نورنیوز-گروه اجتماعی: در روزهایی که شهر درگیر اضطراب و ناامنی ناشی از حمله امریکایی اسرائیلی بود، بیمارستانها که باید مکانی امن برای بیماران باشند هم در امان نماندند، در یکی از همین لحظات پرتنش بخش نوزادان بیمارستان خاتم الانبیاء هم از تبعات یک حادثه بینصیب نماند و فضای آرام ناگهان به شرایطی بحرانی تبدیل شد.
روز دهم اسفندماه ساعت ۱۱ و ۴۰ دقیقه همه کادر درمان بیمارستان خاتم الانبیاء مشغول انجام کارهای خود بودند ناگهان صدایی به گوش رسید، همه چیز به هم ریخت، هم همه ای به پا شد، گرد و خاک به هوا برخاست ، صندلی ها افتادند و سقف شروع به ریختن کرد، زمین می لرزید و پرسنل به سختی روی پاهای خود ایستاده بودند، بیماران در صف انتظار هر کدام در تلاش برای یافتن جای امنی بودند، زیر صندلی ها، کنار کمدها و دیوارهای ضخیم، اما در این میان کادر درمان در تلاش برای نجات جان بیماران در تکاپو و تقلا بودند، دشمن به بیمارستان هم رحم نکرده بود، بمب ها منفجر شد و دود ناشی از انفجار فضا را پر کرد.
بخش نوزادان بیمارستان هم در این میان حکایتی دارد، نوزادانی معصوم که چند ساعت از به دنیا آمدنشان نگذشته بود بی پناه ترین ها در این بیمارستان بودند، ندا پرستار بخش نوزادان این بیمارستان مانند هر انسانی در وهله اول شوک شده بود اما سریع به خودش آمد، در حالی که می توانست به سختی روی پاهایش بایستد به سمت تخت نوزادانی دوید که تازه به دنیا آمده بودند، یک ، دو و سه نوزاد را در آغوش گرفت و از اتاق بیرون آمد، لحظه ای آسمانی شکل گرفت، کاری کرد که فقط از دست یک فرشته بر می آمد، از جانش گذشت تا جان نوزادان را نجات دهد.
ندا سلیمی در همان دقایق ابتدایی در حالی که چند نوزاد تازه متولد شده را در اختیار داشت با موقعیتی روبهرو شد که هر تصمیمی میتوانست سرنوشت ساز باشد، سقف بخش دچار آسیب شده بود اما شرایط به گونهای پیش رفت که حفظ جان نوزادان به مهمترین اولویت تبدیل شد، نوزادانی که برخی از آنها کمتر از یک ساعت از تولدشان میگذشت و مادرانشان در اتاق عمل بودند.
در این میان سلیمی با وجود خطراتی که خودش هم با آن روبهرو بود تلاش کرد نوزادان را از فضای خطر دور کند و آنها را به نقطهای امنتر برساند تصمیمی که حالا به روایتی از تعهد و حس مسئولیت تبدیل شده و او در ادامه از جزئیات آن میگوید.
[روایت پرستار بخش نوزادان بیمارستان خاتم/ نوزادها امانت بودند، باید سالم میماندند]
ندا سلیمی، پرستار بخش نوزادان بیمارستان خاتمالانبیاء، در گفتوگو با خبرنگار ایرنا، با اشاره به وقوع این حادثه در این مرکز درمانی گفت: ما در بخش نوزادان بودیم؛ جایی که بچههایی کاملاً بیگناه و تازه متولد شده، بعضاً کمتر از یک ساعت از تولدشان گذشته بود و مادرانشان نیز در اتاق عمل حضور داشتند.
وی افزود: در آن لحظه، نوزادهایی که در دست من بودند را امانت میدانستم و تنها چیزی که برایم اهمیت داشت این بود که این امانتها را سالم به خانوادههایشان برسانم، با وجود اینکه سقف فرو ریخت و بخشهایی از بیمارستان دچار آسیب شد، تمام تلاشم را کردم که این نوزادان آسیبی نبینند.
این پرستار درباره احساس خود در آن لحظات گفت: شاید به جان خودم هم فکر میکردم، اما جان افرادی که کنارم بودند برایم اهمیت بیشتری داشت.
وی ادامه داد: در آن شرایط، فقط من بودم که میتوانستم کمک کنم و همین باعث شد بمانم و کارم را انجام دهم و در آن لحظه حتی به این فکر نکردم که ممکن است چنین اتفاقی رخ دهد یا بعدها بازگو شود.
سلیمی گفت: شاید فقط در دل از خدا خواسته بودم که حقیقت زندگی را نشانم دهد، اما هیچوقت تصور نمیکردم این اتفاق را در همین دنیا تجربه کنم.
وی با تأکید بر اینکه هرگز به دنبال مطرح شدن این اتفاق نبوده است، خاطرنشان کرد: هیچوقت از بیمارستان یا جایی نخواستم که این موضوع بازگو شود و حتی خودم هم تمایلی به بیان آن نداشتم، اما آنچه رخ داد، لحظهای بود که هیچگاه از یادم نخواهد رفت.