نورنیوز- گروه سیاسی: علی اصغر باقرزاده، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در کمیته دائمی صلح و امنیت بین المللی مجمع نمایندگان جوان یکصد و پنجاه و دومین اتحادیه جهانی بینالمجالس (IPU) در استانبول، گفت: آنچه در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ علیه جمهوری اسلامی ایران رخ داد، یک عملیات نظامی عادی نبود بلکه یک الگوی هدفمند و سیستماتیک از حمله به آینده، زندگی و انسانیت یک ملت بود که با تبانی رژیم ایالات متحده و رژیم اسرائیل اجرا شد. در این حملات، نهتنها اهداف نظامی، بلکه زیرساختهای کاملا غیرنظامی و نسل جوان ایران بهطور مستقیم هدف قرار گرفتند.
وی توضیح داد: دانشگاههای برجسته کشور از جمله دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه صنعتی شریف به عنوان مراکز اصلی تولید علم و تربیت نخبگان آیندهساز، هدف حمله قرار گرفتند. این اقدام در واقع حمله به علم پیشرفت و آینده یک ملت بود.
این عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس گفت: انستیتو پاستور ایران هدف قرار گرفت؛ نهادی حیاتی در حوزه تولید واکسن، دارو و تحقیقات زیستپزشکی که مستقیما با سلامت عمومی و آینده نسل جوان در ارتباط است. باشگاههای ورزشی و مراکز جوانان نیز مورد هدف قرار گرفتند؛ فضاهایی که نماد امید، نشاط، همبستگی اجتماعی و زندگی سالم برای جوانان هستند.
وی ادامه داد: در یکی از تکاندهندهترین بخشهای این تجاوز، یک مدرسه ابتدایی در شهر میناب هدف قرار گرفت؛ جایی که ۱۶۸ دانشآموز مشغول تحصیل بودند. ۱۶۸ کودک، ۱۶۸ آینده، ۱۶۸ رؤیای ناتمام. در این حمله همچنین ۱۴ معلم جان باختند و بیش از ۱۰۰ نفر زخمی شدند؛ معلمانی که ستون آموزش و پرورش نسل آینده بودند.
این نماینده مجلس با اشاره حملات به جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران، گفت: این اقدامی بهطور آشکار و مستقیم، نقض فاحش کنوانسیونهای ژنو و حقوق بینالملل بشردوستانه است. براساس این کنوانسیونها، نیروها و تأسیسات امدادی و بشردوستانه از حمایت ویژه و مطلق برخوردارند و هدف قرار دادن آنان در هر شرایطی ممنوع و مصداق جدی جنایت جنگی محسوب میشود. همچنین بیمارستانها، مراکز درمانی، کتابخانهها و مراکز فرهنگی نیز مورد حمله قرار گرفتند و این یعنی حمله به سلامت، دانش، حافظه تاریخی و هویت فرهنگی یک ملت.
وی اضافه کرد: تهدیدهای علنی درباره «نابودی تمدن چند هزار ساله ایران» و «بازگرداندن آن به عصر حجر» نشاندهنده یک ذهنیت است که نهتنها زیرساختها، بلکه موجودیت و هویت یک ملت و آینده نسل جوان را هدف قرار داده است این در حالی است، کشور من در دو مقطع از جنگ تحمیلی اخیر که روندهای دیپلماتیک و تلاشها برای حلوفصل مسالمتآمیز اختلافات با حسن نیت را دنبال می کرد و با توجه به اینکه کشورم نیز به این مسیر پایبند بوده است، مورد تجاوز نظامی از سوی ایالات متحده و رژیم اسرائیل قرار گرفت.
باقرزاده خاطرنشان کرد: این همزمانی میان دیپلماسی و تجاوز، پیامد عمیقی به همراه داشت؛ تضعیف اعتماد به سازوکارهای صلحآمیز و ایجاد بیاعتمادی نسبت به کارآمدی دیپلماسی، بهویژه در ذهن نسل جوان.
وی اضافه کرد: وقتی دانشگاههای شریف و شهید بهشتی، انستیتو پاستور، هلال احمبهرغم حمایت صریح کنوانسیونهای ژنو، مدارس با ۱۶۸ دانشآموز و مراکز ورزشی و درمانی همگی در یک الگوی حمله قرار میگیرند، دیگر نمیتوان از «خطای جنگی» یا «اهداف محدود نظامی» سخن گفت. این یک حمله مستقیم به اصول بنیادین حقوق بینالملل و به خود مفهوم انسانیت است.
باقرزاده افزود: در برابر چنین تجاوز آشکاری، جمهوری اسلامی ایران بر اساس ماده ۵۱ منشور ملل متحد، حق ذاتی دفاع مشروع خود را با قاطعیت، مشروعیت و اقتدار کامل اعمال کرده و خواهد کرد. پاسخ ایران نه احساسی بلکه دقیق، حقوقی و متناسب است؛ پاسخی که با هدف بازدارندگی در برابر ادامه تجاوز و تضمین امنیت ملت ایران، در چارچوب کامل حقوق بینالملل انجام میشود. ایران نشان داده است که در عین پایبندی به اصول حقوقی، در دفاع از حاکمیت، امنیت و جان شهروندان خود هیچ تردیدی به خود راه نخواهد داد.
وی در پایان گفت: اگر نهادهای غیر نظامی از جمله مدارس، دانشگاهها و مراکز امدادی و سلامت هدف حملات وحشیانه قرار گیرند و جهان سکوت کند، چه چیزی از نظم حقوقی بینالمللی باقی خواهد ماند؟