نورنیوز-گروه اجتماعی: بر اساس آمار شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، هوای پایتخت طی آذرماه سال جاری ۱۲ روز در شرایط قابل قبول، ۹ روز در وضعیت ناسالم برای گروههای حساس و ۹ روز در شرایط ناسالم برای همه قرار داشت.
۹ آذرماه شاخص کیفیت هوا با قرارگیری روی عدد ۶۳ مطلوبترین هوای این ماه را رقم زد این در حالیست که تهرانیها ۲۹ آذرماه با تجربه شاخص ۱۷۴ آلودهترین روز آذرماه را سپری کردند.
ذرات معلق کوچکتر از ۲.۵ میکرون آلاینده شاخص هوای پایتخت در همه روزهای آلوده آذرماه بود البته طی یک روز آلاینده ذرات معلق کوچکتر از ۱۰ میکرون نیز در در شرایط نامطلوب قرار داشت.
آذرماه سال ۱۴۰۲ شهروندان تهرانی یک روز هوای پاک، هشت روز هوای قابل قبول، ۱۷ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و چهار روز ناسالم تنفس کردند. ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون ۲۰ روز آلاینده شاخص بود.
کیفیت هوای تهران در آخرین ماه پاییز سال ۱۴۰۱ شش روز در شرایط قابل قبول، ۱۶ روز ناسالم برای گروههای حساس و هشت روز ناسالم ثبت شد. ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون طی ۲۴ روز آلاینده شاخص هوای تهران بود.
آمار شرکت کنترل کیفیت هوای تهران نشان میدهد کیفیت هوای پایتخت طی آذرماه سال ۱۴۰۰ نسبت به مدت مشابه سال ۹۹ تعداد روزهای آلوده بیشتری را داشت چراکه کیفیت هوای تهران طی آذر سال ۱۴۰۰ چهار روز در وضعیت قابل قبول، ۲۱ روز ناسالم در شرایط برای گروههای حساس و پنج روز در وضعیت ناسالم برای همه گروهها قرار داشت. آلاینده ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون علت آلودگی هوا طی ۳۰ روز آذرماه این سال بود.
آذرماه سال ۹۹ نیز آلاینده شاخص هوای تهران ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون بود. بهطور کلی کیفیت هوا در آذرماه این سال ۱۰ روز در شرایط قابل قبول و ۲۰ روز در شرایط ناسالم برای گروههای حساس قرار گرفت.
طی سومین ماه پاییز سال ۹۸ تهرانیها ۱۲ روز هوای قابل قبول، ۱۵ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس و سه روز هوای آلوده برای تمامی گروهها را تنفس کردند. آلاینده شاخص دراین بازه زمانی ۳۰ روز ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون بود.
آذرماه سال ۹۷ ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون، در تمامی روزهای این ماه آلاینده شاخص بود. در این ماه تهرانیها یک روز هوای پاک، ۱۸ روز هوای قابل قبول و ۱۱ روز هوای ناسالم برای گروههای حساس را تنفس کردند.
اما و اگرهای ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون
بر اساس مطالعات و تحقیقات دانشمندان، برای هر آلاینده یک حد مجاز تعریف میشود. ذرات معلق کمتر از ۲.۵ آلاینده شاخص هوای تهران در روزهای سرد پایتخت است. این آلاینده دارای قطر دو و نیم میکرون و یا کمتر هستند که تقریبا یک سی ام قطر موی انسان است و به عنوان ذرات ریز (fine) نیز شناخته میشوند. ترکیب شیمیایی ذرات بسته به محل، زمان و آب و هوا متفاوت است و منابع انتشار آن شامل انواع فعالیتهای احتراقی (وسایل نقلیه موتوری، نیروگاهی، سوزاندن چوب، و غیره) و فرایندهای صنعتی خاص میشود. این ذرات هم بهطور مستقیم ساطع میشوند و هم به شکل آلاینده ثانویه در جو شکل میگیرند.
بهطور کلی عمدهترین منابع انتشار ذرات معلق نیز احتراق سوخت مانند سوزاندن زغال سنگ و چوب خودروهای دیزلی فاقد فیلتر دوده، فرایندهای صنعتی و کشاورزی و انتشار از خودروها است. ذرات معلق عموما در ماههای سرد سال کیفیت هوا را تحت تاثیر قرار میدهند. مطالعات علمی متعدد درباره ذرات معلق نشان میدهد که قرار گرفتن در معرض این آلاینده باعث بروز مشکلات زیادی میشود. مرگ زودرس در مبتلایان به بیماریهای قلبی و ریوی، بروز حملات قلبی غیرکشنده، ضربات قلب نامنظم، ابتلا به سرطان ریه، تشدید آسم، کاهش عملکرد ریه و افزایش علائم تنفسی مشکلاتی است که آلودگی هوا برای سلامت انسان ایجاد میکند.
شاخص کیفیت هوا چیست؟
شاخص کیفیت هوا (AQI) به شش دسته اصلی تقسیمبندی میشود. بر اساس این تقسیمبندی از عدد صفر تا ۵۰ هوا پاک، از ۵۱ تا ۱۰۰ هوا سالم یا متوسط، از ۱۰۱ تا ۱۵۰ هوا ناسالم برای گروههای حساس، از ۱۵۱ تا ۲۰۰ هوا ناسالم، از ۲۰۱ تا ۳۰۰ هوا بسیار ناسالم و از ۳۰۱ تا ۵۰۰ شرایط کیفی هوا خطرناک است.
گفتنی است در هوای پاک که با رنگ سبز نشان داده میشود، شرایط کیفیت هوا مناسب است و خطری برای سلامت انسان ندارد. در هوای سالم که به رنگ زرد شناخته میشود، کیفیت هوا قابل قبول و غلظت آلایندهها کمتر از حدی است که بر سلامت انسان تاثیر منفی داشته باشد اما در هوای ناسالم برای گروههای حساس که به رنگ نارنجی نشانهگذاری میشود، مقدار AQI بین ۱۰۱ تا ۱۵۰ قرار میگیرد که در نتیجه آن گروههای حساس اثرپذیری بیشتری از آلودگی هوا خواهند داشت.
به گزار ایسنا، در هوای ناسالم که به رنگ قرمز است، کلیه افراد جامعه در معرض مخاطرات ناشی از آلودگی هوا قرار میگیرند و حتی ممکن است گروههای حساس دچار عوارض شدیدتری شوند. افزون بر این در هوای بسیار ناسالم که به رنگ بنفش نشان داده میشود و عدد AQI بین ۲۰۱ تا ۳۰۰ قرار میگیرد، احتمال بروز عوارض جدی برای سلامت افراد جامعه افزایش مییابد.