نورنیوز-گروه بین الملل: بر اساس گزارش دانشگاه ریدینگ که خود مدیریت حدود ۸۰۰ هکتار زمین کشاورزی و دامداری را در منطقه برکشایر بر عهده دارد، اثرات این بحران هم در سطح محلی و هم در مقیاس ملی محسوس است. این مجموعه که شامل فعالیتهای زراعی در مزرعه سونینگ و دامپروری در مزرعه هال است، بهعنوان نمونهای عملی از شرایط فعلی کشاورزی در بریتانیا مورد توجه قرار گرفته است.
دکتر اسون کوپس، مدیر مزارع این دانشگاه، با اشاره به افزایش شدید هزینهها میگوید قیمت «گازوئیل قرمز»—سوخت اصلی ماشینآلات کشاورزی—تقریبا دو برابر شده و از حدود ۶۹ پنس به بیش از ۱.۱۵ پوند در هر لیتر رسیده است. با توجه به مصرف سالانه حدود ۱۰۰ هزار لیتر سوخت، این افزایش به معنای تحمیل هزینهای اضافی در حدود ۲۵ هزار پوند فراتر از پیشبینیهای بودجهای است. به گفته او، همزمانی این افزایش با فصلهای کاشت و برداشت، فشار مالی را دوچندان کرده و آثار آن اکنون بهوضوح در حال نمایان شدن است.
در کنار سوخت، هزینههای مرتبط با حملونقل و نهادههایی مانند خوراک دام و کود شیمیایی نیز روندی صعودی پیدا کردهاند. شرکتهای حملونقل به تدریج هزینههای اضافی خود را به کشاورزان منتقل میکنند و این مساله موجب شده فشار از چندین جهت به تولیدکنندگان وارد شود. هرچند برخی کشاورزان—از جمله مزارع دانشگاه ریدینگ—با خرید زودهنگام کود شیمیایی تا حدی از افزایش قیمتها در امان ماندهاند، اما تداوم این وضعیت میتواند در فصلهای آینده چالشهای جدیتری ایجاد کند.
کارشناسان معتقدند این وضعیت یادآور پیامدهای جنگ اوکراین است، با این تفاوت که اگرچه شدت افزایش قیمتها در آن زمان بیشتر بود، اما اکنون نیز نشانههای یک بحران مشابه در حال شکلگیری است. در کوتاهمدت، برخی مزارع تلاش میکنند با بهبود بهرهوری و کاهش هزینههای عملیاتی—مانند محدود کردن عملیات خاکورزی—فشارها را مدیریت کنند، اما در صورت تداوم قیمتهای بالا، احتمال افزایش ۱۰ تا ۱۵ درصدی هزینههای کلی تولید وجود دارد؛ مسالهای که میتواند کشاورزان را ناچار به تغییرات اساسی در مدل کسبوکارشان کند.
از منظر کلان، اقتصاددانان تاکید میکنند که اختلال در مسیرهای کلیدی حملونقل، بهویژه در منطقه خلیج فارس، زنجیره تامین جهانی سوختهای فسیلی و بهتبع آن کودهای شیمیایی را مختل کرده است. این اختلالات حتی در مواردی که ارتباط مستقیم با بازار بریتانیا ندارند، به سرعت بر قیمتهای جهانی تاثیر میگذارند.
در نهایت، با توجه به اینکه کشاورزان بریتانیایی در بازارهای جهانی «قیمتپذیر» محسوب میشوند و قدرت انتقال مستقیم افزایش هزینهها به مصرفکننده را ندارند، ادامه این روند میتواند به افزایش قیمت مواد غذایی در این کشور منجر شود. در سطحی گستردهتر نیز، کارشناسان هشدار میدهند که در کشورهای کمدرآمد، چنین بحرانهایی ممکن است حتی به بروز کمبودهای شدید غذایی و خطر قحطی بینجامد.