معمای نامه ترامپ

نورنیوز-گروه سیاسی: از محتوای نامه ترامپ خبری در دست نیست، ولی هر چه باشد، چهار نکته زیر در فضاهای منطقه ای  و بین المللی جا افتاده است.

جنگ همه جانبه ای مشابه حمله آمریکا به عراق، افغانستان، بالکان و… در کار نخواهد بود.

جمهوری‌اسلامی نیز تمایلی به تشدید خشونت و ایجاد فضای جنگی ندارد. زیرا زین پس، حیات با تکوین‌ هر گونه جنگ و نبرد تحت خطر قرار خواهد گرفت؛ و مگر حفظ نظام از اوجب واجبات شمرده نمی شود.

هیچ کشور و اتحادیه ای مانند آمریکا، اتحادیه اروپایی، ناتو، چین و روسیه با تکوین جنگ در ایران و فضاهای پیرامونیش موافق نیستند.

کنار کشیدن جمهوری اسلامی از برنامه هسته ای و نظارت تمام‌ و کمال‌ بر آن توسط آژانس، دور از پندار و دسترس نیست.

از سوی دیگر لزوم برقراری مناسبات با ایالات متحده  آمریکا دارای جایگاهی موقعیتی است؛ ولی زمانی که جای آمریکا با ترامپ، بایدن، بوش، کلینتون، اوباما و… عوض می شود، وضعیت، جای موقعیت می نشیند. پیامدهای این جایگزینی اشتباهی دهشتناک و دردناک است.

توضیح این که وضعیت به شرایط فعلی شخص و پدیده اشاره دارد. این شرایط می تواند موقتی باشد. در واقع وضعیت بیشتر بر شرایط داخلی و حال حاضر تمرکز دارد. مثلا می گوییم: وضعیت آب و هوا، وضعیت سلامتی‌، وضعیت اقتصادی فلان فرد، وضعیت روحی عمر یا زید.

ولی موقعیت به جا یا جایگاه یک پدیده در فضای فیزیکی یا…اشاره دارد؛ موقعیت نیز می تواند به مجموعه ای از شرایط بیرونی پدیده اشاره کند. مثلا موقعیت جغرافیایی ایران، موقعیت یک ساختمان در فلان خیابان.

در واقع وضعیت بیشتر به چه چیزی(What) اشاره دارد، در حالی که موقعیت بیشتر بر کجا(Where) و چگونه(How) متمرکز است.

کوتاه آن که وضعیت به شرایط داخلی و حال حاضر پدیده متمرکز است و موقعیت بیشتر بر روابط خارجی و جایگاه پدیده در سیستم متمرکز می باشد.

مقصود این است که مناسبات با آمریکا ممکن است مثلا در دوره ترامپ پر تنش باشد. این همان وضعیت است. ولی دو کشور فارغ از سران که موقتی و ناپایدار هستند(نسبت به تاریخ و موقعیت کشور)نیازمند داشتن مناسباتی دائمی و طولانی رسمی هستند، این همان موقعیت است.

درک تفاوت بین وضعیت و موقعیت می تواند به تحلیل بهتر مناسبات کمک کند.