در پی آغاز حملات موشکی ایران به سرزمین‌های اشغالی، ارتش رژیم صهیونیستی از فعال شدن سامانه‌های پدافندی برای رهگیری موشک‌ها خبر داد. همزمان آژیرهای هشدار در مناطق گسترده‌ای از شمال و مرکز فلسطین اشغالی به صدا درآمد و گزارش‌ها از شنیده شدن انفجارهای متعدد در مناطق مرکزی حکایت دارد.

گزارش‌هایی درباره حملات هوایی ارتش رژیم اشغالگر به ضاحیه جنوبی لبنان منتشر شده است. برخی منابع عبری مدعی هدف قرار دادن اتاق عملیات حزب الله شده این حمله در حالی صورت گرفته که ترامپ ادعا می‌کرد اجازه حمله رژیم صهیونیستی به ضاحیه جنوبی بیروت را نمی دهد. تاکنون این حمله 2 شهید و 11 زخمی در بر داشته است.

ترامپ رجز می خواند و تل آویو آتش بس را فقط روی کاغذ می خواهد؛ ضاحیه را می زنند و همزمان تهدیدها را تشدید می کنند. اما ایران مدت هاست «ضربه تنبیه کننده» را جایگزین صبر راهبردی کرده. هشدارها داده شده؛ اکنون ناگهان معادلات تغییر می کند، آدرس مسئولیت روشن است: واشنگتن و تل آویو.

مواضع متناقض ترامپ درباره توافق با ایران، حمله دوباره اسرائیل به ضاحیه جنوبی بیروت، تهدیدهای متقابل تهران و فعال شدن کانال‌های میانجی‌گری، این پرسش را پررنگ‌تر کرده که آیا منطقه هنوز در وضعیت «تنش مدیریت‌شده» قرار دارد یا آرام‌آرام وارد فاز تازه‌ای از تقابل و بازتعریف موازنه‌ها می‌شود؟

رسانه عمومی زمانی می‌تواند نقش ملی ایفا کند که سه ویژگی را همزمان داشته باشد: استقلال نسبی از رقابت‌های سیاسی، بازنمایی متکثر دیدگاه‌های جامعه، و نهایتاً وفاداری به واقعیت‌های پیچیده و چندوجهی. هرگاه یکی از این سه اصل تضعیف شود، رسانه از جایگاه نهاد عمومی به ارگان یک جریان خاص تبدیل می‌شود. مشکل امروز صداوسیما دقیقاً در همین نقطه قرار دارد.