سخنرانی اخیر ترامپ در صحن کنگره، تنها یک گزارش صرف از وضعیت و موقعیت آمریکا نبود؛ بلکه ابزار راهبردی برای تأثیرگذاری بر فضای مذاکرات با ایران بود. تاکتیک او روشن است: بازی با کارت دیپلماسی، توأم با فشار و تهدید، به همراه نمایش قدرت نظامی و تبلیغات و ادراک‌سازی جهانی علیه خطری موهوم به نام ایران. او در این تاکتیک از هیچ ابزاری ولو دروغ‌های آشکار نیز غفلت نکرد

میان آتش و آتش بس، سخنان امروز ترامپ در کنگره سایه تردید را پررنگ تر کرد؛ تهدید را بلند گفت و راه توافق را باز گذاشت. اعتراف ویتکاف به شگفتی ترامپ از نترسیدن ایران نشان می دهد کاخ سفید نه آماده قطع مسیر جنگ است و نه مطمئن از ایستگاه توافق.

بخش ایران در سخنرانی امروز ترامپ در کنگره، پیام‌های راهبردی و هشدارآمیز داشت؛ تهدید هسته‌ای، برنامه موشکی و فشار روانی برای وادارسازی ایران برجسته شد. دو سناریو همزمان: پیشاجنگ و مهندسی انتظارات، پیچیدگی تحلیل را دوچندان می‌کند.

آمارهای 2024 نشان می‌دهد 16.7 درصد ایرانیان مالک رمزارز هستند؛ سهمی معادل حدود 15 میلیون نفر که ایران را در میان 31 کشور در رتبه هشتم جهان قرار داده است.

آتش زدن یا پاره کردن پرچم معنایی فراتر از اعتراض سیاسی دارد. چنین اقدامی معمولاً به‌عنوان نفی یا طرد«هویت مشترک» تعبیر می‌شود، حتی اگر نیت انجام‌دهنده صرفاً اعتراض به یک سیاست یا یک نهاد خاص باشد. پرچم در ذهن بسیاری از مردم با «کشور» و «ملت» پیوند خورده است، نه صرفاً با «حکومت».