نورنیوز-گروه بین الملل: بنیامین نتانیاهو در این نشست اعلام کرد که «عملیات نظامی هنوز ادامه دارد» و ارتش اسرائیل به «تقویت مناطق امنیتی» در اطراف مرزهای خود ادامه خواهد داد؛ مناطقی که شامل نوار غزه، جنوب لبنان و بخشهایی از جنوب سوریه است.
وی با تأکید بر اینکه ارتش اسرائیل اکنون «بیش از ۵۰ درصد نوار غزه» را در کنترل دارد و در جنوب لبنان و سوریه نیز «پیشرویهای مهمی» داشته، گفت: ما مناطق امنیتی عمیقی فراتر از مرزهای خود ایجاد کردهایم. در غزه، بیش از نیمی از خاک نوار غزه. در سوریه، از قله کوه هرمون (جبل الشیخ) تا یرموک. و در لبنان، در یک منطقه حائل وسیع که تهدید حزب الله را خنثی میکند و خطر شلیک موشکهای ضدتانک به اسرائیل را کاهش میدهد.
نخستوزیر رژیم صهیونیستی با بیاعتنایی آشکار به قوانین بینالمللی، اشغالگری، ایجاد این کمربندهای امنیتی را «دستاورد میدانی» توصیف کرد و تلویحاً از طرحی سخن گفت که هدف آن گسترش اشغالگری و تحقق ایده «اسرائیل بزرگ» است؛ طرحی که سالهاست در محافل امنیتی و سیاسی این رژیم مطرح است و اکنون با عملیات نظامی در سه جبهه دنبال میشود.
این سیاست توسعهطلبانه در اظهارات اخیر «اسرائیل کاتس» ، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی نیز مورد تأکید قرار گرفته است. وی اعلام کرد: ارتش اسرائیل «تا زمانی که امنیت ساکنان شمال اسرائیل تضمین نشود»، اجازه بازگشت حدود ۶۰۰ هزار لبنانی را که از مناطق مرزی تخلیه شدهاند، نخواهد داد. این صهیونیست تندرو خاطرنشان کرد: تلآویو قصد دارد منطقه امنیتی تا رود لیتانی را تحت کنترل کامل خود نگه دارد.
نتانیاهو در بخش دیگری از سخنان خود از «ائتلافهای جدید با کشورهای مهم منطقه» سخن گفت و تصریح کرد که برخی دولتهای عربی در حال گفتوگو درباره جنگیدن در کنار اسرائیل علیه ایران هستند.
روزنامه معاریو به نقل از او نوشت که نتانیاهو در سالهای گذشته «گفتوگوهای محرمانه» با رهبران عرب داشته و به آنها هشدار داده بود که «ایران به دنبال سرنگونی حکومتهایشان است».
در همین راستا، «یخییل لیتر»، سفیر اسرائیل در واشنگتن نیز اظهار کرد که کشورهای حوزه خلیج فارس در ماههای اخیر «به اسرائیل نزدیکتر شدهاند». او از امارات و بحرین بهعنوان «شریکان قویتر» یاد کرد و گفت روابط با عربستان، عمان و کویت نیز «در حال تقویت» است و «آنها از اسرائیل درخواست کمک کردهاند.»
وی در ادامه سخنان خود بار دیگر ایران را محور اصلی تهدیدات منطقه معرفی کرد و گفت: جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران هنوز تمام نشده است. وی مدعی شد که تلآویو و واشنگتن در یک ماه گذشته بهطور مستمر ضربات سنگی به ایران وارد کرده و نظام سیاسی ایران را تحت فشار قرار دادهاند و در این مسیر «دستاوردهای بزرگی» داشتهاند.
نتانیاهو که تنها برای بقا در قدرت و جلوگیری از محاکمه اقدام به بحرانآفرینی میکند، در ادامه رویاپردازیهای خود ادعا کرد که اسرائیل «به یک قدرت منطقهای و حتی جهانی» تبدیل شده و «واقعیت خاورمیانه را تغییر داده است».
با این حال، وی در بخش مهمی از سخنان خود برای نخستینبار بهطور علنی اعتراف کرد که اسرائیل در عملیات مشترک با آمریکا علیه ایران «خسارات سنگین» متحمل شده و مدعی شد که تلآویو در این جنگ دستاوردهای استراتژیک مهمی نیز به دست آورده است. اظهاراتی که با واکنش تند محافل صهیونیستی روبهرو شد و برخی رسانهها او را «دروغگو» خطاب کردند.
یائیر لاپید، رئیس اپوزیسیون اسرائیل، بهشدت به سخنان نتانیاهو حمله کرد و گفت نخستوزیر «واقعیت را نادیده میگیرد». وی تأکید کرد در حالی که «اسرائیل در سوگ مرگ سربازانش در لبنان است و شهرهای شمالی زیر آتش مداوم قرار دارند»، او همچنان از «دستاورد بزرگ» و «تغییر خاورمیانه» سخن میگوید.
لاپید افزود: تنها چیزی که تغییر کرده، جامعه اسرائیل است؛ شما ما را از درون دچار تفرقه کردهاید.
روزنامه معاریو نیز نوشت که نتانیاهو «میداند ترامپ به پایان جنگ نزدیک میشود» و این موضوع بر رفتار و سخنان او سایه انداخته است.
این روزنامه در تحلیلی مفصل، به بررسی زبان بدن نتانیاهو در این سخنرانی پرداخت و نوشت: در بخش مربوط به ایران، ناراحتی و تنش بدنی او افزایش یافت و تلاشش برای نمایش آرامش «مصنوعی و ناموفق» بود. معاریو افزود: «زبان بدن نتانیاهو بیش از هر چیز، نشانه فشار شدید، استرس درونی و احساس شکست است».
به نوشته این روزنامه، نتانیاهو هنگام صحبت درباره «تهدید ایران علیه جهان»، دچار لکنت زبان شد؛ امری که به گفته تحلیلگران «نشانه کشمکش درونی بین آنچه میگوید و آنچه واقعاً باور دارد» است.
افزون بر این، هنگام اشاره به «موفقیتها در غزه»، او بیقرار از سمتی به سمت دیگر حرکت میکرد؛ حرکتی که نشان میدهد «بدن او میداند که تهدید هنوز خنثی نشده است».
نتانیاهو تلاش دارد با نمایش قدرت، شکستهای میدانی و سیاسی خود را پنهان کند. اما زبان بدن از لکنت گرفته تا حرکات عصبی تصویری متفاوت از وی ارائه داد؛ تصویری که زیر بار فشارهای داخلی، شکستهای نظامی سنگین در تجاوز به ایران، بهشدت مضطرب و خشمگین است.