نورنیوز-گروه بین الملل: رسانه آمریکایی نوشته است: دولت «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا در پی اعزام ۲ ناوشکن موشکانداز نیروی دریایی آمریکا به خلیج فارس ، «قماری پرمخاطره را علیه تهران کلید زد»؛ عملیاتی که واشنگتن آن را «پروژه آزادی» نامگذاری کرد اما چیزی جز نمایشی از درماندگی راهبردی کاخ سفید در برابر جمهوری اسلامی ایران نبود.
به نوشته این روزنامه، این ماجراجویی دریایی در حالی صورت گرفت که به نوشته رسانه غربی تنها خطرات را برای نیروهای آمریکایی و کشتیهای تجاری افزایش داد. در حالی که اکثر این کشتیهای تجاری بدون تضمینهای روشن درباره حفظ امنیتشان، تن به عبور از این آبراه راهبردی نمیدهند. واکنش قاطع ایران گواه این مدعاست؛ جایی که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با شلیک موشکهای کروز به سمت ناوهای جنگی آمریکا و نیز اعزام قایقهای تندرو تهاجمی و پهپادهای انتحاری، پاسخ ابتکار کاخ سفید را دادند.
شکست تلاشها برای تغییر وضعیت در تنگه هرمز
به نوشته وال استریت ژورنال، دادههای مؤسسه «اساندپی گلوبال» نشان میدهد در اولین روز اجرای عملیات موسوم به پروژه آزادی، تنها ۶ فروند کشتی از تنگه عبور کردهاند و تا بعدازظهر سهشنبه، فقط یک فروند دیگر. این ارقام بسیار ناچیز، بیانگر آن است که بازگشت به دوران پیش از بستهشدن تنگه، یعنی عبور روزانه حدود ۱۳۰ فروند کشتی، یک رویای دستنیافتنی برای غرب خواهد بود. بستهشدن تنگه هرمز که بزرگترین شوک تاریخ بازار نفت را رقم زد، حالا به بحرانی فرسایشی برای بازارهای جهانی انرژی و دولتهای غربی تبدیل شده است.
نوین داس، تحلیلگر ارشد موسسه کپلر میگوید: «واقعیت این است که این عملیات تغییری ماهوی ایجاد نمیکند. بخش کشتیرانی هنوز میلی به خطر کردن بر سر بازگشت به تنگه ندارد.» خطراتی که تنها به آسیب وارد شدن به خدمه یا تخریب کشتی محدود نمیشود، بلکه ریسک اعتباری عظیمی را برای نخستین شرکتهایی که پا پیش بگذارند و با نادیده گرفتن وخامت اوضاع امنیتی هدف آسیب و حمله قرار بگیرند در پی خواهد داشت.
تغییر تاکتیک از بمباران به بلوف دریایی
تحلیلگر وال استریت ژورنال ارزیابی میکند روی آوردن آمریکا به این عملیات دریایی، پس از ۴۰ روز حملات هوایی تجاوزکارانه واشنگتن و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نشان میدهد آمریکا دیگر ابزاری برای وادار کردن ایران به عقبنشینی در اختیار ندارد. «برایان کلارک»، مقام سابق ارشد نیروی دریایی آمریکا و تحلیلگر اندیشکده هادسون، اعتراف میکند: «ما دست به بالاترین سطح تنشآفرینی که میتوانستند یعنی ترور رهبران و حمله به تاسیسات تسلیحاتی و نظامی آنها زدیم. ما این کار را کردیم اما ایرانیها عقبنشینی نکردند. فکر میکنم ایالات متحده و دولتش حالا فهمیدهاند که ابزارهای چندانی برای آنها باقی نمانده که با آنها ایران را تحت فشار قرار دهند به جز اینکه بگویند بیایید تردد کشتیها را بازیابی کنیم.»
در همین حال، آمریکا که از تحمیل محاصره دریایی علیه بنادر ایران در ماه آوریل و قطع درآمدهای نفتی تهران ناکام مانده، با تغییر مسیرهای پیشنهادی عبور کشتیها به مسیر جنوبی تنگه و نزدیک به سواحل عمان، تلاش میکند تا با اخطارهای ایران مبنی بر لزوم اخذ مجوز و استفاده از مسیر شمالی مقابله کند؛ اخطاری که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بار دیگر بر آن تاکید کرده است. یدالله جوانی، معاون سیاسی سپاه هشدار داده هر شناوری که بدون مجوز ایران بخواهد از تنگه عبور کند، قاطعانه با آن برخورد خواهد شد.
ابرقدرت درمانده
به اذعان رسانه غربی، اندازه ناوگان آمریکا امروز تقریباً نصف دهه ۱۹۸۰ میلادی است که در عملیات موسوم به «جنگ نفتکشها» ناوگان تجاری را اسکورت میکرد، و این در حالی است که جمهوری اسلامی ایران اکنون زرادخانه عظیمی از پهپادهای تهاجمی ارزانقیمت و «ناوگان انبوه» از قایقهای تندروی مرگبار را در اختیار دارد. متیو سویل از اندیشکده «رویال یونایتد سرویسز» در اعترافی معنادار میگوید: «واقعیت این است که کنترل تنگه یک مساله ساده قدرت نظامی محض نیست، بلکه موضوع اعتماد است؛ اعتماد بازارها، اعتماد بیمهگران و اعتماد کشتیرانی غیرنظامی؛ اعتمادی که اکنون یکسره از میان رفته است.»
به نظر میرسد «پروژه آزادی» ترامپ پیش از آنکه آزادی کشتیرانی را تضمین کند، حلقه دیگری از شکستهای راهبردی و اعتراف به محدودیت قدرت فرسایشیافته آمریکا در خلیج فارس را به نمایش گذاشته است.