نورنیوز-گروه سیاسی: اولاً که ترامپ روزانه چندین بار حرفش را عوض میکند و دوم اینکه اکنون رسانهها نقل قول میکنند و اصلا معلوم نیست که رسانهها درست میگویند یا خیر؛ لذا هنوز هیچ خروجی حاصل نشده است. طرحها در رفت و آمد است و طرفین مدام در حال اصلاح و الحاق ضمیمه به طرحها هستند. از زمانی که آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۸ بیرون آمده هشت سال میگذرد و هنوز ایران و آمریکا به نتیجهای نرسیدهاند.
دولت در آمریکا و ایران تغییر کرد، به نتیجه نرسیدند و علاوه بر آن تغییرات مهمی رخ داد، اما نتیجه حاصل نشد. با این حال همچنان هم ترامپ و ایران از توافق و تمایل به دستیابی آن میگویند. میان آنچه ایران از توافق میخواهد با آنچه ترامپ و آمریکاییها از توافق میگویند فاصله بسیاری است. از طرفی بر خلاف آنهایی که معتقدند میانجیها میتوانند نقش تعیین کننده و سازندهای در معادله ایران و آمریکا داشته باشند، باید اذعان داشت که مساله ایران و آمریکا ربطی به میانجی ندارد و میانجی فقط هماهنگ کننده است و نامه میبرد و میآورد.
نه پاکستان در قد و قوارهای است که بتواند نظر آمریکا و ترامپ را تغییر دهد و نه در قد و قوارهای است که بتواند نظر ایران را عوض کند. از پاکستان بزرگتر خود چین هم نمیتواند این کار را انجام دهد. بلکه مهم اراده دو طرف یعنی ایران و آمریکا است. اکنون پاکستانیها در حال تلاش هستند و زحمت میکشند؛ اما اینکه بگوییم، چون پاکستان میانجی است ترامپ از خواستههای خود نمیگذرد و یا تن به توافق میدهد، یا ایران قبول میکند و، چون پاکستان میانجی است از مساله توان دفاعی خود صرف نظر میکند، اینگونه نیست.
تلاشها در جریان است، اما نباید به میانجیها ضریب بدهیم. میانجیها فقط نقش هماهنگ کننده دارند؛ اراده دو طرف هنوز بر این تعلق نگرفته که موضوعی را بپذیرند که طرف مقابل راضی به آن باشد. از سوی دیگر برخی از دوگانگی مذاکره و ترامپ میگویند که اساسا چنین دوگانهای در کار نیست، چراکه مذاکره ۴۷ سال است که انجام میشود ودر آینده هم انجام خواهد شد. دوگانهای اگر در میان باشد دوگانه توافق یا جنگ است.
اگر نه مذاکره صرفا ابزاری برای رسیدن به توافق است. ما در وسط جنگ هم در حال مذاکره بودیم؛ لذا توییت کردنها، سخنرانی کردنها خط و نشان کشیدنها و حتی همین که گفته میشود مذاکره نمیکنیم همه بخشی از مذاکره است. دوگانه موجود این است که یا توافق خواهیم کرد یا جنگ میکنیم. ترامپ همه کار میکند تا توافق مد نظرش با ایران حاصل شود.
اعمال تحریم، تهدید، شروع به جنگ یا تمایل به مذاکره همه برای رسیدن به توافق است. البته همانگونه که گفته شد توافقی که خودش میخواهد نه توافقی که مطلوب ایران است. سیاست همه گزینهها روی میز است، سیاست ۳۰ ساله آمریکاییها است؛ لذا برای رسیدن به این توافق اگر لازم شود خواهند جنگید. اینگونه نیست که توافق صرفا ابزار باشد بلکه توافق برای طرفین هدف نهایی است.
آرمان ملی