نورنیوز-گروه سیاسی: انگار داشت با آنها که دلخونش کرده و او را به صد تهمت نواخته بودند و نامردیها و نامرادیها با او داشتند، اتمام حجت میکرد که حالا با دنیای بیعلی چه میکنید؟ شما که خون به جگرش کردهاید و کاری کردهاید که دشمن جرئت کند او را چنین مظلومانه به شهادت برساند!
ریشه دشمنی آمریکا و اسرائیل با او و ایران البته کاملاً آشکار و قابل فهم و تحلیل بوده و هست اما آنها که در همین داخل، آشکار و نهان، در لباس دوست و یا در همراهی با دشمن، کار را به اینجا کشاندند که شوربختانه عدهای برای تغییر و اصلاح چشم به بیگانه بدوزند و بستر نفوذ دشمن را مهیا سازند مگر گناهی کمتر از دشمنان بیرونی دارند؟
آنها که معیشت و اقتصاد مردم را به گروگان گرفتند، آنها که به خاطر منفعتطلبی و انحصارطلبی و زیادهخواهی و با لباس ریا و تظاهر و نفاق پای بر گلوی مردم محروم مینهادند و مینهند و هنوز هم، آنها که لج کردند و بر فاصلة میان مردم و حاکمیت هر روز بیش از گذشته افزودند و... .
بگذریم که حال در میانه جنگ و در دل سوگی چنین سترگ جای این گلایهها نیست.
البته این را هم باید گفت که گرچه مصیبت بزرگ است و تابسوز و جگرخراش، اما زمین و کشور و ملک و مملکتِ خدای سیدعلی، بیحجت نمیماند. گرچه فقدان آن رهبر عزیز ثلمهای بزرگ است که به این سادگی جبران نخواهد شد، اما آنچه پیش آمد، خواسته و مطالبة خودش بود که بارها با اشک در دیدار با خانواده شهدا آرزویش را داشت و از خدایش خواسته بود که شهید شود.
اما چه سحر شگفتی بود، سحر یکشنبه، وقتی نیمه شب چند صدای جغدواره شنیدم که نعره میکشیدند، که صدایشان رنگ غم نداشت، و انگار از تلویزیون شیطان این خبر را شنیده بودند. خداخدا میکردم خبر دروغ باشد اما به سحر نرسیده، شکل و شمایل حرف زدنهای مجریانِ برنامه زنده شبکه ۲، در ساعت دو یا سه صبح، نشان داد که خبر درست است. و دیگر تا سحر چه شد و چه گذشت بماند. اما نمیدانم چرا یاد هفتم تیر سال ۱۳۶۰ افتادم و پیام امام خمینی درباره شهید بهشتی. صبح روز بعد وقتی خبر آمد که رهبری نه در پایگاه و نه در پناهگاهِ ضد بمب و نه در هیچ جای دیگری بلکه در خانه خویش و در جمع خانواده به شهادت رسیده است آن پیام بیشتر برایم تازه شد. همان عبارت معروفی که آنچه شهادت بهشتی در برابرش کم فروغ است مظلومیت بهشتی است. و انصاف هم همین بود. و حال هم درباره رهبری و شهادتش همین را باید گفت.
او که مردم را دوست داشت و ایران را دوست داشت و عزت ایران را بیش از هر رهبر و فرمانده دیگری پاس میداشت، چون در برابر متجاوزان بینالمللی ایستاد، این همه بلا و مصیبت را بر سرش و بر سر مردمش آوار کردند، از گستردهترین تحریمها، تا شدیدترین تجاوزها، و بدترین توطئههای اقتصادی. او اما حتی از خانهاش بیرون نرفت و همواره با مردم ودر کنار مردم بود. چه تهمتهایی را به جان خرید و همین افتخار البته برایش بس که به دست شقیترین ظالمان جهان ودر ماه مبارک رمضانشهید شد. شهادت تاجی است که خداوند بر سر بندگان صالحش مینهد و رهبر شهید انقلاب هم عبد صالح خدا بود که جان بر سر ایمان و اعتقادش به اسلام و عشقش به ایران و سربلندی و عزت ایران نهاد. شهادت گوارای وجودش باد و ننگ و نفرین بر شریرترین ظالمانی که در دنیای کفر زدة امروز در اندیشة برقراری نظم شیطانی نوین خود هستند. و به فضل الهی منکوب خواهند شد.
در قاموس بندگان خدا شهادت آغاز زندگی است و حیات جاوید.
اطلاعات