نورنیوز-گروه سیاسی: پس از توافق اخیر ایران و آژانس بینالمللی انرژی اتمی نقدهای تند به وزیر خارجه نه ناشی از ضعف عباس عراقچی است و نه ایراد منتقدان، بلکه ریشه در تناقضی دارد که ایران در قبال آژانس گرفتار آن شده است. به گفته او، آژانس از یکسو نهاد بینالمللی دارای مشروعیت است و از سوی دیگر در نگاه رسمی ایران «جاسوسخانه» خوانده میشود. در حالیکه جهان تنها وجه رسمی و قانونی آن را میبیند، برداشت ایران از «جاسوسخانه بودن» در عرصه بینالمللی خریداری ندارد.
«نقدهای تند به وزیر خارجه بعداز توافق با گروسی، نه ایراد نقد کنندگان است نه مشکل عراقچی.مساله را باید اینطور فهمید:آژانس، هم «جاسوسخانه» است و هم دارای مشروعیت بینالمللی.
در فهم جاسوسخانه بودگی، کسی با ما نیست و توجهی نمیکند.تناقض اصلی از ماست که هم میخواهیم عضو بمانیم، هم همکاری نکنیم و هم آن را نفی لفظی کنیم!
دنیا این سهگانه را نمیفهمد و ترجمه نمیکند.
خصوصا وقتی در لفظ، جاسوس خانه را رسما رد می کنند و در دل طبیعی می دانند و می دانیم.»
این سخنان در شرایطی مطرح شده که ایران و آژانس پس از ماهها تنش به تفاهمی جدید رسیدهاند. بر اساس این توافق، بازرسیهای فنی از تأسیسات هستهای ایران در چارچوبی تازه از سر گرفته میشود. ایران در عین حال به حملات آمریکا و اسرائیل به مراکز هستهای خود اشاره کرده و عملکرد آژانس در حفاظت از امنیت ملی را ناکافی دانسته است. آژانس نیز این توافق را گامی مثبت توصیف کرده و بر لزوم اجرای عملی آن تأکید کرده است.
پیشتر مجلس ایران قانونی را تصویب کرده بود که بر اساس آن، همکاری با آژانس تنها در صورت رعایت شروطی خاص، از جمله حفظ امنیت ملی و حقوق حاکمیتی، ادامه خواهد یافت. اکنون اما به نظر میرسد همانگونه که گنجی یادآور میشود، چالش اصلی نه در اجرای توافق، بلکه در روشن کردن تکلیف رویکرد ایران است؛ اینکه آیا میخواهد آژانس را به طور کامل به رسمیت بشناسد یا همچنان در سهگانهای باقی بماند که «جهان آن را نمیفهمد».