نزدیک به دو ماه از آغاز جنگ‌افروزی امریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران می‌گذرد و تنش‌های حل‌نشده، بازارهای جهانی کالا را با نوسان شدید و افزایش قیمت‌ها در بخش‌های مختلف مواجه کرده است.

با وجود ثبت بارش‌های فراتر از میانگین در بسیاری از مناطق کشور و رشد قابل توجه ورودی آب به سدها، داده‌های رسمی نشان می‌دهد بحران آب همچنان پابرجاست. تداوم کسری بارش در استان‌های کلیدی، کاهش محسوس ذخایر سدهای راهبردی به‌ویژه در تهران و آغاز زودهنگام گرما، زنگ هشدار جدی برای تابستانی پرتنش در حوزه تأمین آب و مدیریت مصرف به صدا درآورده است.

گزارش جدید مؤسسه استکهلم از رشد بی‌سابقه هزینه‌های نظامی جهان حکایت دارد؛ روندی که در سایه تنش‌های جهانی تشدید شده است. در این میان، ایران با ارائه الگویی بومی مبتنی بر تاب‌آوری ملی و ظرفیت‌های ژئوپلیتیک، رویکردی متفاوت از امنیت پایدار را به نمایش گذاشته است.

ادعای مضحک “انفجار لوله های نفت در چند روز توسط ترامپ و شوی تبلیغاتی توقف پمپاژ نفت از سوی سنت تلاش برای جبران ناکارآمدی محاصره و فشار ناشی از وضعیت تنگه هرمز است . اگر محاصره دریایی مؤثر بود، نیازی به این سطح از نمایش نبود. این بازی میتواند خیلی زود از کنترل خارج شود.

آنچه امروز از زبان صدراعظم آلمان شنیده می‌شود، در واقع اعترافی دیرهنگام به یک حقیقت قدیمی است: ایران را نمی‌توان با الگوها و کلیشه‌های ساده تحلیل و مهار کرد. کشوری با این حجم از ظرفیت ژئوپلیتیک و تجربه تاریخی، نه با فشار صرف از میدان خارج می‌شود و نه با تهدید یک‌جانبه تسلیم. هر راهبردی که این واقعیت را نادیده بگیرد، دیر یا زود محکوم به شکست محاسباتی است.