تاوان جنایت، فروپاشی روانی ارتش کودک‌کش رژیم صهیونی

نورنیوز-گروه بین‌الملل: سربازان رژیم صهیونیستی، هر روز در جبهه‌های جنایت، از غزه تا جنین، از جنوب لبنان تا کرانه باختری، نه‌فقط جسم دیگران، بلکه روان خود را نیز می‌کُشند. آمار خودکشی نظامیان صهیونیست به‌وضوح نشان می‌دهد که ارتشی که سال‌ها در حال قتل کودکان، زنان و غیرنظامیان بی‌دفاع بوده، اکنون با فاز بازگشتِ جنایت به درون خود مواجه شده است. بر اساس آمار منتشرشده در رسانه‌های عبری، تا اواسط ۲۰۲۵، دست‌کم ۱۶ نظامی خودکشی کرده‌اند؛ آماری که فراتر از یک هشدار، سندی روشن از شکستن ماشین نظامی صهیونیسم است.

جنایت بی‌هزینه نیست؛ زخم‌هایی که التیام ندارند

جنایت‌پیشگان رژیم صهیونیستی گمان می‌کردند که می‌توان بدون پرداخت تاوان، نسل‌کشی را پیش برد؛ اما واقعیت چیز دیگری است. موج اضطراب، افسردگی، انزوا، فروپاشی خانوادگی و دسترسی مداوم به سلاح، اکنون ارتش اسرائیل را به یک انبار روانی پر از باروت تبدیل کرده است. سربازانی که دیروز خانه‌های مردم را با خاک یکسان می‌کردند، امروز در کابوس فریادهای کودکان فلسطینی زندگی می‌کنند. این کابوس‌ها دیگر رهایشان نمی‌کنند، حتی پس از پایان مأموریت. خودکشی، نشانه‌ای از بازگشت فاجعه به آفرینندگان آن است.

جنون جنگی و فروپاشی درونی قدرت نظامی رژیم صهیونی

رژیم صهیونیستی با اتکای به ارتشی تا دندان مسلح، خود را شکست‌ناپذیر نشان می‌داد، اما این ظاهر پوشالی اکنون در حال فروریختن است. سلسله خودکشی‌ها، اثباتی است بر تهی‌شدن درونی ساختار امنیتی تل‌آویو. این دیگر فقط یک بحران بهداشتی نیست؛ بلکه نشانه‌ای از شکست ایدئولوژیک و اخلاقی ارتشی است که به جای شرافت، جنایت را برگزید. سردرگمی روانی میان سربازان و افسران، نتیجه مستقیم مشارکت فعال در نسل‌کشی، ترور، پاکسازی نژادی و تخریب روح انسانیت است. ارتشی که پایه‌هایش بر خون بی‌گناهان بنا شده، دیر یا زود در خون خود غرق می‌شود.

پرده‌برداری از فاجعه صهیونیستی؛ جامعه‌ای در آستانه انفجار

با انتشار عمومی این آمار، جامعه صهیونیستی نیز به‌وضوح با واقعیت زشت و دهشتناک ارتش خود روبه‌رو شده است. فروپاشی روانی سربازان، نه‌تنها ارتش، بلکه کل جامعه صهیونیستی را به‌سوی بی‌اعتمادی، اضطراب اجتماعی و بحران هویت سوق می‌دهد. این جامعه دیگر نمی‌تواند باور کند که ارتشش، «قهرمان» است. آن‌چه باقی مانده، روحی سرکوب‌گر، سادیسمی مزمن و خاطراتی است که وجدان تیره سربازان جلاد را تا آخر عمر خواهد آزرد. جنایت با سکوت تمام نمی‌شود؛ فاجعه با آن آغاز می‌شود.