نورنیوز-گروه بین الملل: طبق این گزارش، در بازهای کوتاه حجم بالایی از پروازهای نظامی شامل جنگندهها، هواپیماهای سوخترسان، هواپیماهای هشدار زودهنگام و پشتیبانی الکترونیکی میان آمریکا، اروپا و خاورمیانه رصد شده است. بهویژه انتقال جنگندههای پنهانکار و افزایش پرواز تانکرهای سوخترسان هوایی از شاخصهای مهم این تحرکات عنوان شدهاند؛ زیرا چنین جابهجاییهایی معمولاً پیشنیاز عملیاتهای دوربرد یا حفظ حضور رزمی پایدار در یک منطقه تنشزا محسوب میشوند.
در بعد دریایی نیز تمرکز قابلتوجهی از توان رزمی مشاهده شده است. استقرار گروههای ضربت ناو هواپیمابر، ناوشکنهای مجهز به سامانههای دفاع موشکی و واحدهای پشتیبانی در آبراههای راهبردی منطقه، بخشی از این آرایش جدید است. این سطح از تمرکز همزمان هوایی و دریایی، از نظر تحلیلگران نظامی نشاندهنده ایجاد ظرفیت، هم برای عملیات تهاجمی و هم برای مقابله با پاسخ احتمالی طرف مقابل است.
گزارش تأکید میکند که این ارزیابیها بر پایه رهگیری پروازها، دادههای ترافیک دریایی و منابع علنی صورت گرفته و جزئیات عملیاتی رسمی از سوی دولت آمریکا منتشر نشده است. با این حال، الگوی تحرکات—بهویژه افزایش همزمان هواپیماهای سوخترسان، جنگندههای پیشرفته و پلتفرمهای پشتیبانی—معمولاً با سناریوهای آمادگی برای درگیری گسترده یا اعمال فشار حداکثری نظامی همخوانی دارد.
در مجموع، حجم و سرعت این استقرار نیرو، در مقایسه با سالهای اخیر، کمسابقه است و از منظر مقیاس با بزرگترین آرایشهای نظامی آمریکا در منطقه طی دهههای گذشته قابل مقایسه دانسته میشود؛ هرچند این تحرکات لزوماً به معنای آغاز قریبالوقوع درگیری نیست، بلکه میتواند بخشی از راهبرد بازدارندگی و افزایش اهرم فشار در شرایط تنش دیپلماتیک جاری باشد.