنچه اکنون در لبنان در حال رخ دادن است، فراتر از یک تحول داخلی بوده و میتواند بهعنوان مهمترین نشانه از آغاز مرحلهای جدید در ساختار سیاسی و امنیتی منطقه تلقی شود.
او معتقد است لبنان بار دیگر به نقطه کانونی تحولات منطقه تبدیل شده و روندهای جاری در این کشور میتواند مسیر پروژه «خاورمیانه جدید» را تغییر دهد. مقاومت در لبنان بار دیگر در حال بازیابی نقش محوری خود است و آنچه اکنون رخ میدهد، تنها یک منازعه سیاسی یا امنیتی نیست، بلکه بخشی از نبرد بزرگتر منطقهای میان دو پروژه متضاد است.
همصدایی نعیم قاسم و نبیه بری
عطوان در این چارچوب از دو سخنرانی مهم و یک تهدید نظامی سخن میگوید که از نگاه او حامل پیامهای تعیینکنندهای برای آینده منطقه هستند.
نخستین سخنرانی، متعلق به «شیخ نعیم قاسم» دبیرکل حزبالله بود که به گفته عطوان با شدیدترین لحن ممکن، روند مذاکرات میان بیروت و تلآویو را مورد حمله قرار داد و آن را «خیانت بزرگ» توصیف کرد.
شیخ «نعیم قاسم» و «نبیه بری»
به نوشته عطوان، نعیم قاسم در این سخنرانی به صراحت اعلام کرد که مسئله خلع سلاح مقاومت، به معنای نابودی مقاومت و حتی نابودی لبنان است و این موضوع تحت هیچ شرایطی پذیرفته نخواهد شد.
او همچنین نقل میکند که دبیرکل حزبالله تأکید کرده است: «این موضوع خیانت است و با تمام توان، شرافت و فداکاری با آن مقابله خواهیم کرد؛ چه اسرائیل باشد و چه هر طرف دیگری که در کنار آن قرار بگیرد.»
عطوان بخش مهم دیگری از سخنان نعیم قاسم را برجسته میکند؛ جایی که دبیرکل حزبالله بار دیگر بر این نکته تأکید کرده بود که «فلسطین همچنان قطبنمای اصلی» است و ملت لبنان حق دارند برای مقابله با پروژه آمریکایی ـ صهیونیستی به خیابانها بیایند و در برابر آن مقاومت کنند.
به گفته عطوان، دومین سخنرانی مهم، متعلق به «نبیه بری» رئیس پارلمان لبنان و رهبر جنبش امل بود؛ سخنرانیای که به مناسبت سالگرد آزادسازی جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ ایراد شد.
عطوان این سخنرانی را یکی از کمسابقهترین و صریحترین مواضع نبیه بری توصیف میکند و میگوید او وضعیت کنونی لبنان را بهگونهای متفاوت ترسیم کرد.
به گفته عطوان، بری اعلام کرده است که لبنان طی سه سال گذشته در معرض نوعی جنگ نابودی مستمر قرار داشته که تمامی ابعاد زندگی سیاسی، اقتصادی و اجتماعی این کشور را هدف قرار داده است.
او همچنین به بخش پایانی سخنان نبیه بری اشاره میکند؛ جایی که رئیس پارلمان لبنان گفته بود: «آزادسازی سرزمین لبنان در سال ۲۰۰۰ جهاد اصغر بود اما حفظ این دستاورد، جهاد اکبر است. همانگونه که با هم آزادسازی را رقم زدیم، امروز نیز میتوانیم لبنان را آزاد و بازسازی کنیم.»
از نگاه عطوان، اهمیت این دو سخنرانی در آن است که هر دو بر یک نقطه مشترک تأکید دارند؛ بازگشت به محور مقاومت و تلاش برای ایجاد همگرایی داخلی در لبنان در برابر فشارهای خارجی.
او معتقد است همصدایی میان نبیه بری و نعیم قاسم، نشانهای از شکلگیری یک اجماع سیاسی جدید در درون محور مقاومت لبنان است؛ اجماعی که هدف آن ایجاد وحدت در برابر پروژههایی است که از نگاه آنها به سمت عادیسازی و عقبنشینی حرکت میکند.
تهدید تلآویو علیه بیروت
در کنار این دو سخنرانی، عطوان به سومین تحول مهم یعنی تهدید مستقیم از سوی رژیم صهیونیستی اشاره میکند.
او به سخنان «ایال زامیر» رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی اشاره دارد که در جلسه کابینه جنگ اعلام کرده بود باید زیرساختهای بیروت در پاسخ به حملات پهپادی حزبالله هدف قرار بگیرد.
به نوشته عطوان، این تهدید میتواند شامل فرودگاه و بندر بیروت نیز شود و هدف آن قطع شریانهای حیاتی لبنان است.
او معتقد است اگرچه این تهدید بسیار خطرناک است، اما در صورت عملی شدن میتواند نتیجهای معکوس به همراه داشته باشد.
عطوان مینویسد هرگونه حمله گسترده به زیرساختهای بیروت ممکن است موجب همبستگی بیشتر در داخل لبنان شود و فضایی ایجاد کند که شکافهای داخلی را کاهش دهد.
او در ادامه به تحولات میدانی اخیر نیز اشاره میکند و میگوید حملات پهپادی حزبالله اکنون به یکی از نگرانیهای جدی نظامی رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. این عملیاتها باعث شده است نگاه تلآویو به جبهه لبنان تغییر کند و آنچه زمانی یک تهدید تاکتیکی تلقی میشد، اکنون ابعاد راهبردی پیدا کرده است.
عطوان همچنین تأکید میکند که بخش بزرگی از جامعه لبنان به این جمعبندی رسیده است که حمایت کامل آمریکا از رژیم صهیونیستی، یکی از دلایل اصلی استمرار بحران در این کشور است. بسیاری از لبنانیها معتقدند مقاومت در بیش از یک سال گذشته به آتشبس پایبند بوده و خویشتنداری راهبردی نشان داده است اما در مقابل، رژیم صهیونیستی بارها توافقات را نقض کرده و به حملات خود ادامه داده است.
عطوان در پایان لبنان را «دماسنج شرافت، ملیگرایی و کرامت عربی و اسلامی» توصیف میکند و معتقد است این کشور برای سومین بار در حال بازگشت به جایگاه محوری خود در رهبری جریان مقاومت است. مسئله صرفاً اندازه کشور یا تعداد جمعیت نیست، بلکه مسئله اراده و حضور انسانهای شجاع است و درپی این تحولات شمارش معکوس برای تغییرات بزرگ در لبنان و منطقه و نابودی دست نشاندههای آمریکا و رژیم صهیونیستی آغاز شده است.