بی‌ثباتی در تنگه هرمز حالا فراتر از نفت، بازار مواد اولیه حیاتی را هدف گرفته است؛ جهش 80 درصدی قیمت گوگرد تنها بخشی از بحرانی است که زنجیره تأمین جهانی را تهدید می‌کند.

تازه‌ترین داده‌ها از افت قابل‌توجه تولید نفت اوپک در مارس 2026 حکایت دارد؛ کاهشی 7.9 میلیون بشکه‌ای که تحت‌تأثیر تنش‌های ژئوپلیتیکی و اختلالات منطقه‌ای رخ داده است.

تاکید جمهوری اسلامی ایران بر «امنیت برای همه یا هیچ‌کس» در خلیج فارس و دریای عمان، پاسخی راهبردی به سیاست‌های خصمانه آمریکا در تحریم، جنگ و محدودسازی عبور و مرور دریایی است. این رویکرد نه تهدید، بلکه تلاشی مشروع برای حفظ حاکمیت و جلوگیری از بی‌ثبات‌سازی منطقه‌ای است.

پس از شکست مذاکرات اسلام‌آباد، آمریکا با اعلام محاصره دریایی ایران و بررسی حملات محدود، وارد فاز جدیدی از فشار شده است؛ فازی که بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، بازتاب ناکامی در جنگ 40 روزه و تلاش برای جبران شکست از مسیر تهدید نظامی است.

تنش میان ایران و آمریکا در امتداد الگوی ثابت فشار، تهدید و گسترش دامنه مذاکرات ادامه دارد. ادعای دونالد ترامپ درباره محاصره تنگه هرمز، به‌عنوان واکنشی انفعالی، نشانه‌ای از بن‌بست در راهبردهای پیشین واشنگتن ارزیابی می‌شود.