نورنیوز-گروه بین الملل: ظاهرا نظام بینالملل باید خود را برای تکانههای بزرگی در دوره چهار ساله دوم دونالد ترامپ آماده کند. سازمان ملل هم که رفته رفته در دو دهه اخیر تضعیف شده، اگر ترامپ به این شکل و بدون ترمز پیش رود، در این دوره جز پوستهای از آن باقی نخواهد ماند. حقوق و معاهدات بینالملل هم به عنوان یک میراث بشری نیز میتواند چنین سرنوشتی پیدا میکند.
در واقع ذهنیت ترامپ ذهنیت استعمار قدیم و کشورگشایی است؛ با این تفاوت که ابزار او نه جنگ، بلکه ارعاب جنگی و «دیکتاتوری اقتصادی» است.
در این میان دوست و دشمن هم برای ترامپ فرقی ندارد. این که کانادا باشد با آن سابقه دوستی دیرینه در حد شراکت راهبردی با آمریکا که خواهان تبدیل شدن آن به ایالتی آمریکایی شد و یا کانال پاناما، خلیج مکزیک و جزیره گرینلند در قطب شمال که تحت کنترل دانمارک دیگر متحد اروپایی آمریکاست. اخیرا هم بعد از طرح پیشنهاد انتقال ساکنان نوار غزه به مصر و اردن مساله سیطره آمریکا بر این منطقه را مطرح کرده است.
باریکه غزه منطقهای خوش آب و هوا در سواحل دریای مدیترانه است؛ ظاهرا ترامپ با خود اندیشیده است که اگر بتواند ساکنان آن را به خارج از این منطقه بفرستد، میتواند با بازسازی آن و ساخت چند برج مثل برجهای ترامپ آن جا را به منطقهای سیاحتی و پردرآمد برای آمریکا تبدیل کند؛ به همین سادگی که ترامپ میاندیشد! مساله اینجا این نیست که تا چه اندازه اساسا این ایده قابلیت اجرا دارد، مساله این است که آمریکایِ ترامپ به عنوان ابرقدرت جهان امروز اینگونه میاندیشد که به هر جا چشم طمع کند، خواستار الحاق آن به آمریکا میشود؛ چه کانادا باشد چه گرینلند، چه غزه و چه پاناما. فردا پس فردا هم اگر کارش بگیرد، بعید نیست اگر از منطقه و جزیرهای در خلیج فارس خوشش بیاید به آن طمع کند، خواستار واگذاری آن به آمریکا شود.
در حقیقت نظم بینالملل اکنون با بازگشت ترامپ به قدرت در حساسترین دوره خود پس از جنگ سرد قرار دارد و در جهت یک نظم آنارشی و قانونگریز حرکت میکند.
*کارشناس مسائل بین الملل
کانال تلگرام گل عنبری