نگاهی به اظهارات متوهمانه اوجالان درباره نقش پژاک علیه ایران

نورنیوز- گروه سیاسی: انتشار صورتجلسه کامل دیدار سه نماینده پارلمان ترکیه با رهبر زندانی پ.ک.ک، خبر ساز شد.

این دیدار در ماه فوریه سال 2025 میلادی صورت گرفته اما صورتجلسه کامل و 16 صفحه ای آن دیروز روی سایت اینترنتی پارلمان ترکیه قرار گرفته است.

یکی از ویژگی های مهم این متن، اشاره رهبر زندانی پ.ک.ک به یکی از نهادهای اقماری این گروه منحله تروریستی است که مدتها به دنبال اخلال امنیت ایران بوده است. برآیند سخنان اوجالان نشان دهنده این است که او در تداوم مسیر چانه زنی، به دنبال توافق عملگرایانه با ترکیه و استفاده از ظرفیت گروه تروریستی پژاک است.

حسین یایمان نماینده حزب عدالت و توسعه، فتی ییلدز نماینده حزب حرکت ملی گرا و معاون دولت باغچلی و همچنین گلستان کلیچ از نمایندگان دمپارتی، سه نماینده ای هستند که دو ماه پیش، از طرف کمیسیون همبستگی و برادری پارلمان به دیدار اوجالان رفتند و در زندان ایمره آلی، به مدت سه ساعت با او گفتگو کردند.

پیداست که این سه نماینده بر اساس دیدگاه های حزبی خود، اختلاف نظرات مهمی درباره نحوه گزارش نتایج ملاقات با اوجالان داشته اند. چرا که دو ماه طول کشید تا صورتجلسه ملاقات آنها به طور رسمی منتشر شود.

در این گزارش، نگاهی می اندازیم به سخنان و توصیه های عبدالله اوجالان درباره ایران، گروه تروریستی پژاک و همچنین اهداف رژیم صهیونیستی.

چرا اوجالان به پژاک اشاره کرد؟

یکی از مهمترین نقطه عطف های سیاسی سال 2025 میلادی برای ترکیه، این بود که در جریان تازه ترین دُور مذاکرات با اوجالان، او حاضر شد به رفقایش دستور دهد که حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک) را منحل کرده و سلاح های خود را نیز زمین بگذارند.

این دستور اوجالان اجرا شد و پ.ک.ک پس از برگزاری یک کنگره دو روزه خود را رسماً منحل کرد و اندکی بعد از آن، 30 تن از اعضای این گروه، سلاح های خود را در یک مراسم، به طور نمادین در آتشدان انداختند.

با این حال، مقامات ترکیه در مورد تداوم فعالیت مسلحانه یکی از نهادهای اقماری پ.ک.ک یعنی «قسد» در شمال سوریه، همچنان نگران بودند. آن هم در شرایطی که فرماندهان قسد اعلام کردند، موضوع انحلال پ.ک.ک و خلع سلاح آن، ربطی به شمال سوریه ندارد.

در ملاقات بعدی با اوجالان، از او خواسته شد که دستور خلع سلاح را برای همه گروه ها و نهادهای اقماری پ.ک.ک نیز صادر کند. او اعلام کرد که مظلوم عبدی فرمانده قسد در شمال سوریه، از او حرف شنوی دارد و در صورت توجه دولت دمشق به مطالبات دموکراتیک کردها، ادغام نیروهای قسد در ارتش سوریه کار دشواری نخواهد بود. اما این چالش همچنان به قوت خود باقی ماند تا این که در ملاقات 3 نماینده مزبور که در آغاز این گزارش به اسامی آنها اشاره شد، یک بار دیگر موضوع خلع سلاح کلیه نهادهای اقماری پ.ک.ک، پیش کشیده شد.

عبدالله اوجالان در پاسخ به این درخواست مکرر، ضمن تلاش برای منحرف کردن ذهن سوال کنندگان از موضوع شمال سوریه، به یک باره فضا را تغییر داده و از ایران صحبت کرده است.

رهبر گروه منحله پ.ک.ک گفته است: «در شرایطی که اعدام ها در ایران ادامه دارد، نمی توان از خلع سلاح پژاک صحبت کرد».

اوجالان در ادامه، ادعاهای موهومی درباره فضای سیاسی ایران مطرح کرده و این بار، علاوه بر کردها، خود را به عنوان نماینده و دلسوز آذری ها نیز جا زده و گفته است: «باید درباره مطالبات دموکراتیک آذری ها و کردها در ایران صحبت شود. نمی توان در این فضا از خلع سلاح پژاک صحبت کرد. آنان باید در برابر ایران، ابتکار عمل داشته باشند. البته منظور این نیست که بروند با ایران بجنگند. نه. آنها می توانند زمینه گفتگو و مذاکره با ایران را باز نگه دارند و بر مطالبات کردها و آذری ها تاکید کنند».

رهبر زندانی پ.ک.ک، در ادامه به این اشاره کرده که نظریه ای به نام «ادغام دموکراتیک» و پیوستن کردها به ایده جمهوریت در ترکیه، آن قدر ایده کانونی مهمی است که در صورت اجرای آن، ترکیه مرکز چنین ایده ای خواهد شد و ایران و سوریه نیز به ناچار به آن خواهند پیوست!

این اظهارات اوجالان نشان دهنده این است که او همچنان به دنبال چانه زنی و رفتار متملقانه برای جذب اعتماد مقامات ترکیه است، اما در عین حال، نشان می دهد که توانایی استفاده از ظرفیت های گروه تروریستی پژاک نیز از بین نرفته است.

پژاک چیست و چه جایگاهی دارد؟

گروه تروریستی پژاک با اسم ادعایی و اختصاری (حزب حیات آزاد کردستان)، یکی از نهادهای برساخته پ.ک.ک است که پس از حمله اشغالگرانه آمریکا به عراق در سال 2002 تاسیس شد.

عثمان اوجالان، برادر رهبر زندانی پ.ک.ک، در آن دوران، با طرح این ادعا که آمریکایی ها برای استقرار نظم و دموکراسی در منطقه، نیازمند همکاری پ.ک.ک هستند، سه حزب کارتونی جدید با نام های پچدک برای عراق، پژاک برای ایران و پ.ی.د برای سوریه تاسیس کرد.

پچدک پس از سال ها فعالیت و شکست مکرر در رقابت های انتخاباتی در اقلیم کردستان عراق، عملاً ماهیت خود را از دست داد و از بین رفت، پ.ی.د با تاسیس دو گروه شبه نظامی اقماری به نام های ی.پ.گ و قسد و با استفاده از شرایط بحرانی سوریه شروع به همکاری با آمریکایی ها کرد و پژاک نیز رفته رفته تشکیلات اولیه خود را در ظاهر برای فعالیت سیاسی و در اصل برای لطمه زدن به امنیت ایران، به مرزهای غربی کشورمان فرستاد.

اما با تلاش های دقیق نیروهای نظامی و امنیتی به ویژه در نبرد کوهستان جاسوسان، پژاک به عمق خاک اقلیم کردستان عراق بیرون رانده شد و تعداد زیادی از نیروهای آن در درگیری با ایران کشته شدند.

برخی از فرماندهان این گروه نیز که به دنبال بمب گذاری در شهرهای مختلف بودند، به راحتی دستگیر شده و به مجازات رسیدند.  البته پژاک علاوه بر پاسگاه های مرزی، بارها شهروندان عادی ایران را هم به رگبار گلوله بست و اقدامات تروریستی این گروه آن قدر مشمئز کننده بود که ماهیت خشن و دروغین آن، خیلی زود برای همه آشکار شد.

یکی از مهمترین نکات درباره گروه تروریستی پژاک، این است که این گروه، با وجود حمایت های آمریکا و رژیم صهیونیستی، هیچگاه در هیچکدام از استان های غرب ایران، جایگاه اجتماعی و حمایت مردمی به دست نیاورده است.

توجهی اجمالی به تصاویر کشته شدگان پژاک نیز نشان داده که این گروه، برای جذب نیرو در شاخه نظامی خود، همواره به دنبال فریب کودکان و نوجوانان کم سواد یا بیسواد مناطق مرزی و روستایی بوده و بنابراین، نه تنها محبوبیت و جایگاه اجتماعی، بلکه توان رزمی و عملیاتی نیز ندارد.

با این حال، اوجالان در مذاکره با هیات نمایندگان پارلمان ترکیه، در اظهاراتی متوهمانه، وانمود کرده که پژاک، یک اهرم و ابزار مهم برای تاثیرگذاری بر تحولات سیاسی ایران است!

نکته دیگری که در سخنان اوجالان دیده می شود، طرح ادعای او درباره مطالبات کردها و آذری ها در ایران است! یعنی بر اساس توصیه اوجالان به ترکیه، یک گروه تروریستی کم شمار و ناتوان که حتی نزد کردهای ایران نیز جایگاه و منزلتی ندارد، قرار است مدافع آذری های ایران شود!

اوجالان در ادامه، به این اشاره کرده که پژاک ابتکار عمل در دست بگیرد اما چنین چیزی به معنی آغاز جنگ و درگیری علیه ایران نباشد!

این بخش از سخنان اوجالان نیز، بسیار مضحک به نظر می رسد. چرا که اولا گروه تروریستی پژاک، هیچ توان و ظرفیتی برای مقابله مسلحانه با ایران ندارد و دوم این که جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از قدرت های مهم منطقه، حاضر نیست حتی از سوی مهمترین و قدرتمندترین کشورهای جهان، نکته و توصیه مداخله گرانه ای درباره مسائل داخلی خود بشنود، چه رسد به یک گروه تروریستی از هم پراکنده و فاقد هویت.

لذا در مجموع باید گفت: در شرایطی که خود گروه اصلی پ.ک.ک با سابقه فعالیت تروریستی پنجاه ساله، مجبور شده در برابر ترکیه دست های خود را بالا ببرد و سلاح ها را بر زمین بگذارد، گروه اقماری کم شمار پژاک نیز در بهترین شرایط، جز این چاره ای نخواهد داشت.