آمریکا و اسرائیل در جنگ با ایران ناکام می مانند

نورنیوز-گروه بین الملل:

تحلیل محتوای این اندیشکده‌ها 5 رکن مهم را درباره جنگ رمضان نشان می‌دهد:

1⃣ امریکا و اسرائیل به دلیل برتری تکنولوژی در جنگ‌افزارهای نظامی، توانسته‌اند ضرباتی را از نظر نظامی و به صورت «تاکتیکی» وارد کنند.

2⃣ایران به لحاظ «راهبردی» آمریکا و اسرائیل را در تحقق تمام اهداف اصلی جنگ یعنی سرنگونی نظام سیاسی، تجزیه و یا حذف توان دفاعی ایران و تسلیم سیاسی-اجتماعی در ایران ناکام گذاشته است.

3⃣ ایران با یک جنگ پیچیده و هوشمند نامتقارن و از طریق ضربه به اعتبار نظامی و تکنولوژیکی  طرف مقابل و همچنین به دست گرفتن تنگه هرمز و ناتوانی آمریکا و اسرائیل و هم‌پیمانان آنها در بازگشایی نظامی آن، عملا دست برتر را در جنگ به دست آورده است.

4⃣ جنگ پس از برخی ضربات نظامی آمریکا و اسرائیل و همچنین مدیریت هوشمند و توفیقات راهبردی ایران، به یک نبرد فرسایشی تبدیل شده اما زمان بیش از آنکه به نفع آمریکا و اسرائیل باشد، به سود ایران است.

5⃣آمریکا و هم‌پیمانان او برای خارج شدن هرچه سریعتر از این جنگ، یا باید یک دستاورد تبلیغاتی به دست بیاورند و یا اینکه همین حالا بدون حتی همان دستاورد تبلیغاتی به جنگ پایان دهند.

ترکیب اندیشکده‌هایی که توسط مرکز مطالعات راهبردی خبرگزاری تسنیم مورد بررسی قرار گرفته به این شرح است:
آمریکا: 22 اندیشکده
بریتانیا:  8 اندیشکده
اتحادیه اروپا و کشورهای اروپایی (فرانسه، آلمان، بلژیک، دانمارک، هلند، اسپانیا، سوئیس، سوئد و…): 18 اندیشکده
آسیا (چین، ژاپن، کره جنوبی، هند، تایوان): 9 اندیشکده
کانادا: 2 اندیشکده
استرالیا: 3 اندیشکده
آمریکای لاتین (برزیل): 1 اندیشکده
آفریقا: 3 اندیشکده
نهادهای بین‌المللی/چندملیتی: 14 مورد

کدام اندیشکده‌ها از ناکامی آمریکا و اسرائیل در جنگ رمضان سخن می‌گویند؟

اسامی 80 اندیشکده‌ای که تمام محتوای یک ماه اخیر آنها درباره جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران توسط گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم مورد بررسی قرار گرفته و مخرج مشترک آنها استخراج شده است:

بروکینگز، کارنگی، چتم‌هاوس، مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS)، رند، شورای روابط خارجی (CFR)، مؤسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی (IISS)، مؤسسه اقتصاد بین‌الملل پیترسون (PIIE)، هریتیج، مرکز پیشرفت آمریکا (CAP)، مرکز ویلسون، بروگل، مؤسسه روابط بین‌الملل فرانسه (IFRI)، بنیاد گتولیو وارگاس (FGV)، مؤسسه امور بین‌الملل ژاپن (JIIA)، مؤسسه توسعه کره (KDI)، بنیاد کنراد آدناور (KAS)، بنیاد فردریش ابرت (FES)، مؤسسه روابط بین‌الملل معاصر چین (CICIR)، آبزرور ریسرچ فاندیشن (ORF)، شورای آتلانتیک، استیمسون، مرکز توسعه جهانی (CGD)، مرکز نوآوری حکمرانی بین‌المللی (CIGI)، شورای اروپایی روابط خارجی (ECFR)، مؤسسه امور بین‌الملل و امنیت آلمان (SWP)، کلینگندیل، مؤسسه مطالعات بین‌المللی دانمارک (DIIS)، سیپری (SIPRI)، مجمع جهانی اقتصاد (WEF)، مؤسسه سیاست عمومی جهانی (GPPi)، صندوق مارشال آلمان (GMF)، نیو امریکا، مؤسسه آسپن، مرکز امنیت نوین آمریکا (CNAS)، کاتو، امریکن انترپرایز (AEI)، مؤسسه تحقیقات سیاست عمومی (IPPR)، دموس، بنیاد اقتصاد جدید (NEF)، پالیسی اکسچنج، مرکز اصلاحات اروپا (CER)، مرکز مطالعات سیاست اروپا (CEPS)، ISGlobal، مؤسسه اقتصاد CESifo، مؤسسه توسعه فرامرزی (ODI)، مؤسسه خدمات سلطنتی متحد (RUSI)، مؤسسه فراملی (TNI)، شفافیت بین‌الملل، گروه بحران بین‌المللی (ICG)، مؤسسه تحقیقات صلح اسلو (PRIO)، هادسون، گروه اوراسیا، مؤسسه لاوی، مؤسسه گرتن، مؤسسه بین‌المللی توسعه پایدار (IISD)، مؤسسه تحقیقات ملی ژاپن (NIRA)، اندیشکده تایوان، شبکه حکمرانی پایدار (SGI)، مؤسسه روابط نژادی آفریقای جنوبی (IRR/CER)، مؤسسه مطالعات امنیت آفریقا (ISS Africa)، آفریقا پورتال، مرکز تحقیقات توسعه بین‌المللی کانادا (IDRC)، مؤسسه مطالعات امنیتی اتحادیه اروپا (EUISS)، مؤسسه بین‌المللی دموکراسی و کمک‌های انتخاباتی (IDEA)، دانشگاه سازمان ملل (UNU)، مؤسسه گاتلیب داتویلر (GDI)، آونیر سوئیس، مرکز تحقیقات سیاست هند (CPR)، مؤسسه مطالعات سیاست (IPS-DC)، مؤسسه سیاست اقتصادی (EPI)، ترد وی، مرکز بلفر، مؤسسه حکمرانی استرالیا، بنیاد ساساکاوا، بانک توسعه آسیایی – مؤسسه (ADBI)، بنیاد ال‌دیاریو، بنیاد آلترناتیواس، CIDOB.