نورنیوز-گروه اجتماعی: وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است: پژوهشگران موفق شدند از پروتئین موجود در پشم گوسفند، مادهای بسازند که به ترمیم استخوان کمک میکند. این ماده که کراتین نام دارد، در آزمایش روی حیوانات توانسته است بافت استخوانی منظم و پایداری تولید کند و ممکن است جایگزینی امیدوارکننده برای کلاژن در پزشکی ترمیمی باشد.
پشم گوسفند؛ زبالهای که به طلا تبدیل شد
پژوهشگران دانشگاه کینگز کالج لندن دریافتند که کراتین، پروتئین ساختاری موجود در پشم گوسفند، میتواند به بازسازی استخوان در بدن حیوانات زنده کمک کند.
این ماده توانست بافت استخوانی تولید کند که شباهت بیشتری به استخوان طبیعی سالم دارد، در مقایسه با کلاژن که در حال حاضر ماده استاندارد در این درمانها محسوب میشود.
دکتر شریف الشرقاوی (Sherif Elsharkawy) از دانشکده دندانپزشکی دانشگاه کینگز کالج لندن، میگوید: ما بسیار هیجانزده هستیم؛ زیرا برای اولینبار توانستیم با موفقیت یک ماده مبتنیبر پشم را برای ترمیم استخوان در یک حیوان زنده آزمایش کردیم.
مزیت پایدار؛ تبدیل پشم دورریز به محصول پزشکی
پژوهشگران همچنین به مزیت پایدار این ماده اشاره میکنند. پشم یک منبع طبیعی است و اغلب توسط صنعت دامداری بهعنوان زباله دور ریخته میشود. این موضوع کراتین را به گزینهای تجدیدپذیر و قابل تولید در مقیاس انبوه برای کاربردهای پزشکی تبدیل میکند.
کلاژن؛ استاندارد فعلی با نقاط ضعف
کلاژن برای سالهای متمادی، بهعنوان یک لایه محافظ در پزشکی ترمیمی و دندانپزشکی استفاده میشده است. این ماده از نفوذ بافت نرم به ناحیه آسیبدیده جلوگیری میکند و به استخوان اجازه رشد مجدد میدهد.
کلاژن با وجود استفاده گسترده، معایبی نیز دارد. این ماده نسبتاً ضعیف است و میتواند خیلی زود تجزیه شود، بهویژه در شرایطی که استخوان در حال ترمیم باید فشار را تحمل کند. استخراج کلاژن نیز هزینهبر و از نظر فنی دشوار است.
دکتر الشرقاوی میگوید: از نظر پژوهشی، این یک نقطه عطف بزرگ است. کراتین را بهعنوان یک ماده ترمیمی طبیعی جدید معرفی میکند که میتواند جایگزین کلاژن شود و نیاز به آن را کاهش دهد.
آزمایش در آزمایشگاه روی حیوانات
پژوهشگران ابتدا غشاهای کراتینی را روی سلولهای استخوانی انسان در آزمایشگاه آزمایش کردند. سلولها بهخوبی رشد کردند و نشانههای آشکاری از سلامت استخوان بروز دادند. سپس این غشاها را به موشهایی پیوند زدند که جمجمهشان نقص بزرگی داشت که به خودی خود، خوب نمیشد.
نتیجه جالب بود: غشاهای کلاژنی حجم بیشتری استخوان ساختند، اما استخوان حاصل از غشاهای کراتینی منظمتر و پایدارتر بود. همچنین الیاف آن منظمتر و شبیهتر به استخوان طبیعی سالم بودند.
گامی به سوی استفاده در انسان
غشاهای کراتینی همچنین بهخوبی با بافت اطراف همراه شدند و در طول بهبودی پایدار ماندند. پژوهشگران میگویند این ویژگیها برای مصارف پزشکی حیاتی است.
دکتر الشرقاوی در پایان میگوید: ما این فناوری را با موفقیت در بدن حیوان آزمایش کردهایم و این فراتر از یک طرح اولیه است. این نشان میدهد کراتین میتواند بازسازی استخوان را در یک موجود زنده ممکن کند و ما را به استفاده از آن در انسان نزدیک ساخته است.