نورنیوز-گروه بین الملل: در بحبوحه رسوایی مربوط به انتصاب پیتر مندلسون، یک کهنهکار باسابقه حزب کارگر به عنوان سفیر بریتانیا در ایالات متحده، به نظر میرسد که تسلط استارمر بر قدرت در حال تضعیف و مهارتهای رهبری او در حال آزمایش است.
این در حالی است که نخستوزیر بریتانیا، پس از تحولات مربوط به انتصاب پیتر مندلسون، درخواستهای مجدد برای استعفای خود در پارلمان را رد کرد.
استارمر در جلسه پرسش و پاسخ هفتگی گفت: «هیچ چیز مرا از انجام وظیفهام برای خدمت به کشورمان باز نخواهد داشت.»
نخستوزیر بریتانیا این هفته برای دومین بار در پارلمان با پرسش و پاسخ روبهرو شد.
دفتر استارمر نیز ادعاهای مطرح شده توسط «اولی رابینز»، یک مقام سابق وزارت امور خارجه مبنی بر اینکه نخست وزیر سال گذشته به تیمش فشار آورده تا انتصاب مندلسون را تسریع کنند، رد کرد.
اما شهادت رابینز در برابر یک کمیته پارلمانی در روز سهشنبه، چند روز پس از اخراجش، چیزی را آشکار کرد که منتقدان استارمر آن را فقدان تیزبینی سیاسی مینامند و تردیدهای بیشتری را در میان منتقدان در مورد سبک مدیریتی او ایجاد کرده است.
سه نفر از نزدیکان دفتر او در داونینگ استریت به رویترز گفتند که اتکای بیش از حدی به گروه کوچکی از مشاوران مورد اعتماد وجود دارد؛ به این معنی که استارمر که زمانی متعهد به «پایان دادن به فساد» بود، از رویدادهای خارجی غافلگیر شده و از حزب خود و مردم بیخبر مانده است.
فشار مداوم
استارمر، مندلسون ۷۲ ساله را که به عنوان وزیر خدمت میکرد، در آخرین باری که حزب کارگر بیش از ۱۵ سال پیش، در اواخر سال ۲۰۲۴، در قدرت بود، منصوب کرد و «تجربه بینظیر او در این نقش» را ستود.
استارمر سپتامبر گذشته پس از آنکه مجموعهای از ایمیلها میزان روابط مندلسون با «جفری اپستین»، مجرم جنسی آمریکایی را فاش کرد، او را اخراج نمود.
مندلسون در ماه فوریه توسط پلیس بریتانیا به ظن سوء رفتار در مناصب دولتی دستگیر شد، اما هیچ اتهامی علیه او و هیچ اتهامی مبنی بر سوء رفتار جنسی نیز علیه او مطرح نشده است.
استارمر اگرچه امیدوار بود که این برکناری به جنجالها پایان دهد، اما هفته گذشته گفت که اطلاعات جدیدی منتشر شده که نشان میدهد نهاد حسابرسی از همان ابتدا توصیه کرده بود که مندلسون منصوب نشود.
رابینز روز سهشنبه تأیید کرد که استارمر از توصیههای حسابرسی امنیتی مطلع نشده است، اما گفت که داونینگ استریت بر انتصاب سریع مندلسون اصرار داشته است.
رابینز با یادآوری «تماسهای تلفنی مکرر از دفتر خصوصی استارمر» و توصیف خود به عنوان «قربانی»، گفت: «من صادقانه معتقدم که دفتر من - دفتر وزیر امور خارجه - در طول ژانویه تحت فشار مداوم بود.»
سخنگوی استارمر ادعاهای رابینز را رد کرد و گفت: «بین اعمال فشار و مطلع شدن تفاوت وجود دارد.»
سه منبع نزدیک به دفتر نخستوزیر به رویترز گفتند که استارمر مدتها به حلقه کوچکی از مشاوران نزدیک خود متکی بود، که علیرغم تعهد قبلیاش برای «پایان دادن به فساد»، باعث میشد که او از حزب و عموم مردم جدا و در برابر غافلگیریهای سیاسی آسیبپذیر به نظر برسد.
اما این جنجالها با تصویری که استارمر در روزهای اولیه خود از خود ارائه میداد، زمانی که قول داده بود «صداقت و درستکاری را به دولت بازگرداند»، بسیار متفاوت است.
با گذشت زمان، او به دلیل سرعت پایین، فقدان کاریزما و اتکا به بررسیهای طولانی قبل از اجرای وعدههای انتخاباتیاش با انتقاد مواجه شده است.
به گفته منابع، استارمر در ابتدا به گروه کوچکی از مشاوران متکی بود که به عنوان «دروازهبان» عمل میکردند و تصمیم میگرفتند که او به چه چیزهایی میتواند و نمیتواند دسترسی داشته باشد. اکثر آنها اکنون آنجا را ترک کردهاند، به ویژه رئیس دفتر او، «مورگان مکسوینی»، از نزدیکان مندلسون که در ماه فوریه استعفا داد و مسؤولیت این ماجرا را بر عهده گرفت.
طبق گزارشها، استارمر پس از شکایت نمایندگان مجلس حزب کارگر از «ذهنیت پناهندگی» پیرامون دفتر او، به طور منظمتری با آنها ملاقات میکند.
در حالی که برخی منابع معتقدند عملکرد داونینگ استریت در ماههای اخیر بهبود یافته است، برخی دیگر فکر میکنند خیلی دیر شده است.
یکی از نمایندگان مجلس حزب کارگر گفت: «این پایان راه است»، اما اشاره کرد که نمایندگان مجلس به دلیل ترس از ناشناختهها، فوراً برای برکناری استارمر اقدام نخواهند کرد.
آینده سیاسی نامشخص تیم استارمر اصرار دارد که دولت بر رسیدگی به مسائل معیشتی و کاهش زمان انتظار در سیستم بهداشت و درمان متمرکز است، اما در داخل حزب، تردیدها در مورد رهبری او رو به افزایش است، به خصوص پس از آنکه تعداد قابل توجهی از مشاوران خود را از دست داد و حمایت داخلی از او کاهش یافت.
انتظار میرود اسناد بیشتری در مورد انتصاب مندلسون پس از انتخابات محلی و منطقهای در هفت مه منتشر شود، جایی که پیشبینیها نشان میدهد حزب کارگر ممکن است شکستهای سنگینی را در برابر حزب اصلاحات «نایجل فاراژ» متحمل شود.
تحلیلگران میگویند استارمر و حزب کارگر اکنون به عنوان ادامه وضع موجود دیده میشوند، برداشتی که میتواند بهبود سیاسی استارمر را دشوار کند.