نورنیوز- گروه سیاسی: دبیرکل حزب عهد ایران با ارزیابی مثبت از مدیریت اعتراضات توسط دولت طی ۱۰ روز گذشته، بیان کرد: طی ۸ سال گذشته، ما چندین دوره اعتراضات را در کشور داشتیم و منطقیترین و مردمیترین مواجهه با اعتراضات را در دولت آقای پزشکیان میبینیم. علیرغم دولت قبل که ریشه اعتراضات را به نیروهای خارجی و ضدانقلاب نسبت میداد، چنین ادبیاتی را اصلا در صحبتهای اعضای دولت چهاردهم و به خصوص شخص رئیسجمهور نمیبینیم.
علی باقری با اشاره به ریشههای اعتراضات اخیر، اظهار کرد: من مهمترین عامل نارضایتی در شرایط فعلی را مسائل اقتصادی میدانم. آن چیزی که اکنون مردم را به خیابانها آورده، شرایط سخت اقتصادی و معیشتی است، اما این چالشهای اقتصادی، خود معلول ناکارآمدیهای سیاسی و سوء حکمرانی است. دههها مدیریت نامناسب کشور و بروز خطاهای سیاسی، خود را در قالب مشکلات اقتصادی نشان داده و عرصه را بر مردم تنگ کرده است.
وی با اشاره به اینکه اعتراضات امسال به شدت و گستردگی اعتراضات سالهای ۹۸ و ۱۴۰۱ نیست، افزود: یکی از دلایل عدم فراگیری اعتراضات اخیر، نگرانی مردم بابت دخالت خارجی و بروز تحرکاتی مانند جنگ ۱۲ روزه است. نباید فراموش کرد اساسا دخالتهای خارجی و سوءاستفادههای دیگران از اعتراضات مردم، میتواند آثاری را به همراه داشته باشد که از مشکلات کنونی اقتصادی هم زیانبارتر است. لذا نگرانی از سوءاستفادههای خارجی، یکی از دلایل حضور کمرنگتر مردم در اعتراضات اخیر است.
این فعال سیاسی اصلاحطلب اضافه کرد: عدم اقبال گسترده مردم به این اعتراضات در شرایط فعلی، از یک طرف نشاندهنده بلوغ اجتماعی و سیاسی جامعه است، اما از طرف دیگر، این پیام را هم میرساند که اساسا بخش بزرگی از جامعه، نسبت به هر گونه فشاری سِر شدهاند و دیگر حتی حضور در تجمعات و اعتراض به وضعیت معیشتی خود را هم مفید نمیدانند.
باقری ادامه داد: این پیام خطرناکی است، زیرا نشان میدهد جامعه کاملا از بهبود شرایط ناامید شده و به انفعال کامل رسیده است؛ یعنی مردم حس میکنند از یک طرف هیچ امیدی به مسئولین و انجام اقدامات اصلاحی از سمت آنان نیست و از طرف دیگر، حضور عوامل خارجی هم میتواند وضعیت نابهسامان کشور را تشدید کند. لذا حضور در اعتراضات را یک امر بیهوده میدانند و این وضعیت منجر به شکلگیری بیتفاوتی در جامعه شده است. این وضعیت بسیار خطرناک است، زیرا اساسا در تمام ۴۷ سال اخیر، مهمترین عامل رفع هر مشکلی در کشور ما و عبور از گردنههای خطرناک، خواست مردم بوده است.
وی افزود: طبیعتا اگر این مهمترین عامل بقا و تعادل کشور منفعل و از صحنه خارج شود، اتفاقات بسیار بدی رخ میدهد. اگرچه اکنون ناامیدی مردم خود را به شکل انفعال نسبت به وضع موجود نشان داده، اما این مدل کنشگری مردم نمیتواند پایدار باشد و ممکن است این حس بیآیندگی که اکنون در جامعه شکل گرفته، در آیندهای نهچندان دور خود را به شکل اعتراضات و تحرکات بسیار گستردهتر و خشونتبار نشان دهد.
دبیرکل حزب عهد ایران با ارزیابی مثبت از مدیریت اعتراضات توسط دولت طی ۱۰ روز گذشته، بیان کرد: طی ۸ سال گذشته، ما چندین دوره اعتراضات را در کشور داشتیم و منطقیترین و مردمیترین مواجهه با اعتراضات را در دولت آقای پزشکیان میبینیم. علیرغم دولت قبل که ریشه اعتراضات را به نیروهای خارجی و ضدانقلاب نسبت میداد، چنین ادبیاتی را اصلا در صحبتهای اعضای دولت چهاردهم و به خصوص شخص رئیسجمهور نمیبینیم. همچنین آقای پزشکیان از طریق دیدار با فعالان اصناف و بازاریان در همان نخستین روزهای اعتراضات و تصمیم به حمایت از اقشار آسیبپذیر با افزایش مبلغ یارانهها، سعی کرده آرامش را در جامعه احیا کند.
مدیرکل سیاسی وزارت کشور دولت اصلاحات ادامه داد: به لحاظ مواجهه میدانی نیز شیوه عمل نیروهای نظامی و انتظامی کاملا متفاوت از گذشته شده و شاهد خویشتنداری بیشتری هستیم. البته موارد استثنائی مانند اتفاق شهرستان ملکشاهی نیز رخ داده، اما در مجموع، شاهد رویکرد به مراتب بهتری نسبت به اعتراضات سالهای گذشته بودیم.
باقری با اشاره به نقش احزاب در حل مشکلات و ایجاد آرامش در کشور، بیان کرد: یکی از مهمترین تغییرات لازم در داخل، تجدیدنظر در زیرساختهای شکلگیری نهادهای نمایندگی از جمله احزاب، NGOها و تشکلهای مدنی در داخل کشور است. ایرادات سیاستگذاری و اجرا در طول چند دهه گذشته، باعث شده این نهادها به سمت میرایی حرکت کنند. اینها نهادهایی هستند که اقشار مختلف جامعه را نمایندگی میکنند و دولت در بزنگاهها میتواند با آنها گفتوگو کند.
وی با بیان اینکه متأسفانه مسئولین نسبت به تقویت نهادهای نمایندگی هراس دارند، اظهار کرد: امروز نتایج این اشتباه را میبینیم. همه اشاره میکنند که باید با معترضین گفتوگو کرد و بین معترض حامی کشور و معترض اغتشاشگر فرق گذاشت. تفکیک این دو شکل از اعتراض و سپس گفتوگو با معترضین واقعی، باید توسط نهادهای نمایندگی انجام شود، نه سازمانهای امنیتی و انتظامی. اما به دلیل تضعیف این نهادها، چنین کاری ممکن نیست. یکی از اقدامات عاجلی که حاکمیت باید انجام دهد، فراهمسازی بستر تقویت این نهادهاست.