نورنیوز-گروه سیاسی: هسته سختِ نظام جمهوری اسلامی نیز امروز رفتارِ خود را با الگوهایی چنین تنظیم می کند. برای نظام در عرصه های مختلف تعیین تکلیف نمی کند و زبان تهدید ندارد. تکلیف خود را در همراهی با نظام می داند. صلح باشد یا مذاکره یا جنگ، برایش فرقی نمی کند.
نمونه کامل «هسته سختِ نظام»، نسلِ ما بود در جنگ. وقتی امام گفت تردید در جنگ خیانت به رسول ا... است، به غیرت برخاستیم و خشاب هامان را برای یک عمر جنگیدن، فشنگ گذاری کردیم. وقتی دو هفته بعد گفت جنگ تمام، با همان یقین گفتیم چشم و تفنگ را کنار گذاشتیم و قلم و دفتر را برداشتیم و به مدرسه و دانشگاه و حوزه برگشتیم. دیگران هم به سر کار خود. سخت بود برایمان. به پهنای صورت گریستیم. روی خارها غلط زدیم اما نه در برابر تصمیم امام که در گلایه از خود. می گفتیم آیا ما کم گذاشتیم که چنین شد؟ حرف گلایه از خود بود نه تردید در حکمت انقلاب و تدبیر امام.
امروز که برخی ها خود را «هسته سختِ نظام» می خوانند اما نظم جامعه را به بازی می گیرند و بر نظامات رسمی نظام می شورند، یاد رزمندگان دفاع مقدس می افتم که عیارشان با مدعیان امروزی، تفاوتی از زمین تا آسمان داشت. یادِ فیلم سینماییِ «دست شیطان» می افتم و زنده یاد هادی اسلامی که جوشکاری می کرد. می گفت دو تکه آهن وقتی به هم دست دادند و جوش خوردند، از هم جدا نمی شوند. با پتک برآن می زد و می گفت: بکوبی هم جدا نمی شوند. او می خواست گلایه خود را از رئیس بیان کند- که نقشش را زنده یاد محمد علی کشاورز ایفا می کرد- به تصور اسلامی، رئیس او را تنها گذاشته بود. اما وقتی صحبت های رئیس را شنید، به خطا بودن تصورش پی برد و همراه شد تا دستِ شیطان را بشکنند.
فکر می کنم کسانی که- امروز- از جدایی هسته سختِ نظام می گویند و ابلاغ نشدن فلان قانون یا بحثِ مذاکرات را پیش می کشند، نه انقلاب را شناخته اند و نه هسته سخت را.یک روز جلوی مجلس تحصن می کنند دیگر روز جلوی وزارت خارجه. مثلا خود را هسته سخت می خوانند اما برای نظام و رهبری تعیین تکلیف می کنند و خط و نشان می کشند. تا جایی پای کارند که کار بر مدار آنان و مطابق خواست یا حداقل سلیقه آنان بچرخد. جز این باشد، برمی آشوبند و با اجتهاد در برابر نص، به معنایابی و معنا خوانی از کلام رهبر و سیاست های کلان نظام می پردازند. معلوم است که نظام نمی تواند به اینان اعتماد کند و بر فنداسیون اینان دیوار بچیند. هسته سختِ نظام، در روزهای سخت هم مثل روزهای دیگر خود را با نظام تعریف می کند نه این که بخواهد نظام را با خود بسنجد. همین!