افشای ارتقای سطح تهدید جاسوسی اسرائیل به درجه «بحرانی» در پنتاگون، بار دیگر ابعاد نفوذ ویو در ساختار قدرت آمریکا را برجسته کرده است؛ روندی که از جاسوسی و اعمال نفوذ سیاسی تا حذف نخبگان علمی و تأثیرگذاری بر تصمیمات راهبردی واشنگتن امتداد یافته است.

تصمیم اخیر آمریکا برای عدم صدور ویزای تعدادی از مسئولان فوتبالی ایران، عملاً سیاست را به درون زمین ورزش کشانده است. این دقیقاً همان رفتاری است که ایالات متحده و متحدانش طی سال‌های گذشته بارها به بهانه آن از کشورهای دیگر، از جمله ایران، انتقاد کرده‌اند.

در میانه هیاهوها و جنگ‌های تحمیلی غرب و آمریکا و پیامدهای گسترده آن بر اقتصاد و امنیت جهانی، «ایزومی ناکامیتسو» معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، در اقدامی ناگهانی و با پوشش رسانه‌ای گسترده، در نشست شورای امنیت اعلام کرد که در جریان اجرای قطعنامه 2118، حجم قابل توجهی از تسلیحات شیمیایی اعلام‌نشده در سوریه کشف شده است.

ناکامی آلمان در کسب کرسی غیردائم شورای امنیت، نشانه‌ای از کاهش نفوذ حامیان اسرائیل و شتاب‌گیری گذار نظام بین‌الملل به سوی چندجانبه‌گرایی است؛ تحولی که پیامدهای سیاسی و ژئوپلیتیکی گسترده‌ای به همراه دارد.

اگر توسعه بدون ملاحظات محیط زیستی ادامه یابد، هزینه‌های آن دیر یا زود به اقتصاد، جامعه و امنیت کشور بازخواهد گشت. اما اگر حکمرانی سبز به یک اولویت ملی تبدیل شود، محیط زیست می‌تواند از یک حوزه بحران‌خیز به یکی از مزیت‌های راهبردی ایران در مسیر توسعه پایدار بدل شود.