نورنیوز- گروه بین الملل: طبق اعلام وزارت کشور اتریش، پروژه بازسازی خانه محل تولد «آدولف هیتلر»، پیشوای آلمان نازی، در شهر «برانائو ام این» و تغییر کاربری آن به یک کلانتری مراحل پایانی خود را سپری میکند. مقامات اتریشی اعلام کردهاند این ساختمان از سه ماهه دوم سال ۲۰۲۶ (اواخر بهار و تابستان ۱۴۰۵) به طور رسمی مورد بهرهبرداری قرار خواهد گرفت. با این حال به گزارش «خبرگزاری فرانسه» این تصمیم که با هدف جلوگیری از تبدیل شدن این مکان به زیارتگاه نئونازیها اتخاذ شده، با واکنشهای ۲گانهای در داخل این کشور مواجه شده است.
خانه محقری که هیتلر در ۲۰ آوریل ۱۸۸۹ در این شهر مرزی اتریش در آن متولد شد برای چندین دهه معضلی برای این کشور اروپایی بوده است. این کشور که در سال ۱۹۳۸ در جریان جنگ جهانی دوم به آلمان نازی ضمیمه شد، همواره با اتهام بیتوجهی به مسئولیت تاریخی خود در قبال جنایات رخ داده در جنگ مواجه بوده است. دولت اتریش پس از سالها کشمکش حقوقی با مالک خصوصی ساختمان، سرانجام در سال ۲۰۱۶ با تصویب قانونی ویژه، آن را تصاحب کرد. بهای پرداختی برای این ملک ۸۰۰ مترمربعی، ۸۱۰ هزار یورو تعیین شد .
دولت وین با انتخاب کاربری «اداره پلیس» برای این ساختمان قرن هفدهمی، قصد دارد پیامی روشن ارسال کند: این مکان هرگز نباید یادگار و نمادی برای نازیسم باشد. به گزارش خبرگزاری فرانسه، نمای بیرونی ساختمان که زمانی به رنگ زرد کمرنگ بود، اکنون به نمایی مدرن و سفید با خطوط زاویهدار تبدیل شده و مراحل نصب پنجرهها در حال انجام است .
با این حال، این اقدام دولت وین با انتقاداتی در داخل شهر «برانائو ام این» و محافل تاریخی همراه بوده است.
این تحول در حالی رخ میدهد که اتریش همچنان با گذشته نازی خود دست و پنجه نرم میکند. حزب راست افراطی آزادی اتریش که توسط نازیهای سابق بنیانگذاری شد، به رغم کسب بیشترین آرا در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴ و پیشتازی در نظرسنجیهای اخیر، تاکنون موفق به تشکیل دولت نشده است . همچنین در سال گذشته، دو خیابان در شهر براناوو که به نام نازیها نامگذاری شده بودند، تغییر نام دادند .
در مقابل ساختمان، سنگ یادبودی نصب شده که بر روی آن حک شده است: «برای صلح، آزادی و دموکراسی. هرگز فاشیسم تکرار نخواهد شد. میلیونها کشته هشدار میدهند.»
این سنگ یادآور جنایاتی است که در دوران هیتلر رخ داد. به نظر میرسد اتریش با تبدیل خانه هیتلر به کلانتری، صفحهای جدید در مواجهه با این میراث شوم ورق میزند؛ اقدامی که اگر چه ممکن است از زیارتگاه شدن آن جلوگیری کند، اما پرسشهای تازهای را درباره نحوه رویارویی با تاریخ و هزینههای آن در افکار عمومی این کشور برانگیخته است.