آمریکای ترامپ؟

نورنیوز- گروه سیاسی: اگر یادتان باشد، امام خمینی رضوان‌الله تعالی علیه در سوگ شهادت آیت‌الله مرتضی مطهری به همین روایت استناد کردند. در واقع در پس ظاهر امور می‌توان لایه‌های پنهانی را دید که ممکن است بر همگان گشوده و آشکار نباشد. آمریکای ترامپ تفاوت بنیادی و جوهری با آمریکای کارتر و روزولت و آیزنهاور و کلینتون و اوباما و بایدن ندارد. ترامپ چهره آمریکای بدون روتوش و بدون تعارف است. خودِ خودِ آمریکاست. می‌گوید: «ونزوئلا ۵۰ میلیون بشکه نفت به من می‌دهد. خودم هزینه می‌کنم! به هر کس خواست نفت بفروشد با اجازه من خواهد بود. درآمد نفت را هم بایست از شرکت‌های آمریکایی خرید کند تا دوباره عظمت به ونزوئلا باز گردد.» سیاوش کسرایی، شاعر شعر درخشنده و حماسی «آرش کمانگیر»، در روز ۱۴ آبان سال ۱۳۵۸ شعری سرود با عنوان «آمریکا!»، این شعر را در همان آبان ماه سال ۵۸ خواندم. دانشجویان طرفدار حزب توده تمام شعر را در یک برگه بسیار بزرگ به دیوار سالن غذاخوری دانشکده پزشکی دانشگاه شیراز چسبانده بودند. آن وقت موبایل نبود که از شعر عکس بگیرم. کنار دیوار ایستادم و شعر را در دفتر یادداشتم، نوشتم: آمریکا! باشگاه فرومایگان و فرودگاه خشم جهانیان، بازار بزرگ بردگی قرن، وارونه کار کیمیاگری تو که زندگی را خاکستر و عشق را روسپی می‌کند… غول هزار دستی که با یگانه چشم آز در پیشانی، پی در پی پیرامون را می‌پایی… ترامپ تصویر همین آمریکاست که سیاوش کسرایی چهل و شش سال پیش ترسیم کرده است. ترامپ به همه جهان به عنوان اموال و ملک آمریکا نگاه می‌کند. موقعی که در دولت جرج بوش پسر، ارتش آمریکا و متحدان از جمله با حمایت برخی کشورهای عربی منطقه ما، عراق را اشغال کردند؛ همان کشورهای عربی که در جنگ هشت ساله عراق علیه ایران از عراق با پول و سیاست و تبلیغات و حتی کمک‌های نظامی حمایت کرده بودند. دونالد رامسفلد وزیر جنگ آمریکا که از نئوکان‌های گردن سرخ افراطی بود، گفته بود: «این گناه ما نیست که خداوند نفت ما را در سرزمین دیگران قرار داده است!» کودتای سال ۳۲ در ایران و ساقط کردن دولت ملی مصدق برای همین هدف بود. حضور آمریکا در غرب آسیا همین است. حضور پررنگ آمریکا و اسرائیل در برخی کشورهای همسایه همین است. حمله به ونزوئلا و حمله به ایران در جنگ دوازده روزه نیز هدفش از جمله سلطه بر منابع انرژی منطقه بوده و هست.برخی کشورهای منطقه را آمریکا ابواب جمعی و کارپردازان منطقه‌ای خود می‌داند. شما وارد هریک از این کشورها که شوید، مأموران آمریکایی زودتر از ورود و خروج شما باخبر می‌شوند.‌ در یکی از این کشورها در خانه عبدالله نفیسی، نویسنده و تحلیلگر مشهور بودم. گفت: «کلینتون به کشور ما آمده بود. امیر ما شیخ صباح رفته بود استقبالش. کلینتون بلندقامت است. در مراسم سان همین‌طور با قدم‌های بلند می‌رفت. امیر ما که کوتاه و گرد و گلوله است، دنبال کلینتون می‌دوید. انگار کلینتون مایکل جردن بود و امیر ما توپ بسکتبال! به نظرم کلینتون تعمد داشت تا امیر ما را تخفیف بدهد.» چنان‌که می‌دانیم، بعد از آزادی کویت از اشغال عراق، نیروی هوایی آمریکا مدتی تأسیسات زیربنایی یکی از کشورهای منطقه را بمباران کرد تا زمینه قرارداد با شرکت‌های مختلف آمریکایی برقرار شود. به این کشور هم دستور داده بودند که باز‌سازی تمامی این تأسیسات ویران‌شده بایست توسط شرکت‌های آمریکایی انجام شود. به روایت علامه اقبال لاهوری: زخم از او سوزن از او نشتر از او، ما و جوی خون و امّید رفو، گوهرش تف دار و در لعلش رگ است، مشک این سوداگر از ناف سگ است!
چنان‌که می‌دانیم از زمان اشغال عراق، آمریکا با همکاری سازمان ملل متحد که به عنوان کارگزار سیاست‌های جهانی و منطقه‌ای آمریکا عمل می‌کند، صندوقی را تأسیس کرد با عنوان «صندوق توسعه عراق»، که آمریکا و هم‌پیمانان اروپایی بر این صندوق نظارت می‌کردند. تمامی درآمد‌های عراق ناشی از فروش نفت می‌بایست به این صندوق واریز شود. برای هزینه هم با اجازه صندوق اقدام شود. حتماً توجه دارید که دولت عراق برای پرداخت پول برق به ایران با مشکل و مخالفت آمریکا روبه‌رو بوده است. در واقع ترامپ می‌خواهد با چنین شیوه‌ای جهان را اداره کند. او در دو نقش ظاهر می‌شود: یکم، نقش پدرخوانده؛ مانند دون کورلئونه در فیلم پدرخوانده. خانواده‌ها در این سناریو دولت‌های جهان هستند. می‌بایست سلطه پدرخوانده را بپذیرند وگرنه مانند مادورو خواهند شد. یا مانند محمدرضا شاه که دولت کارتر او را در حال بیماری و فرسودگی رو به مرگ در بیمارستان روانی در تگزاس زندانی کرد. و به روایت خود محمدرضا شاه در کتاب: «پاسخ به تاریخ» که در بخش «مأموریت شگفت‌انگیز ژنرال هایزر» نوشته است: «پس از اینکه من ایران را ترک کردم، ژنرال هایزر باز چندین روز در ایران اقامت داشت. در این هنگام چه گذشت؟ تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که ربیعی، فرمانده نیروی هوایی ایران طی محاکمه‌اش به قضات گفت: «ژنرال هایزر، شاه را مثل یک موش مرده به خارج از کشور پرتاب کرد!»». عجیب است که چنین مطلبی را محمدرضا شاه در کتابش گفته و نوشته است و عجیب‌تر اینکه ویراستاران و مترجم دانشمند کتاب به زبان فارسی به شاه تذکر نداده‌اند که چنین روایتی به نفع شاهنشاه نیست! واقعیت این است که آمریکا رهبران دیگر کشور‌ها از زمره محمدرضا شاه یا رؤسای کشورهای آمریکای لاتین را اگر زنده و بر سر کار باشند، در حد موش زنده تلقی می‌کند و اجازه دارند جست و خیزی موشانه داشته باشند. اگر تاریخ مصرفشان تمام شود و بنا بر حذفشان باشد، می‌شوند موش مرده! چرا شاه چنین بود؟ چرا مادورو تسلیم نشد تا ارتش آمریکا به قتل و آدم‌ربایی دست زد؟ برای اینکه بسیاری از رهبران از سنخ محمدرضا شاه، مشروعیت و سلطه خویش بر قدرت و کشور را متکی به آمریکا می‌دانستند. محمدرضا شاه پس از اخراج و تبعید خوارمایه پدرش از ایران به دلیل اراده و توافق آمریکا و انگلیس، در شهریور سال ۱۳۲۰ در ۲۲ سالگی شاه شد. در تمام طول ۳۷ سال سلطنتش همیشه سعی می‌کرد خود را با منافع آمریکا و انگلیس تنظیم کند. نیم‌نگاهی هم به شوروی داشت. در کودتای سال ۱۳۳۲ ادامه سلطنتش را به «طرح کودتای آژاکس» سازمان سیا و انتلیجنت سرویس مدیون بود. برکشیده سازمان‌های اطلاعاتی سیا و انتلیجنت سرویس بود. گلویش را گرفته بودند. برای همین در کتاب «پاسخ به تاریخ» نوشته است: «از آمریکایی‌ها تعجب می‌کنم چرا چنین رفتاری با من داشتند. هر چه آنها به من گفتند؛ من انجام دادم!» بلاتشبیه مانند گلایه یکی از کشورهای منطقه از بمباران توسط نیروی هوایی اسرائیل است. نخست‌وزیر این کشور گفته بود، اجازه اقامت رهبران حماس در دوحه به پیشنهاد آمریکا و موافقت اسرائیل بوده است. حتی ساعت‌های رولکسی که در زمان امیر سابق به رهبران حماس اعطا شد توسط موساد دستکاری شده بود. برخی از رهبران حماس در فلسطین از همین طریق ترور شدند. ترامپ با شیوه گفتار، دلقک‌بازی و لودگی و شیوه رفتارش بهترین دلیل است که جهان را جنگل تصور کرده، یا جهان شبیه نیویورک، جولانگاه پدرخوانده است. هر کسی را گمان کند بر ضد منافع اوست حذف می‌کند. پلیس و دستگاه قضایی و مطبوعات و رسانه‌ها هم مراقب پدرخوانده هستند. این تابو در ذهن همه تثبیت می‌شود که نبایست با پدرخوانده درافتاد. دیدی بر سر خارتوم اسب بسیار گران‌قیمت ولتز چه آمد؟ ولتز به سفارش پدرخوانده بی‌توجهی کرده بود. صبح زود می‌بیند اسبش را سربریده توی بسترش انداخته‌اند! کاری که ترامپ با ونزوئلا و ربودن مادورو انجام داد همان سبک و شیوه پدرخوانده است؛ منتها در ابعادی بزرگ‌تر و منافعی بیشتر، تسلط بر نفت ونزوئلا به عنوان شیتیل ۵۰ میلیون بشکه نفت به حساب ترامپ. یعنی تقریباً به نرخ امروز حدود سه میلیارد دلار. البته ترامپ آنقدر جنتلمن! است که حقوقش به عنوان رئیس‌جمهوری آمریکا ماهی یک دلار است. اما خود و خانواده و دامادش از ظرفیت قدرت نظامی و سیاسی آمریکا برای کسب درآمدهای میلیاردی خانوادگی سود جسته و می‌جویند.
 خوشبختانه شاهدیم که نشانه‌های مقاومت و نقش بر آب شدن خیالات یا مالیخولیای ترامپ کم نیست. به عنوان نمونه در حمله به ونزوئلا نه مردم آمریکا از او حمایت کردند، نه مردم ونزوئلا و نه کشورهای اروپایی و آسیایی و آفریقایی. البته ترامپ می‌کوشد که نبض اخبار را در دست بگیرد. ساعتی پس از ربودن مادورو خودش با حالت خواب‌آلوده با نیویورک‌تایمز مصاحبه کرد. اولین عکس مادورو را در حالت اسارت ترامپ نشان داد. آیا حمله به ونزوئلا و ربودن مادورو نشانه اقتدار آمریکا و ترامپ است؟ به نظرم ترامپ در دایره وعده‌های انجام‌نشده و بلکه شکست‌خورده افتاده است و نیاز به یک ماجراجویی بزرگ داشت. برای اینکه در تمام وعده‌ها و طرح‌هایش شکست خورده بود. کدام طرح‌ها؟ به سوابق سخنان ترامپ و وعده‌هایش مراجعه کنید: ۱- صلح بین اوکراین و روسیه قبل از اینکه به کاخ سفید برود! یعنی یک سال پیش ۲- الحاق کانادا به عنوان ایالت ۵۱ آمریکا! در افزایش تعرفه‌ها هم دید آنچنان سه ایالت نیویورک و مینه‌سوتا و میشیگان به برق کانادا وابسته هستند که نمی‌تواند نفس تازه کند. ۳- تغییر نام خلیج مکزیک ۴- تغییر نام خلیج فارس ۵- خلع سلاح حماس ۶- خلع سلاح حزب‌الله ۷- خلع سلاح حشد‌الشعبی ۸- نابودی حوثی‌ها در یمن ۹- نابودی مراکز هسته‌ای ایران ۱۰- برنده جایزه صلح نوبل! ۱۱- مخالفت با انتخاب ممدانی به عنوان شهردار نیویورک ۱۲- تصرف گرینلند ۱۳- جنگ تعرفه‌ها با چین و حمایت از تایوان. در تمامی این موارد سیزده‌گانه، ترامپ شکست خورد. شکست بزرگ‌تر او که البته خیر جهان در همین شکست است، نابودی رویای دموکراسی و حقوق بشر آمریکایی است. حمله به ونزوئلا و ربودن مادورو پرده‌ای است که ترامپ بر سر همه شکست‌ها و آرزوهای بر باد‌ رفته‌اش کشیده است. البته افزون بر پیروزی ترامپ در نابود کردن رویای آمریکایی و بی‌اعتباری سازمان ملل و شورای امنیت و معاهدات و کنوانسیون‌های جهانی و حقوق بین‌المللی، موفقیت او در تبدیل سیاست به لحاظ نظری و گفتاری و رفتاری به امری نازل و پلشت، از جمله دستاوردهای عصر جهان جنگلی ترامپ است. حال اگر برخی ایرانی‌نمایان در جهل مرکب و مرداب تباهی مانده‌اند و به ترامپ به عنوان نجات‌دهنده، دل و دخیل بسته‌اند؛ داستان دیگری است. درباره شکست رویای شیفتگان ترامپ در آشوب تروریستی اخیر نیز خواهم نوشت.