نورنیوز-گروه ورزش: تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی خود را برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ آماده میکند که عملکرد خط دفاع و دروازهبانهای این تیم به یکی از نگرانیهای اصلی اهالی فوتبال تبدیل شده است. شاگردان امیر قلعهنویی در کنار برگزاری دیدارهای تدارکاتی، چند مسابقه درونتیمی نیز برگزار کردهاند؛ دیدارهایی که بیش از نتیجه، کیفیت عملکرد دفاعی تیم ملی را زیر ذرهبین برده است.
ایران در دیدار تدارکاتی برابر نیجریه دو بار دروازه خود را باز شده دید؛ گلهایی که تنها حاصل اشتباه فردی نبودند و نشانههایی از ضعف در ساختار دفاعی، ناهماهنگی خط عقب و تصمیمگیری دروازهبانها را نشان میدادند. این روند در بازیهای درونتیمی تیم ملی نیز ادامه پیدا کرد؛ جایی که چند گل دریافتی، ضعفهای تکرارشونده را آشکار کرد.
در یکی از صحنههای قابل توجه، صالح حردانی از فاصلهای نسبتا دور موفق شد دروازه پیام نیازمند را باز کند. هرچند ضربه حردانی از دقت مناسبی برخوردار بود اما نیازمند در این صحنه علاوه بر جایگیری نهچندان مناسب، در واکنش اولیه هم تاخیر داشت و همین مساله باعث شد توپی که قابل مهار به نظر میرسید وارد دروازه شود. دروازهبانها مقابل شوتهای از راه دور باید علاوه بر انتخاب زاویه مناسب، واکنش سریعتری در انتقال وزن و حرکت دستها داشته باشند؛ نکتهای که در این صحنه دیده نشد.
تنها یک دقیقه بعد، اشتباه در بازیسازی از عقب زمین بار دیگر منجر به گل شد. پاس رو به عقب شجاع خلیلزاده در شرایطی به پیام نیازمند رسید که هادی حبیبینژاد روی او پرس انجام داده بود. نیازمند به جای دفع سریع توپ، تصمیم به حفظ توپ و عبور از مهاجم گرفت اما عدم تصمیمگیری سریع و بازیخوانی ضعیف تحت فشار، باعث شد توپ را از دست بدهد و دروازهاش باز شود. این صحنه بار دیگر ضعف تیم ملی در خروج از فشار پرس و بازی با پا را آشکار کرد؛ موضوعی که برابر تیمهای سطح بالای جام جهانی میتواند به تهدیدی جدی تبدیل شود.
ضعف در مدیریت توپهای هوایی نیز در ادامه بازی دیده شد. روی یک ضربه کرنر، نیازمند برای دفع توپ از دروازه خارج شد اما خروج نامطمئن او باعث شد مدافعان نیز در پوشش فضای هوایی دچار تردید شوند و روزبه چشمی بدون مزاحمت جدی ضربه سر خود را وارد دروازه کند. دروازهبان نهتنها مسئول مهار توپ، بلکه مسئول هدایت و ایجاد اطمینان در خط دفاعی است و خروجهای نیمهکاره معمولا به آشفتگی ساختار دفاعی منجر میشوند.
در سوی دیگر، علیرضا بیرانوند نیز در یکی از صحنهها نتوانست عملکرد مطمئنی داشته باشد. امیرحسین محمودی پس از عبور از چند بازیکن در محوطه جریمه، با ضربهای دقیق دروازه بیرانوند را باز کرد. اگرچه مدافعان در دادن فضا و جلوگیری نکردن از حرکت مهاجم نقش اصلی را داشتند اما بیرانوند نیز در بستن زاویه و واکنش نهایی، فاصله محسوسی با روزهای اوج خود نشان داد.
در مجموع، گلهای دریافتشده تیم ملی در هفتههای اخیر را نمیتوان صرفا مجموعهای از اشتباهات فردی دانست. ضعف در بازیسازی تحت فشار، ناهماهنگی میان مدافعان و دروازهبان، مشکلات در کنترل توپهای هوایی و واکنشهای نامطمئن، مسائلی هستند که در چند مسابقه اخیر به شکلی تکرارشونده دیده شدهاند؛ موضوعی که اگر تا پیش از جام جهانی برطرف نشوند، میتواند برابر تیمهای بزرگ برای ایران دردسرساز شود.
نتیجه فوتبال در سطح جام جهانی معمولا با جزئیات تعیین میشود؛ جزئیاتی که این روزها در خط آخر تیم ملی، بیشتر شبیه علامت سوال هستند تا نقطه قوت چون ظاهرا حتی بازی درونتیمی هم دیگر جای امنی برای دروازهبانها نیست.