نورنیوز-گروه سیاسی: امیر سعید ایروانی،سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد، در نشست مجمع عمومی با موضوع استفاده از حق وتو در شورای امنیت در قطعنامه پیشنهادی برای آتشبس در غزه تاکید کرد: ایالات متحده با حمایت مکرر از مقامات جنایتکار رژیم صهیونیستی و جلوگیری از پاسخگویی آنان، زمینه استمرار نقضهای فاحش حقوق بینالملل را فراهم آورده، اعتبار شورا را تضعیف کرده، بنیانهای چندجانبهگرایی را تضعیف نموده و از انجام وظیفه خود ذیل منشور در حفظ صلح و امنیت بینالمللی سر باز زده است.
متن سخنرانی امیر سعید ایروانی به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
آقای رئیس،
جای تأسف بسیار است که شورای امنیت برای ششمین بار در ماههای اخیر به دلیل سوءاستفاده مکرر ایالات متحده آمریکا از حق وتو، نتوانسته است قطعنامهای برای توقف تجاوزات بیرحمانه علیه مردم فلسطین به تصویب برساند.
چنین کارشکنی نهتنها در تضاد آشکار با اراده قاطع جامعه بینالمللی است که همواره بر حمایت خود از عدالت، صلح و حقوق مسلم و غیرقابل سلب مردم فلسطین تأکید نموده، بلکه بهطور مستقیم نیز با همان تعهدی که ایالات متحده مکرراً در گفتار خود به نقش صلحجویانه ابراز داشته، مغایرت دارد؛ در حالیکه در عمل از اشغالگر متجاوز حمایت کرده و زمینه استمرار نقضهای فاحش حقوق بینالملل را فراهم آورده است.
بیشتر بخوانید نامه ایروانی به گوترش در واکنش به اقدام دبیرخانه سازمان ملل در اعلام تحریمها علیه ایران
نزدیک به هشت دهه است که رژیم اشغالگر صهیونیستی سیاستهای غیرقانونی و جنایتکارانهای را دنبال نموده که در دو سال اخیر به بمبارانهای نظاممند و بیضابطهای تشدید یافته است که منجر به قتل دهها هزار غیرنظامی، از جمله زنان و کودکان، شده است. این اقدامات نقضهای فاحش حقوق بینالملل بشردوستانه و حقوق بشر بوده و به پاکسازی قومی، محاصره غیرقانونی، استفاده از گرسنگی بهعنوان سلاح جنگی، سیاستهای شهرکسازی و آپارتاید، تروریسم شهرکنشینان، مصادره زمینها،تخریب خانهها و حمله به اماکن مقدس اسلامی و مسیحی انجامیده و غزه را به ویرانه مبدل ساخته است.
این اقدامات همچنین مصداق نسلکشی و جنایت علیه بشریت بر اساس اساسنامه رم دیوان کیفری بینالمللی محسوب میشود. در واقع، کمیسیون مستقل بینالمللی تحقیق سازمان ملل رسماً تأییدکرده است که رژیم صهیونیستی در سرزمینهای اشغالی فلسطین مرتکب نسلکشی شده است.
آقای رئیس،
با وجود همه این واقعیتهای فاجعهبار، شورای امنیت همچنان در برابر این بحران فلج مانده است. ایالات متحده با حمایت مکرر از مقامات جنایتکار رژیم صهیونیستی و جلوگیری از پاسخگویی آنان، زمینه استمرار نقضهای فاحش حقوق بینالملل را فراهم آورده، اعتبار شورا را تضعیف کرده، بنیانهای چندجانبهگرایی را تضعیف نموده و از انجام وظیفه خود ذیل منشور در حفظ صلح و امنیت بینالمللی سر باز زده است.
جامعه بینالمللی نمیتواند در برابر چنین وضعیت تراژیکی سکوت اختیار کند. برعکس، بر اعضای شورای امنیت واجب است که بر اساس فصل هفتم منشور، مسئولیتهای خود را از طریق اتخاذ اقدامات فوری و الزامآور برای توقف خونریزی، تضمین پاسخگویی، و حمایت از مردم فلسطین و سایرملتهای منطقه که همچنان با تهدیدات ماشین جنگی رژیم صهیونیستی علیه جان و استقلال خود دست و پنجه نرم میکنند، ایفا نمایند.
از این رو، جمهوری اسلامی ایران از شورای امنیت میخواهد تا:
آتشبس فوری و دائمی در غزه را تصویب و اجرا نماید؛
رفع تمامی محدودیتها و محاصرههای رژیم صهیونیستی بر کمکهای بشردوستانه را، مطابق با حقوق بینالملل بشردوستانه، تضمین کند؛
هرگونه طرح الحاق، جابجایی اجباری یا اسکان مجدد در کشورهای ثالث را رد و محکوم نماید؛
اقدامات مکرر تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی علیه کشورهای منطقه، از جمله سوریه، لبنان، یمن،قطر و ایران را محکوم سازد؛
پذیرش دولت فلسطین بهعنوان یک عضو کامل سازمان ملل متحد را تصویب نماید؛
رژیم صهیونیستی را ملزم کند تا نیروهای اشغالگر خود را از سرزمینهای اشغالی فلسطین،لبنان و سوریه خارج سازد و به تجاوزات و نقضهای جاری خود پایان دهد؛
تدابیر تنبیهی الزامآور را طبق فصل هفتم منشور علیه رژیم صهیونیستی اعمال کند، بهگونهای که این رژیم و حامی اصلی آن یعنی ایالات متحده آمریکا، دریابند که جامعه بینالمللی نسلکشی،جنایت علیه بشریت یا تجاوز را بدون پاسخ تحمل نخواهد کرد.
آقای رئیس،
جمهوری اسلامی ایران بار دیگر تأکید میکند که پایاندادن به نسلکشی و اشغال در فلسطین و تأسیس یک دولت مستقل فلسطینی با عضویت کامل در سازمان ملل، بدون هیچ استثنایی هم خواست جامعه بینالمللی است و هم مسئولیت تمامی کشورهای عضو. حقوق مسلم و غیرقابل سلب ملت فلسطین، از جمله حق تعیین سرنوشت و تحقق عدالت برای جنایاتارتکابیافته علیه آنان، باید محترم شمرده شود.
جمهوری اسلامی ایران عمیقاً معتقد است که تنها راه پایدار برای حل این بحران تاریخی، راهحلی است که بهرهمندی کامل از این حقوق را فارغ از هرگونه مداخله، اجبار یا سلطه خارجی، تضمین کند.