نورنیوز-گروه سیاسی: دریاسالار شهید علی شمخانی، از شناختهشدهترین فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و از چهرههای برجسته تاریخ معاصر ایران است؛ فرماندهی که در نخستین روز جنگ دوم آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، در نهم اسفند ماه، همراه با جمعی دیگر از فرماندهان عالیرتبه کشور، در پی حملات مشترک آمریکایی و صهیونی به بیت رهبری، به فیض عظیم شهادت نائل آمد.
او از چهرههای شاخص و اثرگذار انقلاب اسلامی بود که سهمی مهم در سه مقطع سرنوشتساز تاریخ جمهوری اسلامی ایران ایفا کرد: نخست در مبارزه با نظام طاغوتی شاهنشاهی و پیروزی انقلاب اسلامی؛ دوم در دفاع مقدس و مقابله با تجاوز رژیم بعث صدام؛ و سوم در دهههای پس از جنگ، در مسیر تقویت توان دفاعی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران.
نامه مشهور او در روزهای آغازین جنگ تحمیلی با عنوان ماندگار *«یا للمسلمین به فریادمان برسید»* هنوز در حافظه تاریخی بسیاری از مردم ایران زنده است؛ فریادی برخاسته از دل جبههها که بیانگر مظلومیت ملت ایران در آغاز جنگی نابرابر بود.
در میان فرماندهان سپاه، شمخانی ـ که دو برادر جوانش نیز در جریان دفاع مقدس به شهادت رسیدند ـ به واقعبینی و نگاه راهبردی شهرت داشت. او در ماههای پایانی جنگ تحمیلی، در مقام قائممقام فرماندهی کل سپاه پاسداران و فرمانده نیروی زمینی سپاه، بر این باور بود که در کنار تداوم عملیات نظامی در جبههها، باید از مسیر دیپلماسی نیز برای پایان دادن به جنگ بهره گرفت.
پس از رحلت امام خمینی(ره)، شمخانی نخستین فرماندهای از سپاه بود که به ارتش جمهوری اسلامی ایران منتقل شد و با دریافت درجه دریاداری، فرماندهی نیروی دریایی ارتش و سپس به صورت همزمان فرماندهی نیروی دریایی سپاه را بر عهده گرفت؛ مسئولیتی که نشانه اعتماد نظام به تجربه، توان مدیریتی و نگاه راهبردی او بود.
او در مسئولیتهای مهمی چون وزارت دفاع و دبیری شورای عالی امنیت ملی نیز ضمن اجرای دقیق و موفق ماموریتهای ذاتی و تخصصی خود همواره بر گفتوگو با طیفهای مختلف سیاسی کشور تأکید داشت. شمخانی معتقد بود که برای پیشبرد منافع ملی، باید صدای همه جریانهای سیاسی شنیده شود؛ از همین رو، با شخصیتها و گروههای گوناگون نشست برگزار میکرد و دیدگاههای آنان را میشنید.
از سوی دیگر، او از جمله چهرههایی بود که مورد اعتماد وثیق رهبر معظم انقلاب بود و از این رو مسئولیتهای مهمی همچون مشاور سیاسی رهبری و دبیری شورای دفاع به او سپرده شد؛ مسئولیتهایی که نشاندهنده جایگاه ویژه او در ساختار امنیتی و راهبردی کشور بود.
شمخانی از جمله فرماندهانی بود که در نخستین روز جنگ دوازدهروزه رژیم صهیونیستی علیه ایران هدف ترور قرار گرفت. در آن حمله، منزل او بمباران شد، اما خوشبختانه از آن واقعه جان سالم به در برد و به مسیر خدمت ادامه داد.
آخرین دیدار من با او در مراسم ختم پدر سردار اصغر رسولزاده در مسجد الغدیر رقم خورد؛ عصر روز سهشنبه پنجم اسفند ماه. پس از پایان مراسم، گفتوگویی کوتاه با او داشتم. در آن گفتوگو به او گفتم که اسرائیل احتمالاً در نخستین لحظه جنگ آینده، در پی ترور رهبری انقلاب و نیز تعدادی از فرماندهان ارشد کشور خواهد بود.
او نیز دیدگاههای خود را بیان کرد؛ اما در همان لحظات کوتاه، حس کردم که علی شمخانی گویی خود را برای استقبال از شهادت آماده کرده است؛ آرام، مطمئن و بیهراس، همانگونه که یک فرمانده مؤمن در برابر تقدیر الهی میایستد.
اکنون، با اندوهی عمیق، فقدان آن شهید والامقام را به خانواده محترم و فرزندان عزیزش و نیز به همه همرزمان فداکار و دوستدارانش تسلیت میگویم و از درگاه خداوند متعال برای آن مجاهد خستگیناپذیر، علو درجات و همنشینی با اولیاء الله را مسئلت دارم.