اکونومیست: پایان عصر شبکه‌های اجتماعی؛ تولد دوباره ویدئو

رسانه های خارجی: جادوی عجیب شبکه‌های اجتماعی آنلاین، ترکیب تعاملات شخصی با ارتباطات جمعی بود. اکنون این ترکیب، دوباره به دو قسمت تقسیم شده است.

استقبال از ویدئو

حالا مشاهده آخرین وضعیت دوستان در شبکه‌های اجتماعی جای خود را به ویدیوهایی از افراد غریبه داده است که شبیه تلویزیون است. پست‌های عمومی به طور فزاینده‌ای به گروه‌های بسته در پیام‌رسان‌ها منتقل می‌شود. شبکه‌های اجتماعی در حال تحول هستند و همین امر مشکلاتی را ایجاد کرده است.

این موضوع مهمی است،  چراکه مردم اینترنت را از طریق شبکه‌های اجتماعی تجربه می‌کنند. استفاده از پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی بیش از یک‌چهارم ساعت بیداری را شکل می‌دهد. شبکه‌های اجتماعی علاوه بر سرگرم‌کننده‌بودن، محل بحث آنلاین و کمپین‌های سیاسی هستند.

هوش مصنوعی به‌جای شبکه دوستان

ویژگی بارز شبکه‌های اجتماعی جدید این است که دیگر چندان اجتماعی نیستند. با الهام از تیک‌تاک ( TikTok) برنامه‌هایی مانند فیس‌بوک به طور فزاینده‌ای ترکیبی از کلیپ‌هایی را ارائه می‌دهند که توسط هوش مصنوعی انتخاب شده است؛ آن هم بر اساس رفتار تماشای کاربر و نه ارتباطات اجتماعی آنها. در ضمن مردم کمتر از گذشته پست می‌گذارند. از سال ۲۰۲۰، سهم آمریکایی‌هایی که می‌گویند از انتشار مطالب مربوط به زندگی روزانه‌شان به صورت آنلاین لذت می‌برند از ۴۰ درصد به ۲۸ درصد کاهش یافته است.

چراغ‌های «میدان شهر دیجیتال» در حال خاموش‌شدن است. البته برخی از نتایج این اتفاق خوشایند است. فعالان سیاسی می‌گویند که برای جلب نظر گروه‌های خصوصی در پلتفرم‌هایی نظیر واتساپ یا تلگرام، باید پیام‌های خود را ملایم‌تر کنند. یک پست تحریک‌آمیز که ممکن است در توئیتر به‌خوبی لایک بگیرد، ممکن است در گروه واتساپی والدین مدرسه دافعه ایجاد کند.

اکنون به‌نظر می‌رسد که گروه‌های تلگرامی یا واتساپی ، برای سلامت روان نوجوانان مناسب‌تر باشد؛ چرا که زندگی‌شان در فضای عمومی مورد تجزیه و تحلیل دیگران قرار نمی‌گیرد. علاوه بر این، پیام‌رسان‌هایی نظیر واتساپ و تلگرام از این جهت مفیدتر هستند که پست‌ها را بر اساس ترتیب زمانی نشان می‌دهند نه بر اساس الگوریتمی که ایجاد هیجان کند و این نیز برای سلامت روان بهتر است.

تمایل به گروه‌های کوچک

در دنیای جدید شبکه‌های اجتماعی، کاربران، بیشتر به گروه‌های کوچک در پیام‌رسان‌ها متمایل شده‌اند، اما این دنیای جدید مشکلات خود را به همراه دارد.

اگرچه گفت‌وگوهای رمزگذاری‌شده در گروه‌های کوچک در تلگرام یا واتساپ به حفظ جان انسان در نظام‌های اقتدارگرا کمک می‌کند، اما این گروه‌ها محیط مناسبی برای پخش دروغ‌ها هستند. سیاستمداران در هند از واتساپ برای پخش دروغ‌ها استفاده کرده‌اند در حالی که این دروغ‌ها در شبکه‌های باز مانند فیس‌بوک، حذف می‌شدند.

از سوی دیگر، به نظر می‌رسد الگوریتم‌های شبکه باز (مثل توئیتر و اینستاگرام) که توسط رفتار کاربران هدایت می‌شوند، افراطی‌ترین ویدیوها را پخش می‌کنند تا واکنش مخاطب را بگیرند. در گذشته، برای اینکه چیزی در یک شبکه اجتماعی وایرال شود، مردم مجبور بودند آن را به اشتراک بگذارند، اما اکنون آنها آن را صرفاً با تماشاکردن یک ویدئو، به وایرال‌شدن آن کمک می‌کنند؛ زیرا الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی به محتوایی که بیشترین تعامل را جذب می‌کند، پاداش می دهد. این شرایط جدید به کسانی مانند دونالد ترامپ یا تاجران اطلاعات نادرست، سود خواهد رساند؛ چرا که آن‌ها بهتر از هر کس می‌توانند از مخاطب واکنش بگیرند؛ در این وضعیت جدید، محتوایی که با deep fake تولید شده باشد به‌راحتی وایرال می‌شود.

آنچه از ظهور اخبار جعلی مهم‌تر است، کمبود اخبار واقعی در شبکه‌های اجتماعی است. از زمان تغییر جهت شبکه به سمت سرگرمی، اخبار تنها ۳ درصد از آنچه مردم در آن می‌بینند را تشکیل می‌دهد. در سراسر شبکه‌های اجتماعی، تنها ۱۹‌درصد از بزرگسالان اخبار را به اشتراک می‌گذارند که در مقایسه با سال ۲۰۱۸ کاهش ۶ درصدی داشته است.

ترجمه: محمد رهبری