نورنیوز- گروه سیاسی: نکته قابلتأمل این است که در هر سه سطح رکن اصلی مردم و میزان رضایت آنهاست، یعنی حتی رابطه مسئولان با هم بهنوعی تابعی از رضایت مردم است، هر قدر سرمایه اجتماعی و رضایت مردمی بالاتر باشد احتمال همگرایی مسئولان با همدیگر افزایش مییابد. از سوی دیگر بارها تأکید شده است که یکی از دو عامل مهم برهمزننده محاسبات دشمن در جنگ 12 روزه رفتار مردم بوده، غربیها با شناختی غلط و ناقص از مردم فکر میکردند چگالی نارضایتی بهحدی است که افکار عمومی پایکار ایده تجزیه و اشغال ایران میآید؛ اما به شهادت بیشتر پیمایشها آنچه در عمل رخ داد افزایش سرمایه اجتماعی و فوران حس ملی در شرایط تهدید و پس از آن بود. اکنون با تأکید رهبر انقلاب بر حفظ این فضا، سؤالی مهم باید روی میز مسئولان اجرایی و غیراجرایی باشد، آیا در پنجماه پس از اعمال آتشبس موقت، کاری کردهایم که بتوان نامش را قدردانی از مردم گذاشت؟ آیا راهبرد مؤثری برای حفظ آن وحدت درپیشگرفتهایم؟ قصد این متن افزایش فشار روی مسئولان نیست، بلکه یادآوری فرصتی است که تأکید دوباره رهبری بر این موضوع برای سران قوا، مسئولان حاکمیتی و غیرحاکمیتی پدید آورده است. دولت، مجلس، قوه قضائیه و... در این ماهها میتوانستند کارهایی ساده و احتمالاً کمهزینه ولی نمادین انجام دهند که هم بهمعنای قصد اصلاح حکمرانی و هم اندکی قدردانی از مردم باشد؛ اما تاکنون اگر از مواردی مثل جراحی بانک آینده و... فاکتور بگیریم کمتر کاری در این مسیر انجام شده و از منظر برخی مردم سرجمع بهگونهای رفتار شده که گویی دفاع ملی 12 روزهای در کار نبوده است؛ اما آینده نباید اینطور باشد.
- در کلان حکمرانی اجرایی، غلبه رتوریک «نمیشود و سخت است» بر گفتمان «داشتن افق ملموس و روی زمین» نه برای بقا، بلکه برای توسعه، بهوضوح دیده میشود و تا این افقگشایی رخ ندهد باقی تغییرات سخت است. امروز اگر قرار است در داخل فقط روی یک موضوع توافق داشته باشیم آن موضوع باید این باشد که آدرسهایی مثل حلمسئله از مسیر امتیاز دادن به غرب و... کاسبی رؤیافروشان است، باید بدانیم همهچیز در داخل است و تا در داخل قوی نباشیم مسیرهای بیرونی همه مسدود است.
- در حوزه اقتصاد و معیشت و زیست روزمره مردم، ترمیم دستگاه اجرایی توسط خود دولت میتوانست نخستین گام باشد، برخی جابهجاییهای ساده در وزارتخانههایی که انگاره ناکارآمدی از آنها برداشت میشود هنوز هم میتواند پیام تغییر مؤثر و از موضع فعال را مخابره کند. به گواه آمار برخی اهمالها در حوزه معیشت صورتگرفته که سؤالبرانگیز است؛ اما اینکه کسی بهخاطر این خطاها جابهجا نشود، سؤال بزرگتری است.
- هنوز اقدامی مؤثر و جدی برای معیشت دهکهای پایین جامعه - که در تورم 50 درصدی بیشترین نااطمینانی زیستی را دارند- اتفاق نیفتاده است، بسته رفاهی که بتواند سوگیری یارانههای دولتی را بهسمت دهکهای پایین نشانه برود هنوز طراحی و اجرا نشده است.
- درخصوص راهبرد هسته سخت 90 میلیونی که ظهور و بروز آن باید در رسانههای عمومی بوده و تلاش برای بازگرداندن مخاطب ملی و عبور از ایده رسانه عمومی برای 10 درصد مخاطبان باشد، اتفاقی مثبت به نفع اکثریت مردم نیفتاده است.
- در موضوع کشمکشهای داخلی که زنگار رفتارهای دو، سه دهه پیش را گرفته و رادیکالهای چپ و راست با انگیزههای سیاسی در آن مسیر شلتاق میکنند، کاری نشده است. سهمخواهان داخلی چه آنها که خواستار بنیصدریزاسیون رئیسجمهور بودند و چه اصلاحطلبان رادیکالی که زیر پای دولت را خالی میکنند باید بهلحاظ اجتماعی بلاموضوع شوند.
- رادیکالیسم اجتماعی که به خودش اجازه میدهد جای خدا بنشیند و برای شهدای دفاع ملی 12 روزه هم تعیین تکلیف کند و دایره خودی و ناخودی را آنقدر گسترش دهد که به دستگاه محاسباتی الهی نیز تعرض کند، نهتنها همچنان فعال است، بلکه در دستگاههای حکمرانی جولان میدهد و سیاستگذاری میکند و برای آن هیچمحدودیتی اعمال نمیشود.
- در ماجرای شبکههای اجتماعی بهوضوح سندروم ناتصمیمگیری مشاهده میشود و مجموع عقلای حکمرانی نمیتوانند یک تصمیم اجماعی به نفع حقوق مردم بگیرند.
این لیست را میتوان پروپیمانتر کرد و ادامه داد، بخشی از این موارد با ذکر جزئیات و مصادیق از همان روزهای نخست پس از دفاع 12 روزه در اختیار مسئولان محترم قوای سهگانه هم قرار گرفته است. ما نباید درس دفاع 12 روزه را فراموش کنیم، هر نوع مقاومتی از مسیر اجتماعیشدن میگذرد و ریشه آن در ملی رفتارکردن حکمرانی و نشاندادن روشهای اجرایی افقدار و اصلاحپذیر است.
فرهیختگان