نورنیوز-گروه حوادث: حدود دو سال پیش، پدر و مادر جوانی ۳۰ ساله به نام نوید با مراجعه به کلانتری شهرک غرب، از ناپدید شدن ناگهانی فرزندشان خبر دادند. به گفته خانواده، نوید بهطور مرتب با والدینش در تماس بود اما از شبی خاص تلفن همراهش خاموش شد و هیچ اثری از او به دست نیامد.
پدر نوید در تحقیقات اولیه اعلام کرد آخرین سرنخ مربوط به یکی از دوستان پسرش به نام فرهاد است؛ فردی که نوید قرار بود شب حادثه به خانه او برود. کمی بعد، فرهاد با پدر نوید تماس گرفت و مدعی شد نوید خودروی پژو ۲۰۶ خود را برای فروش به خانه او آورده و سپس برای انجام کاری از خانه خارج شده است.
همین اظهارات ضد و نقیض باعث شد فرهاد بهعنوان تنها مظنون پرونده به پلیس آگاهی احضار شود. او ابتدا هرگونه ارتباط با ناپدید شدن نوید را انکار کرد، اما تناقض در گفتههایش باعث شد تحت بازجوییهای تخصصی قرار گیرد و در نهایت به قتل اعتراف کند.
فرهاد در اعترافات اولیه گفت به دلیل اختلاف و اتهام سرقت طلا و تلفن همراه، در جریان مشاجره اسلحهای را برای ترساندن نوید بیرون کشیده و ناخواسته گلولهای به سر او شلیک شده است. وی سپس جسد را تکهتکه کرده و با خودروی مقتول بقایای آن را در حاشیه جاده تهران–قم دفن کرده است.
با وجود کشف لکههای شستهشده خون در خانه و خودرو و همچنین آثار اصابت گلوله به دیوار، جسد مقتول هرگز پیدا نشد. متهم پس از مدتی اعترافات خود را پس گرفت و مدعی شد تحت فشار اقرار کرده است.
با این حال، دادگاه با استناد به مستندات و قرائن موجود، فرهاد را به قصاص نفس و پرداخت دیه به دلیل جنایت بر میت محکوم کرد؛ رأیی که پس از نقض در دیوان عالی کشور، بار دیگر در دادگاه کیفری یک استان تهران تأیید شد.