بیزینس اینسایدر: چرا حتی بدون سوخو 35 نیروی هوایی ایران برتری خود را حفظ خواهد کرد؟

نورنیوز ـ گروه سیاست: پس از سال‌ها شایعه در مورد دریافت جنگنده‌های ساخت روسیه توسط ایران، تهران در ماه نوامبر اعلام کرد که قرار است در اولین خرید جنگنده‌های خارجی خود پس از چند دهه، جنگنده‌های Su-35 را دریافت کند.

جنگنده‌های روسی، همراه با جت‌های آموزشی و هلیکوپترهای تهاجمی که گفته می‌شود در این قرارداد گنجانده شده‌اند، ارتقای قابل توجهی برای نیروی هوایی ایران خواهند بود، در حالی که ناوگان قدیمی، هواپیماهایی از  جمله  F- 14 های ساخت آمریکا را که در دهه 1970 به دست آوردند، در اختیار دارد.

برخی تحلیلگران معتقدند نیروی هوایی فعلی ایران به دلیل سن بالا باید کنار گذاشته شود، حتی اگر این توافق به نتیجه نرسد. تحلیلی که در نوامبر توسط Shephard Media منتشر شد، اشاره به این مطلب دارد که: اگرچه ممکن است ناوگان جنگنده ایران در مقابل جنگنده‌های مدرن با ضعف کمی مواجه شود، اما همچنان می‌تواند با حمایت ارتش در مقابل حفظ سرزمین داخلی، یک رقیب محلی را به چالش بکشد.

طبق تحلیل شفرد، خدمه هواپیماهای ایرانی نیز تجربه بیشتری از همتایان خود در ارتش‌های خلیج فارس دارند و موشک‌های ضد کشتی و پدافند هوایی ایران می‌توانند در جریان درگیری در خلیج‌فارس تاثیرگذار باشند.

رایان بول، تحلیلگر ارشد خاورمیانه و شمال آفریقا در شرکت اطلاعات ریسک RANE، گفت: که ایران احتمالاً بسته به شرایط و «مقیاس و سناریو» یک حمله فرضی، می‌تواند از مزایای میدانی داخلی در برابر یک نیروی برتر برخوردار باشد.

بهل به بیزینس اینسایدر گفت: «یک حمله رادارگریز ممکن است به آسانی بر دفاع هوایی ایران غلبه کند، اما در مورد یک جنگ متعارف تمام عیار، پدافند هوایی ایران همراه با ناوگان هوایی قدیمی‌، ممکن است بتواند موفقیت های رزمی انگشت شماری را به دست آورد.»

بول به صربستان در اواخر دهه 1990 اشاره کرد، زمانی که نیروی هوایی کوچک و قدیمی این کشور با نیروهای هوایی ناتو روبرو شد و "توانست تعداد انگشت شماری از هواپیماهای آمریکایی را ساقط کند" از جمله یک جت رادارگریز F-117 که توسط یک موشک ضد هوایی سرنگون شد.

سباستین رابلین، روزنامه‌نگار روزنامه هوانوردی نظامی که به‌طور گسترده منتشر می‌شود، خاطرنشان کرد که بسیاری از جنگنده‌های منسوخ ایران - از جمله F-4‌های ساخت ایالات متحده و MiG-29A‌های طراحی شده توسط شوروی، در زمان خود «قدرتمند» بودند.

رابلین گفت: «به‌روزرسانی‌ها ممکن است سخت باشد، اما احتمالاً عاقلانه است که فرض کنیم کار اصلی را انجام می‌دهند.  

انکار هوایی به سبک اوکراین

زمانی که روسیه در فوریه 2022 به اوکراین حمله کرد، انتظار می‌رفت نیروی هوایی بزرگتر و مدرن‌تر این کشور، جنگنده‌ها و پدافند هوایی اوکراین را زیر پا بگذارد و نابود کند، اما نیروی هوایی اوکراین جان سالم به در برد و توانست برتری هوایی روسیه را به لطف اشتباهات روسیه و نبوغ خود مانع شود .

رابلین گفت که جنگ در اوکراین نشان می‌دهد که چگونه «نیروی هوایی منسوخ شده گاهی اوقات می‌تواند از طریق «اهرم‌های هوشمند» از «توان  هواپیماهای خود» بدون قربانی کردن عجولانه و استفاده از مزیت دفاعی در میدان خانگی، در برابر دشمنی بسیار قدرتمندتر را تحمل و هزینه‌هایی را تحمیل کند.

رابلین گفت : «ایران مانند اوکراین، سامانه‌ها و رادارهای موشکی زمین به هوای زیادی دارد که در صورت مدیریت ماهرانه، می‌توانند جت‌های برتر متخاصم را دور بزنند و بقای هواپیماها را بهبود بخشند». اما ایالات متحده و اسرائیل در استفاده از نیروی هوایی، با استفاده از شناسایی و حملات دوربرد، هواپیماهای رادارگریز، و قابلیت های پیشرفته سرکوب دشمن، دفاع هوایی ، بسیار بهتر از روسیه هستند .

رابلین گفت که در عملیات هوا به هوا، خلبانان ایرانی احتمالاً با مشکلاتی مشابه مشکلات خلبانان اوکراینی مواجه خواهند شد، ازجمله این‌که  نمی‌توانند به دلیل این‌که مورد هدف  دشمن قرار گرفته  و موشک‌های خارج از برد  رادارها  را ندید می‌گیرند، حملات خانگی را انجام دهند. "

رابلین افزود: «با این حال، من حدس می‌زنم که خلبان‌های آمریکایی و اسرائیلی ممکن است با شدت بیشتری نسبت به روسیه با تجهیزات هوایی دشمن ببندند».

Su-35  بدون تغییر بازی

 بول و رابلین هر دو انتظار دارند که تحویل نهایی Su-35 تأثیر محدودی بر کل نیروی هوایی ایران داشته باشد.

بول گفت:  این جت‌ها  تعداد محدودی هواپیمای پیشرفته در اختیار ایران خواهند بود که ممکن است در بازدارندگی یک کمپین هوایی محدود مفید باشند و برخی از مشکلات دفاعی ایران را کاهش دهد.

 بول افزود: تهران ممکن است با جت‌ها به‌عنوان یک چیزی شبیه «جایزه پرستیژ» برخورد کند و تمایلی به استفاده از آن‌ها نداشته باشد، در این صورت ممکن است "بیشتر یک پیروزی دیپلماتیک و سیاسی باشد تا یک پیشرفت دفاعی".

رابلین گفت، ایران ممکن است سعی کند از Su-35، مانند استفاده از رادار AWG-9 F-14 در طول جنگ ایران و عراق، با احتیاط به عنوان یک هواپیمای هشدار اولیه هوابرد استفاده کند.

با این حال، در برابر نیروهای مسلح‌تر و آموزش‌دیده‌تر آمریکا و اسرائیل، ایران حتی اگر Su-35  دااشته باشد ، با ضررهای بی‌شماری روبرو خواهد شد . رابلین گفت که نیروهای هوایی ایالات متحده و اسرائیل در آموزش و پشتیبانی دارایی‌ها مزایای گسترده‌ای دارند و افزود که رادار Irbis-E Su-35 یک رادار آرایه ای اسکن الکترونیکی فعال پنهانی مانند آنچه که معمولاً در جت های جدیدتر آمریکایی و اسرائیلی یافت می شود نیست.

رابلین گفت که Irbis-E وقتی با قدرت کامل مورد استفاده قرار می گیرد، اساساً هواپیما را برای همه ناظران همسایه روشن می کند و افزود که ایالات متحده یا اسرائیل احتمالاً برای نابودی Su-35 های ایرانی در زمین روش های دیگری را انتخاب کنند  و مشخص نیست که آیا ایران می‌تواند به خوبی اوکراین از این حملات طفره برود یا خیر .

در حالی که Su-35 اولین گام برای نوسازی نیروی هوایی ایران است، 24 جنگنده‌ای که  تهران دریافت می‌کند تنها یک ارتقاء محدود خواهد بود.

به گفته او با توجه به شرایط اقتصادی ایران، هزینه جت‌های نسل 4.5 بسیار سنگین است و به‌‎جای آن می‌تواند مبالغ هنگفتی را صرف توانمندی‌های دیگر نظامی مانند دفاع هوایی، زمینی، پهپادها و موشک‌ بالستیک کند.

او می‌افزاید: نیروی هوایی ایران و مدرن‌سازی آزمایشی آن، اگر به عنوان دفاعی در برابر دشمنان منطقه‌ای کم‌توان یا حتی قیام‌های داخلی در نظر گرفته شود، مفیدتر به نظر می‌رسد.

پل ایدون روزنامه نگار و ستون‌نویس مستقلی است که درباره تحولات خاورمیانه، امور نظامی، سیاست و تاریخ می‌نویسد. مقالات او در نشریات مختلفی با محوریت منطقه منتشر شده است.

نشر مطالب درستون «از رسانه‌های خارجی» به معنی تأیید محتوای آن نیست بلکه صرفاً با هدف اطلاع‌رسانی صورت می‌گیرد