نورنیوز-گروه بین الملل: این دیپلماتهای پیشین در یادداشت خود با محکوم کردن جنگی که اهداف سیاسی و نظامی، جمعیت غیرنظامی و زیرساختهای حیاتی را هدف قرار داده است، تأکید کردند که این حملات نهتنها به تضعیف ایران منجر نشده، بلکه زمینه تشدید بحران و گسترش ناامنی در منطقه را فراهم کرده است.
آنها همچنین با اشاره به سرایت درگیریها به لبنان، این روند را نشانهای از گسترش یک بحران فراگیر توصیف کردند که با پیامدهای انسانی گسترده همراه است و ثبات کشورهای شکننده منطقه را تهدید میکند.
نویسندگان این یادداشت تصریح کردند که این جنگ از منظر حقوق بینالملل فاقد هرگونه مشروعیت است، چرا که هیچ مبنای قانونی برای تجاوز به یک کشور مستقل وجود ندارد.
آنان با اشاره به اهداف اعلامی رژیم صهیونیستی برای حذف تهدیدات ادعایی، یادآور شدند که این رویکرد طی دهههای گذشته نیز تکرار شده، در حالی که اهداف ایالات متحده همچنان مبهم و متناقض باقی مانده و همین ابهام، بر سطح ریسکها افزوده است.
در بخش دیگری از این یادداشت، به نحوه تصمیمگیری واشنگتن اشاره شده و آمده است که رئیسجمهوری آمریکا بدون مشورت با متحدان خود دست به اقدام نظامی زده و اکنون برای مدیریت پیامدهای آن، از همان کشورها درخواست همراهی میکند.
نویسندگان با اشاره به بیپاسخ ماندن این درخواستها تأکید کردند که این جنگ نمونهای تازه از شکاف میان اقدامات آمریکا و منافع اروپا است.
آنها در ادامه، رویکرد کشورهای اروپایی را مورد انتقاد قرار داده و نوشتند که اروپا یا در برابر این تحولات سکوت کرده یا بهنوعی با آن کنار آمده است.
آنها به موضعگیریهای رئیسجمهور فرانسه اشاره کردند که ضمن تأکید لفظی بر حقوق بینالملل و اینکه «این جنگ، جنگ ما نیست»، در عمل با تأخیر به محکومیت تجاوز پرداخته است. در این میان، اسپانیا بهعنوان یکی از معدود کشورهایی معرفی شده که موضعی متفاوت و صریح اتخاذ کرده است.
نویسندگان با مقایسه این وضعیت با مخالفت تاریخی فرانسه با جنگ عراق در سال ۲۰۰۳، تأکید کردند که پاریس امروز از استقلال دیپلماتیک خود فاصله گرفته و برای حفظ روابط با واشنگتن، از اولویت دادن به اصول حقوق بینالملل عقبنشینی کرده است. آنان همچنین به مواضع رسمی فرانسه در سالهای اخیر اشاره کردند که در آن، پیش از هر ملاحظهای، از «نتایج» حملات رژیم صهیونیستی تمجید شده است.
در ادامه این یادداشت آمده است که پس از آغاز جنگ، فرانسه با معرفی تهران بهعنوان «مسئول اصلی»، پیشرفتهای مذاکرات هستهای در ژنو را نادیده گرفته و تنها با تأخیر نسبت به استفاده نامتناسب از زور واکنش نشان داده است.
بهگفته نویسندگان، این رویکرد در شرایطی اتخاذ شده که جنگ جاری نه برای ایران و نه برای منطقه هیچ راهحلی به همراه ندارد و تنها به تعمیق بحران میانجامد. این دیپلماتهای پیشین هشدار دادند که احتیاط و تعلل اروپا در محکوم نکردن مداخله نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی، با اصول اعلامی این اتحادیه در زمینه چندجانبهگرایی، حقوق بینالملل و دیپلماسی در تضاد است. آنها تأکید کردند که این رویکرد نهتنها اعتبار اتحادیه اروپا را تضعیف میکند، بلکه به تشدید روندهای خطرناکی مانند ناامنی انرژی، گسترش تروریسم، دوقطبی شدن جوامع و افزایش تنشهای اجتماعی دامن میزند.
در بخش پایانی، نویسندگان با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در اروپا اعلام کردند که زمان واکنش فرا رسیده و هیچ راهحل پایداری از مسیر زور یا نقض حقوق بینالملل حاصل نخواهد شد. آنها حل مسئله فلسطین را بهعنوان یکی از اولویتهای اصلی برای کاهش تنشها در منطقه مطرح کردند و خواستار بازگشت به دیپلماسی و چندجانبهگرایی شدند.
این یادداشت همچنین پیشنهاد میکند که «ائتلافی از کشورهای داوطلب» شامل برخی کشورهای اروپایی و کشورهای منطقه برای میانجیگری و پایان دادن به درگیریها شکل گیرد. نویسندگان تأکید کردند که در کوتاهمدت، توقف جنگ و بازگرداندن طرفها به میز مذاکره باید در اولویت قرار گیرد و همزمان، تلاش جدی برای حل ریشهای بحرانهای منطقهای دنبال شود.