توافق اروپا برای تولید تسلیحات آمریکایی، فراتر از یک همکاری دفاعی، نشانه تعمیق وابستگی راهبردی به واشنگتن است؛ روندی که استقلال امنیتی اروپا را تضعیف کرده، نظام بین‌الملل را به سوی نظامی‌گری سوق می‌دهد و هزینه‌های سنگینی بر این قاره تحمیل خواهد کرد.

شاید بزرگ‌ترین اتفاق هفته گذشته این بود که ایران، یک بار دیگر، خود را نه فقط به جهان، بلکه به خود نیز معرفی کرد. جامعه‌ای که از دل جنگ بیرون آمده بود، در آیین حماسی و بی سابقه تشییع نشان داد هنوز قادر است لحظه‌های بزرگ ملی خلق کند. این ظرفیت، اگر به سرمایه‌ای برای اصلاح، همگرایی و آینده‌نگری تبدیل شود، می‌تواند مهم‌ترین دستاورد دوره پس از جنگ باشد.

پیکر مطهر رهبر شهید، حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای، پس از عمری مجاهدت و جانفشانی در راه اعتلای اسلام و عزت ایران، در میان اندوه و اشک میلیون‌ها دلداده، در جوار بارگاه نورانی امام رضا(ع) آرام گرفت تا مشهد مقدس، مأمن ابدی مردی شود که عمر خود را وقف استقلال، عزت و سربلندی ایران اسلامی کرد.

در پی حملات شامگاه پنجشنبه به چند مرکز نظامی در جنوب کشور، مقام‌های محلی از آغاز بررسی ابعاد حادثه خبر دادند. همزمان، یک مقام آمریکایی با رد هرگونه مشارکت مستقیم واشنگتن در این حملات، اعلام کرد ارتش آمریکا در عملیات امشب نقشی نداشته است.

شاید خطرناک‌ترین بخش بحرانی که این روزهاآمریکا ایجاد کرده،نه صرفاًآتشبازی نظامی درخلیج فارس، بلکه عادی‌شدن زبانی باشدکه تحقیر را جایگزین استدلال ونفرت راجایگزین دیپلماسی می‌کند.اگرچنین زبانی به عرف سیاست بین‌الملل تبدیل شود،اعتبار اخلاقی نظام بین‌الملل وشأن سیاست دربالاترین سطوح قدرت رافرسوده خواهدکرد.این همان نشانه‌ای است که می‌توان آن راابتذال سیاست نامید.