نورنیوز-گروه سیاسی:ایران توانسته تا کنون و طی سال های طولانی امنیت تنگه هرمز را بخوبی تأمین کند. اما آنچه باعث شده تا الان تردد در تنگه هرمز دچار مشکل شود، آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران بوده است.
جنگ باعث شده تا تبادل آتش های بی وقفه در منطقه و در اطراف تنگه هرمز صورت گیرد. آمریکا با کشتار دانش آموزان خردسال در میناب که در ساحل تنگه هرمز به تحصیل مشغول بودند و نیز با حمله به کشتی ها و ناوهای ایرانی مستقر در بنادر و سواحل نزدیک تنگه هرمز، موجب افزایش نا امنی و نیز بالا رفتن بیمه کشتی ها برای تردد از این آبراه مهم شده است.
از نظر واقعیت های ژئوپلیتیکی و منطق نظامی، امکان خارج کردن کنترل امنیت تنگه هرمز از دست جمهوری اسلامی ایران به این سادگی ها وجود ندارد. زیرا از نظر جغرافیایی تمامی ساحل تنگه هرمز از بندرعباس تا جاسک به طول بیش از ۳۰۰ کیلومتر در اختیار ایران است و هیچ قدرتی بدون تصرف سرزمینی برخی از جزائر ایرانی و مستقر کردن کشتی های جنگی در این تنگه، قادر به خارج کردن این ساحل طولانی از دست ایران نیست.
از سوی دیگر تمامی کشتی های تجاری، نفتی و گازی بعد از عبور از تنگه هرمز برای رسیدن به بنادر کشورهای منطقه بایستی از مسیر کشتیرانی در خلیج فارس عبور کنند. تمامی ساحل شمالی خلیج فارس به طول حدود ۱۰۰۰ کیلومترنیز در اختیار ایران و در کنترل دولت جمهوری اسلامی ایران می باشد.
البته آمریکا و اسرائیل همچنان به دنبال بهره گیری از برخی دولت های عربی و نیز همراه سازی بعضی از کشورهای اروپایی و حتی ایجاد اجماع جهانی علیه ایران به منظور به دست گرفتن کنترل امنیت کشتیرانی در خلیج فارس و خارج کردن مدیریت تنگه هرمز از دست ایران هستند.
در چنین اوضاعی ترامپ علاقمند است تا تنگه هرمز را به اسم خود بخواند. او با انتقال حدود ۱۰ هزار نظامی نیرو مخصوص آمریکایی به این منطقه، در حال تلاش برای بهره گیری از قدرت عظیم نظامی ایالات متحده به منظور حاکم کردن آمریکا بر کنترل تنگه هرمز و خارج کردن آن از دست کشورهای منطقه است.
اما علیرغم این لشکر کشی ها و با وجود تلاش های سیاسی و نظامی، بعید به نظر می رسد که آمریکا بجز توسل به توسعه جنگ و انجام خونریزی های گسترده در ایران، بتواند به هدف دلخواه خود برسد.
به هر حال بهتر است که آمریکا به واقعیت های نهفته در جغرافیای خلیج فارس و تنگه هرمز تن بدهد و ظرفیت های عظیم جمهوری اسلامی ایران که تا کنون امنیت تردد در تنگه هرمز را با صرف هزینه های هنگفت تأمین کرده است، نادیده نگیرد و بجای بهره گیری از زور نظامی برای سلطه بر منطقه، کشورهای منطقه را در تأمین امنیت خود و تنگه هرمز آزاد بگذارد.
با این حال ایران می تواند با شرایط زیر همچنان توان خود را برای تداوم امنیت تنگه هرمز بکار گیرد و امکان تردد کشتی ها را فراهم آورد:
۱- کشتی ها و نفتکش های متعلق به کشورهایی که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را محکوم کنند.
۲- کشتی های کشورهایی که هیچگونه همکاری با آمریکا و اسرائیل در جنگ علیه ایران نمی کنند.
۳- کشتی های کشورهایی که تمام اموال و پول های مسدود شده ایران و ایرانیان را آزاد نمایند و تمامی بدهی های خود به ایران و ایرانیان را تصفیه کنند.
۴- کشتی های کشورهایی که به تحریم های آمریکا و سازمان ملل پایبند نباشند و حاضر باشند تا با جمهوری اسلامی ایران روابط عادی داشته باشند.
۵- اخذ بخشی از هزینه های تأمین امنیت تنگه هرمز از کشتی های عبور کننده از آن
۶- به کشورهایی که در مجامع بین المللی و در شورای امنیت سازمان ملل به نفع ایران رأی داده و می دهند.