نورنیوز- گروه بین الملل: شبکه الجزیره در گزارشی به بررسی دیدگاههای تحلیلگران سه نشریه بزرگ و سرشناس فرانسه (لوپوئن، لیبراسیون و میدیاپارت) درباره «ورود ترامپ به جنگ با ایران» میپردازد که از آن به عنوان «تلهای راهبردی» یاد کرده و تاکید مینماید، اکنون دو گزینه بیشتر پیش روی ترامپ وجود ندارد یا «نوشیدن جام تلخ عقبنشینی» یا دست زدن به ماجراجوییهای بیشتر که پیامدهایش قابل پیشبینی نیست؛ درحالیکه تهران، با وجود فشارها، توانسته ورق را برگرداند و ابتکار عمل راهبردی را در دست بگیرد.
ترامپ میان عقده ویتنام و عقیده سوداگریدر مقاله تحلیلی مجله «لوپوئن»، «ژرار آرو»، نویسنده و دیپلمات فرانسوی، مینویسد که ترامپ امروز با همان چالشی مواجه است که پیشینیانش با آن مواجه بودند: چگونه میتوان با حفظ آبرو از یک مداخله نظامی که هر روز آن بدتر از روز قبل است، خارج شد؟
آرو میافزاید، تاریخ به ما میگوید که رؤسایجمهور آمریکا، از ویتنام تا افغانستان، همیشه دو گزینه پیش رو داشتهاند: یا توقف جنگ و عقبنشینی، یا تشدید تنش؛ که در اغلب موارد گزینه تشدید را انتخاب کردند، اما در نهایت با شرایطی فاجعهبار عقبنشینی کردهاند.
آرو تاکید میکند که ایران، با وجود بمبارانها و ترورها، هیچ نشانهای از ضعف نشان نداده، بلکه نبرد را به اسرائیل کشانده، پایگاههای نظامی و منافع آمریکا در کشورهای منطقه را هدف گرفته و با بهدست گرفتن کنترل تنگه هرمز اقتصاد جهانی را به چالش کشیده است؛ امری که باعث شده تهران از نظر راهبردی دست برتر را در این جنگ داشته باشد.
وی اظهارات ترامپ درباره لشکرکشی به منطقه را «فریب ترامپی» خوانده و تأکید کرده که رئیسجمهور آمریکا از آن دسته افرادی نیست که تلفات انسانی سنگین را تحمل کند، بهویژه آنکه انتخابات میاندورهای کنگره را پیش رو دارد؛ در واقع آنچه ترامپ بهدنبال آن است، «خار و خاشاکی» است تا با دست انداختن به آن خود را از این مخمصه نجات دهد، حتی اگر منجر به توافقی شبیه توافق سال ۲۰۱۵ (برجام) شود، مشروط بر اینکه آبرومندانه از این جنگ خارج گردد. اما در این شرایط باید دید: «موضع اسرائیل چه خواهد بود؟»معضلِ قدرتِ بزرگی که نمیخواهد جنگ کندروزنامه «لیبراسیون» به موضوع چند شخصیتی بودن ترامپ اشاره میکند؛ کسی که از یکسو تهدید به نابودی ایران میکند، اما از سوی دیگر از درگیر شدن در «جنگهای بیپایان» میترسد.
«بنیامین دُئیل»، خبرنگار این روزنامه تأکید میکند، ترامپ میکوشد با این ادعا که آمریکا برای تأمین انرژی خود به تنگه هرمز نیاز ندارد، از مسئولیت شانه خالی کند و توپ را به زمین کشورهایی بیندازد که از این وضعیت آسیب میبینند.او میگوید، جنگ در خاورمیانه وارد هفته پنجم خود شده و هرچه میگذرد، بیشتر آشکار میشود که ترامپ کنترل روند عملیات را از دست داده است.
به گفته او، این جنگ از همان ابتدا نه اهداف روشن جنگی داشت و نه جدول زمانی مشخصی؛ فقط در این میان وزرای دولتش تلاش میکنند تصمیمهای متناقضی را که از کاخ سفید صادر میشود، توجیه و اجرا کنند.
لیبراسیون تاکید کرده که متحدان واشنگتن، از توکیو تا برلین، بهدلیل پیامدهای بسته شدن خلیج فارس در وضعیت اسفباری بسرمیبرند و هر روز که از جنگ میگذرد، بر وحشت آنها از پیامدهای انسداد تنگه هرمز افزوده میشود و این فشار بسیار سنگینی بر دولت آمریکا وارد میکند، دولتی که نمیداند، چگونه خود را از این جنگ خارج کند.
شکست اطلاعاتی و سیاسیاما وبسایت تحقیقی«میدیاپارت» در گزارشی به قلم «فرانسوا بوگون» و «رشیده العزوزی» پا را از تحلیل نظامی فراتر نهاده و روی «خطای محاسباتی» کاخ سفید تمرکز میکند و مینویسد: «ترامپ با ذهنیت تاجرپیشهاش نتوانست درک کند که کشوری مثل ایران جنگ را حتی اگر امید به پیروزی هم در آن نداشته باشد، به پذیرش یک توافق تحقیرآمیز ترجیح میدهد.
میدیاپارت علاوه بر ترامپ به نقش نتانیاهو نیز اشاره دارد که یکی مانع اصلی هرگونه مصالحهای برای خروج ترامپ از این باتلاق خواهد بود. درحالیکه نظام در ایران آنگونه که شواهد امر نشان میدهد، نه تنها در وضعیت بقا بلکه ثبات است و با قدرت میجنگد.
به اعتقاد این سه نشریه ساعت نهایی برای ترامپ فرارسیده است. درحالی که او از طریق پلتفرمهایش تکرار میکند که «جنگ تمام شده» و دشمن همه چیز را از دست داده است، واقعیتهای میدان درست برعکس را نشان میدهند. بهگفته مجله لوپوئن، تنها راهحل فعلی «توافقی با تضمینهای منطقهای» است؛ تضمینهایی که از تکرار چنین جنگی جلوگیری کند.
نورنیوز