بزرگ‌ترین اردوگاه اسرا در جهان؛کودکان غزه پشت میله‌های سکوت غرب

نورنیوز-گروه بین الملل: هر سال ۱۷ آوریل ، یادآور رنج و مقاومت هزاران فلسطینی است که در اردوگاه‌های رژیم صهیونیستی به اسارت گرفته شده‌اند. مطابق گزارش نهادهای فلسطینی، بیش از ۱۰ هزار نفر در زندان‌های اسرائیل به سر می‌برند که ۳۶۵ نفر از آنان کودک‌اند. چنین آمارهایی تنها بخشی از واقعیتی هولناک را بازگو می‌کنند؛ واقعیتی که نه‌تنها نقض فاحش حقوق بشر، بلکه تحقیر تمام مفاهیم انسانی و قوانین بین‌المللی است.

اسرای فلسطینی، برخلاف تمام قوانین جنگی و کنوانسیون‌های ژنو، به عنوان «مجرم» معرفی می‌شوند تا رژیم اشغال‌گر از مسئولیت‌های حقوقی شانه خالی کند. این رویکرد ساختاری، عملاً حقوق اسیر جنگی را از فلسطینیان سلب کرده و به توجیه‌گر شکنجه، کشتار تدریجی، بی‌توجهی پزشکی و تبعید اجباری تبدیل شده است.

شهادت ۶۳ اسیر بر اثر بی‌توجهی عمدی، بخشی از این جنایت سیستماتیک است. غزه نیز امروز به بزرگ‌ترین اردوگاه باز اسرا در جهان تبدیل شده است؛ جایی که بیش از دو میلیون نفر در محاصره کامل به سر می‌برند، گرسنگی، بمباران و قطع کمک‌های بشردوستانه تنها بخشی از فشارهای تحمیلی است. آنچه در غزه جریان دارد نه یک بحران انسانی، بلکه یک نسل‌کشی هدفمند با ابزارهای نظامی و اقتصادی است. سازمان پزشکان بدون مرز و مقامات سازمان ملل از غزه به‌عنوان "قبرستان دسته‌جمعی" یاد کرده‌اند.

ابعاد دیگر این جنایت، تبعید اسرای فلسطینی پس از آزادی است؛ روندی که صراحتاً برخلاف حقوق بین‌الملل است. آن‌ها پس از آزادی، دیگر حق بازگشت به خانه خود را ندارند و باید فلسطین را ترک کنند. این نقض آشکار حقوق انسانی، نه‌تنها از سوی اسرائیل، بلکه با حمایت مستقیم آمریکا و اروپا دنبال می‌شود. در تبادل اسرای اخیر، رفتار انسانی مقاومت در مراقبت از اسرای صهیونیستی، تضادی آشکار با شکنجه‌گری اسرائیل علیه اسیران فلسطینی داشت.

از تقدیم هدایا به خانواده اسرای صهیونیست تا اعتراف اسیران زن اسرائیلی به رفتارهای محترمانه مقاومت، همه و همه بیانگر تمایز بنیادین میان ماهیت یک جنبش مقاومت با رژیمی آپارتایدی است. مسئله اسیر فلسطینی نه یک بحران محلی بلکه آینه تمام‌نمای شکست نظام جهانی در دفاع از اصول انسانی است. سکوت نهادهای بین‌المللی و مماشات کشورهای غربی با اسرائیل، ثابت کرده که تنها راه آزادی اسرا، ادامه مسیر مقاومت است.

تبادل موفق اسرا تنها نقطه امیدی بود که نشان داد زبان زور مقاومت، تنها زبانی است که رژیم صهیونیستی آن را درک می‌کند.