نورنیوز-گروه بین الملل: کانال خبری آسیا، یافتههای این نظرسنجی که روز سهشنبه توسط موسسه ISEAS-Yusof Ishak در سنگاپور منتشر شد، پکن را که سال گذشته از واشنگتن عقب بود، دوباره در صدر قرار میدهد که نشان دهنده تغییر احساسات منطقهای در جریان تشدید رقابت قدرتهای بزرگ است.
براساس این نظرسنجی، بیشتر پاسخدهندگان در سراسر جنوب شرقی آسیا در صورت اجبار به انتخاب، با چین به جای ایالات متحده همسو هستند و در مجموع ۵۲ درصد چین را انتخاب کردند که یک «انتخاب فرضی اجباری» بین این دو رقیب استراتژیک را مطرح میکند.
در آخرین نظرسنجی ها در سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ و سال ۲۰۲۵ پکن با ۴۷.۷ درصد عقب تر از آمریکا بود در حالی که در سال ۲۰۲۴ برای مدت کوتاهی پکن با ۵۰.۵ درصد از واشنگتن پیشی گرفته بود.
این نتایج نشان میدهد که احساسات منطقهای تا چه حد متعادل باقی مانده است، و در نسخههای متوالی این نظرسنجی، اختلاف نظر نسبتاً کمی بین دو ابرقدرت وجود دارد.
این گزارش میافزاید: «حاشیه نسبتاً باریک منطقهای (۵۲ به ۴۸ درصد) نشاندهنده یک چشمانداز راهبردی عمیقاً تقسیمشده است، نه یک تغییر قطعی به سمت یک قطب.»
گزارش سالانه موسسه ISEAS-Yusof Ishak در سنگاپور که اکنون هشتمین سال خود را سپری میکند، برداشتهای منطقهای در مورد مسائل راهبردی و نفوذ قدرتهای بزرگ را بررسی میکند.
نظرسنجی امسال بین ۵ ژانویه و ۲۰ فوریه انجام شد و در مجموع ۲۰۰۸ پاسخدهنده از هر ۱۱ کشور عضو انجمن ملل جنوب شرقی آسیا (آسهآن)، شرکت داشتند.
پاسخدهندگان شامل محققان، نمایندگان رسانهها، سازمانهای غیردولتی (NGOs)، مقامات دولتی، نمایندگان بخش خصوصی و اعضای جامعه مدنی بودند.
در این نظرسنجی، حمایت از اتحاد با چین در اندونزی (۸۰.۱ درصد)، مالزی (۶۸ درصد)، سنگاپور (۶۶.۳ درصد)، تیمور شرقی (۵۸.۲ درصد)، تایلند (۵۵ درصد) و برونئی (۵۳.۵ درصد) بیشتر از آمریکا بود.
در مقابل، حمایت از اتحاد با ایالات متحده در فیلیپین (۷۶.۸ درصد)، در میانمار (۶۱.۴ درصد)، کامبوج (۶۱ درصد) و ویتنام (۵۹.۲ درصد) بیشتر از چین بود.
در این گزارش آمده است: «به نظر میرسد کشورهایی که وابستگی اقتصادی عمیقی با چین دارند، بیشتر به سمت پکن متمایل هستند، در حالی که شرکای امنیتی سنتی ایالات متحده، به ویژه فیلیپین، همچنان کاملاً با واشنگتن همسو هستند.»
«نتایج نشان میدهد که اگرچه پاسخدهندگان در اصل همچنان طرفدار بیطرفی هستند، اما واقعیتهای ساختاری و اقتصادی ممکن است در صورت اجبار به انتخاب، ترجیحات همترازی را شکل دهند.»