نورنیوز-گروه بین الملل: این نشریه آمریکایی نوشت: ترامپ پنجشنبه آینده وارد پکن خواهد شد تا با شکوه و جلال فراوان مورد استقبال قرار گیرد. قبل از مذاکرات پشت درهای بسته با همتای چینی خود، شی جین پینگ، عکس یادگاری اجباری در تالار بزرگ خلق چین با او خواهد گرفت. هر دو رهبر با هیاهوی معاملات و اعلام آن به عنوان یک بُرد برای خود، ظاهر خواهند شد: فروش سویای آمریکایی و شاید موتورهای جت که چین به شدت به آن نیاز دارد. آنها بیانیههایی مبنی بر تعهد به همکاری منتشر خواهند کرد.
این رسانه افزود: با توجه به آتشبس شکننده ترامپ با ایران در تنگه هرمز، عدم قطعیت قابل توجه در مورد این که آیا سفر او به چین اصلا انجام خواهد شد یا خیر، وجود دارد. با این حال، ترامپ تابع عرف نیست، به خصوص با توجه به چشمانداز زشت به تعویق انداختن سفرش به چین برای بار دوم. آنچه بسیار قطعی تر به نظر می رسد این است که هیچ نتیجه قابل توجهی از این اجلاس حاصل نخواهد شد.
درو تامپسون مدیر سابق چین، تایوان و مغولستان در دفتر وزیر دفاع و محقق فعلی در دانشگاه فنی نانیانگ در سنگاپور، گفت: «من شک دارم که این سفر به هیچ نتیجهای دست یابد.»
آلن کارلسون متخصص چین در دانشگاه کرنل، با تایید این نظر گفت: «شانس اینکه از این مذاکرات نتیجه قابل توجهی حاصل شود، کمی بیشتر از صفر است.»
این گزارش با اشاره به هشدار صندوق بینالمللی پول درباره کمبود نفت ناشی از انسداد مضاعف تنگه هرمز نوشت: این موضوع می تواند اندکی عجیب باشد. اما با وجود این که نیمی از نفت چین و تقریبا یک سوم واردات گاز طبیعی مایع این کشور از این تنگه عبور میکند و حدود ۱۳ درصد از واردات نفت آن در دوران قبل از جنگ مستقیما از ایران تامین می شد، پکن تاکنون به طرز شگفتآوری این اختلال را به خوبی پشت سر گذاشته است. این امر عمدتاً به دلیل ذخایر عظیم آن، استراتژی توسعه منابع انرژی فسیلی و غیرفسیلی به طور همزمان و ساخت خطوط لوله نفت و گاز زمینی است. به همین دلیل، شی جین پینگ به خصوص در مقایسه با متحدان محاصره شده ایالات متحده ،میتواند به درستی احساس رضایت کند و بعید است که خود را برای حل بحران به زحمت بیندازد.
الگوی معمول روسای جمهور ایالات متحده این است که آنها با اطمینان خاطر وارد کاخ سفید می شوند و سعی می کنند بر سر موانع مداوم، مانند یارانههای دولتی، دامپینگ کالاها و دسترسی به بازار در حوزههایی مانند خدمات مالی، با چین به یک معامله بزرگ برسند. اما، علیرغم مذاکرات بیپایان، پکن هرگز کوتاه نمی آید و در نهایت در آمریکا با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای، نگرانیهای داخلی اولویت پیدا میکنند.
تایم نوشت: باید اعتراف کرد که ترامپ آشکارا اعلام کرده است که هیچ علاقه ای به مسائل حقوق بشری ندارد؛ موضوعی که به نظر میرسد بخش زیادی از اختلافات معمول را از بین می برد و در عوض بر مسائل اقتصادی متمرکز خواهد بود. با این حال، شی در آنجا نیز کوتاه نخواهد آمد.
به هر حال، این موضوع در سیستم این کشور ریشه دوانده است. تمام برنامههای پنج ساله چین - از جمله آخرین برنامه منتشر شده در ماه مارس - عزم راسخ حزب کمونیست چین برای خودکفایی را آشکار می کند، در حالی که استراتژیهای اقتصادی پر زرق و برق دولتی مانند «ساخت چین ۲۰۲۵»، «استانداردهای چین ۲۰۳۵» و بر اولویت رشد تأکید دارند. حتی زمانی که پیشرفتی حاصل میشود - مانند تعهد سال ۲۰۱۷ برای اجازه دادن به ورود کارتهای اعتباری آمریکایی به چین، پکن در اجرای آن تعلل می کند.
این رسانه دربخشی از گزارش خود آورده است: در حالی که سیاست خارجی دوره اول ترامپ بسیار متمرکز بر حمله به چین بود، دوره دوم او با دستور حملات نظامی به کشورها، تهدید به حمله به گرینلند، کانادا و پاناما و همچنین اختلافات اقتصادی و دیپلماتیک با بریتانیا، اتحادیه اروپا و بسیاری دیگر، سیاست پراکنده ای دنبال کرده است. اگرچه پکن از این حملات در امان نبوده اما به هیچ وجه هدف اصلی نبوده است، که بسیاری را شگفت زده کرده است، زیرا در حلقه داخلی ترامپ، چین ستیزان کم نیستند.
در ماههای اخیر، ترامپ امتیازات قابل توجهی نیز به پکن داده است، از جمله موافقت با فروش تراشههای نیمههادی پیشرفته مبتنی بر هوش مصنوعی انویدیا به چین. این در حالیست که فروش ۱۳ میلیارد دلار سلاح به تایوان خودمختار را به حالت تعلیق درآورده است.
با این حال، تایوان موضوعیست که ممکن است اتفاقات غیرمنتظره ای درباره آن رخ دهد. زمزمههایی وجود دارد مبنی بر اینکه پکن تلاش خواهد کرد ترامپ را متقاعد کند که بگوید ایالات متحده با استقلال تایوان «مخالف» است تا نشان دهد واشنگتن هنوز به بازدارندگی دوگانه در برابر هرگونه تغییر در وضع موجود متعهد است.
جاناتان سالیوان، مدیر برنامههای چین در موسسه تحقیقات آسیا در دانشگاه ناتینگهام بریتانیا در این زمینه گفت:«اما فکر نمیکنم خوشبینی زیادی وجود داشته باشد. به احتمال زیاد چینیها موضع خود را در مورد تایوان اعلام خواهند کرد و شاید آمریکاییها صریحاً آن را به چالش نکشند.»
تایم نوشت: شاید هفته آینده به هیچ وجه یک گردهمایی فشرده نباشد، چرا که ترامپ و شی قرار است امسال چندین بار دیگر هم با یکدیگر ملاقات کنند. این ملاقاتها شامل سفر احتمالی شی و همسرش به واشنگتن در ماه سپتامبر (شهریور)، سفر ترامپ به شنژن برای شرکت در اجلاس اپک در ماه نوامبر و بازگشت شی به ایالات متحده در ماه بعد برای شرکت در اجلاس گروه ۲۰ در میامی است. انتظار داشته باشید که هر یک از این دیدارها با شکوه همراه باشد و انتظار چیز بیشتری از آن را نداشته باشید.
کارلسون، متخصص چین در دانشگاه کرنل گفت:«دقیقاً همین فقدان محتوا است که هدف اجلاس را تعریف می کند. در غیاب هرگونه محتوای واقعی، هر دو شی جین پینگ و ترامپ می توانند بدون فدا کردن بخش زیادی از چیزی، پیروزی خود را اعلام کنند. در آن صورت، خود اجلاس است که اهمیت پیدا میکند.»