اگر آمریکا بند پنجم یادداشت تفاهم را پذیرفته، چرا همزمان به دنبال ائتلاف سازی و تغییر موازنه در تنگه هرمز است؟ اگر هدف‌ها تغییر نکرده و فقط ابزارها عوض شده اند،یک سوال جدی مطرح است: آیا راهبرد بازدارندگی فعلی ایران توانسته محاسبات آمریکا را تغییر دهد؟

حذف تیم ملی فوتبال ایران از جام جهانی 2026، آن هم در نخستین دوره 48 تیمی مسابقات، بار دیگر عملکرد فنی کادر فنی و مدیریت فوتبال را زیر ذره‌بین برد. هرچند جنگ، کمبود بازی‌های تدارکاتی و مشکلات میزبانی بی‌تأثیر نبود، اما نمی توان از سهم اشتباهات تاکتیکی کادر فنی، ترکیب تیم و میدان ندادن به جوانان و فرصت سوزی در این ناکامی به راحتی عبور کرد.

جنگ 12 روزه و جنگ 40 روزه موسوم به «جنگ رمضان» تنها ساختمان‌ها را ویران نکردند؛ میلیون‌ها تن آوار، بحران آب، افزایش انتشار کربن و نابودی سرمایه‌های ملی، ضرورت مطالبه غرامت از آمریکا و متحدانش را بیش از پیش آشکار کرده است.

تحولات اخیر در خلیج فارس نشان می‌دهد رقابت ایران و آمریکا وارد مرحله‌ای تازه شده است. اگرچه یادداشت تفاهم با هدف مدیریت بحران امضا شد، اما اقدامات واشنگتن برای تغییر موازنه ژئوپلیتیکی در تنگه هرمز این پرسش را مطرح می‌کند که آیا توافق سیاسی بدون بازدارندگی مؤثر، توان تغییر محاسبات طرف مقابل را دارد؟

چیزی که از پیام رهبری برای روز قوه قضاییه قابل برداشت است، ضرورت توجه فوری به سرعت فرایند تحول در نظام قضایی کشور است. این مطالبه دقیقا در مسیر خواست عمومی مردم است، چراکه افکار عمومی، هنوز میان وضع موجود با وضع مطلوب در این نهاد، فاصله ای عمیق می‌بیند. نوسازی نهادقضا نیازمند خلاقیت مضاعف است چراکه فقط با اینگونه می‌توان به برقراری عدالت در جامعه امیدوار بود