نورنیوز- گروه سیاسی: دلیل نخست این است که شخص دونالد ترامپ رئیسجمهوری آمریکا در تماس با رجب طیب اردوغان رئیسجمهوری ترکیه تلویحا از وی خواست تا برای باز گشت ایران به میز مذاکره وساطت کند. ترامپ پس از یک سلسله تهدیدات نظامی علیه ایران با واکنش منفی ژنرالهای پنتاگون که اعتقاد دارند گزینه نظامی علیه ایران شعلههای یک جنگ جهانی را بر افروخته میکند، مواجه شد.
عقب نشینی ناو جنگی ابراهام لینکلن از منطقه دلیل بارزی است مبنی بر اینکه گزینه نظامی حداقل در شرایط فعلی از دستور کار آمریکا خارج شده است. هشدار رهبر معظم انقلاب مبنی بر اینکه اگر جنگی علیه ایران صورت گیرد محدود به جغرافیای ایران نخواهد ماند و منطقه را شامل میشود کلیدواژهای بود که آمریکا از آن رمزگشایی کرد. موضوع دیگر تغییر مکان مذاکرات از استانبول ترکیه به مسقط عمان بود، زیرا جمهوری اسلامی به طرف آمریکایی ابلاغ کرد که مسقط پایتخت پادشاهی عمان بنا به اعتبارات سیاسی، جغرافیایی و امنیتی مکان مناسبتری برای مذاکرات است.
موضوع سوم و مهمتر که در مدار توجه ناظران سیاسی قرار گرفته چارچوب مذاکرات بود که تنها در حوزه فعالیت هستهای ایران محدود شد و موضوعات دیگری از قبیل توان دفاعی و موشکی و همسویی ایران با محور مقاومت از دستور کار خارج شد. در جریان دور اول مذاکرات نفسگیر مسقط هیات مذاکره کننده ایرانی به ریاست دکتر عباس عراقچی وزیر خارجه به اتکای اقتدار نیروهای مسلح و انسجام ملی دست بالایی در مذاکرات داشت. تیم مذاکره کننده آمریکایی به ریاست استیو ویتکاف نماینده آمریکا در منطقه در طول مذاکرات دچار یک سلسله اختلافات سیاسی در دیدگاههای تیم مذاکره کننده شد. حضور غیر منتظره دریاسالار برد فورد کوپر فرمانده نیروهای سنتکام و جرد کوشنر داماد دونالد ترامپ و دخالت آنان در روند مذاکرات مشکلاتی را برای شخص ویتکاف ایجاد کرد.
کوشنر ارتباط تنگاتنگی با بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل دارد، زیرا هر دو در بسیاری از شرکتهای مختلف بازرگانی شریک هستند و منافع مشترکی دارند. داماد یهودیتبار دونالد ترامپ تلاش داشت تا ویتکاف را وادار کند موضوع خلع سلاح نیروهای محور مقاومت در فلسطین، عراق، لبنان و یمن را به عنوان پیششرط رسیدن به یک توافق جدید در دستور کار قرار دهد. دریا سالارکوپر نیز اصرار داشت که موضوع موشکهای بالستیک ایران که از نظر او تهدید بالقوهای برای امنیت رژیم صهیونیستی تلقی میشود در مدار بحث قرار گیرد، اما ویتکاف که تجربه قابل قبولی در مذاکرات گذشته با ایران دارد، این دو پیشنهاد را نپذیرفت و از این رو اختلاف نظر در دیدگاههای تیم مذاکره کننده آمریکایی کاملا آشکار بود. این مذاکرات نشان داد که تهدید ایران به یک حمله نظامی خیلی در اراده ملت و دولت ایران موثر نیست، زیرا اگر چه تیم مذاکره کننده ایران با حسن نیت و با هدف کاهش تنشها وارد مذاکره شد، اما قدرت و توان دفاعی ایران نقش موثری در تسلیم آمریکا در برابر اراده ملت بزرگ ایران داشت.
آرمان ملی