خلیج فارس؛ وحدت یا بازی در زمین دشمن؟

نورنیوز-گروه بین‌الملل: بیانیه اخیر شورای همکاری خلیج فارس درباره جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و بوموسی و ادعاهای مربوط به میدان گازی آرش، نمونه‌ای دیگر از تکرار مواضع نادرست این شورا است. تجربه تاریخی نشان می‌دهد که تحت تأثیر بازیگران خارجی و برخی منفعت‌طلبی‌های کوتاه‌مدت، کشورهای منطقه گاه اقدام به صدور بیانیه‌های غیرواقعی علیه تمامیت ارضی ایران کرده‌اند. این اقدامات نه تنها با واقعیت‌های تاریخی همخوانی ندارد، بلکه سیاست‌های کوتاه‌مدت و غیرمسئولانه می‌تواند امنیت منطقه را به مخاطره بیندازد. کشورهای منطقه باید با هوشیاری و دقت عمل، از تکرار این اشتباهات جلوگیری کنند و توجه خود را به منافع واقعی مردم و امنیت جمعی معطوف کنند.

ایران؛ الگوی همگرایی و گفت‌وگو

جمهوری اسلامی ایران همواره تعامل و همکاری با همسایگان را محور سیاست خارجی خود قرار داده است. تهران با بهره‌گیری از ظرفیت‌های میانجیگری دیگر کشورها، مانند نقش چین در احیای روابط ایران و عربستان، تلاش کرده است تا سوءتفاهم‌ها را از مسیر گفت‌وگو برطرف سازد. توان دفاعی ایران نیز همواره در راستای حفظ امنیت منطقه و مقابله با تهدیدات تروریستی و تجاوزگری‌های رژیم صهیونیستی و آمریکا به کار گرفته شده است. این ترکیب از قدرت بازدارنده و سیاست همگرایانه، نشان‌دهنده تعهد تهران به امنیت منطقه‌ای بدون گذشتن از حقوق ملی خود است.

تفرقه؛ ابزار دشمن

آمریکا و رژیم صهیونیستی همواره به دنبال اجرای سناریوی تفرقه‌اندازی در منطقه هستند. در چنین شرایطی، هرگونه رفتار مغایر با وحدت کشورهای منطقه یا اقداماتی که افکار عمومی و دولت‌ها را از مسئله فلسطین دور کند، به‌طور مستقیم در زمین دشمن بازی کردن است. تهران بارها نسبت به سیاست‌های تفریق‌آمیز هشدار داده و از کشورهای عربی خواسته است تا با کنار گذاشتن رفتارهای غیرسازنده، بر همکاری واقعی و همگرایی منطقه‌ای تمرکز کنند. اولویت امروز منطقه مسئله فلسطین و حمایت از مردم غزه است و هر اقدام مغایر با آن می‌تواند واکنش منفی گسترده‌ای را در پی داشته باشد.

درس مشترک برای منطقه

تحولات اخیر نشان داده است که هرگونه اتکا به بازیگران بیرونی نه‌تنها دستاوردی برای کشورهای عربی نداشته، بلکه هزینه‌های سنگینی بر آن‌ها تحمیل کرده است. تجربه اروپا و برخی دولت‌های وابسته به آمریکا نشان می‌دهد سیاست‌های یکجانبه‌گرایانه سرانجامی جز بحران ندارد. امروز بیش از هر زمان دیگر روشن است که تنها مسیر امن و پایدار برای منطقه، گفت‌وگو، همگرایی و احترام به واقعیت‌های تاریخی و جغرافیایی است. همسایگان ایران اگر به‌جای ادعاهای تکراری، بر همکاری و وحدت تمرکز کنند، قادر خواهند بود امنیت و منافع مشترک خود را در برابر دشمنان واقعی منطقه تضمین کنند.