پزشکیان در توئیت مهم خود نگفت تفاهم اسلام‌آباد یکی از اسناد مهم سیاست خارجی ایران است؛ گفت «مرکز ثقل» آینده خواهد بود. پایه‌های این مرکز ثقل، یعنی اجماع داخلی در سطح مردم و نخبگان، توان بازدارندگی دفاعی، تحرک دیپلماسی، امنیت منطقه‌ای، تعهد در برابر تعهد و الزام طرف مقابل به اجرای توافق، قرار است اجزای یک منظومه واحد باشند.

سخنگوی وزارت خارجه در نشست خبری امروز در پاسخ به سؤال نورنیوز درباره انتقاد برخی جریان‌های سیاسی از مواضع وزارت امور خارجه و اینکه سخنگوی وزارت خارجه به جنگاوری بیش از دیپلماسی تمایل دارد تأکید کرد که دستگاه دیپلماسی در شرایط جنگی بر اساس واقعیت‌های میدانی، منافع و امنیت ملی تصمیم می‌گیرد و نه برای جلب رضایت جناح‌های سیاسی.

تحولات تازه غزه، بیش از آنکه روایت یک توافق باشد، میدان سنجش صداقت مدعیان صلح است؛ جایی که ابتکار عمل مقاومت، رژیم صهیونیستی و حامیان غربی آن را در برابر انتخابی پرهزینه میان عقب‌نشینی، تداوم جنگ یا پذیرش شکست قرار داده است.

بازگشت ناگهانی آمریکا به ادبیات تهدید علیه چین، تنها یک تغییر لحن دیپلماتیک نیست؛ بلکه نشانه‌ای از بازتعریف راهبرد واشنگتن پس از تحولات غرب آسیا، ناکامی در مهار ایران و تلاش برای احیای سیاست بحران‌سازی در مقیاس جهانی است.

ترامپ تصمیم خود را برای حمله به ایران به تعویق انداخت؛ اما آنچه این تعویق را رقم زد،صرفاً تماس یک متحد منطقه‌ای، توصیه یک فرمانده نظامی یا میانجیگری چند کشور نبود.آنچه بیش از همه بر تصمیم واشنگتن سایه انداخت، درک این واقعیت بود که ایران، هزینه هرگونه تجاوز را به سطحی ارتقا داده است که دیگر نمی‌توان آن را در چارچوب یک عملیات محدود یا یک نمایش قدرت مدیریت کرد.