نورنیوز ـ گروه سیاست: «حسین امیرعبداللهیان» قرار بود در نشست روز گذشته شورای امنیت سازمان ملل سخنرانی کند اما بهدلیل تأخیر در صدور روادید هیأت ایرانی از سوی آمریکا، امکان حضور هیأت ایرانی در این نشست میسر نشد.
متن سخنرانی وزیر امور خارجه کشورمان که برای ثبت در سازمان ملل توسط نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در نیویورک برای این سازمان ارسال شده و مشروح آن در اختیار رسانهها قرار گرفت، به شرح ذیل است:
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای رئیس،
عالیجناب وانگیی وزیر محترم امور خارجه جمهوری دموکراتیک خلق چین
هیأتهای نمایندگی محترم حاضر در این جلسه،
سلام علیکم؛
خوشحالم که در این نشست مهم شورای امنیت سازمان ملل متحد، به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران نکاتی را با شما به اشتراک بگذارم.
برگزاری این نشست در امروز، یعنی روز ۲۹ نوامبر، که از ۴۶ سال قبل توسط مجمع عمومی سازمان ملل به عنوان "روز بین المللی همبستگی با مردم فلسطین نامگذاری شده است، را به فال نیک می گیریم. نفس برگزاری این نشست برای جلب توجه نسبت به فاجعه انسانی تحمیل شده بر غزه بسیار مهم و ارزشمند است، اما تنها در صورتی می توان چنین جلساتی را واقعا مفید دانست که منجر به اقداماتی ملموس برای کاهش آلام مردم مظلوم فلسطین و توقف دائمی روند ادامه دار نسل کشی مردم فلسطین به ویژه در غزه شود.
باید با صراحت و شجاعت اعتراف کنیم که سازمان ملل متحد و به ویژه شورای امنیت تاکنون در ایفای مسئولیت های قانونی و اخلاقی خود در قبال مساله فلسطین ناکام بوده است. این ناکامی بیش از همه ناشی از حمایت بی چون وچرای آمریکا از رژیم اشغالگر و ممانعت از هرگونه اقدام موثر برای پاسخگوکردن اسرائیل بوده است. این، یک شکست اخلاقی برای جامعه بین المللی و نظام ملل متحد است اما مسئولیت اصلی آن بر عهده قدرتهایی است که مصرانه مانع از ایفای نقش شورای امنیت طبق منشور ملل متحد می شوند.
امروز بیش از هر زمان دیگری به قطعنامه ۲۲۱۷ ارجاع می شود، قطعنامه ای که اگرچه بسیار دیرهنگام و با محتوایی ضعیف صادر شد، ولی گامی کوچک در مسیری درست به شمار می آید که لازم است با جدیت تقویت شود. انتظار طبیعی جامعه بین المللی این بود که شورای امنیت بلافاصله بعد از شروع حملات بدون تفکیک علیه غزه، وارد عمل شده و مانع از استمرار کشتار انسانهای بیگناه شود. چه کسی می تواند کتمان کند که تجاوز تمام عیار رژیم اشغالگر به غزه به عنوان باریکهای که یکی از متراکم ترین مناطق جمعیتی در دنیا محسوب میشود و طی ۱۷ سال گذشته در محاصره کامل قرار داشته است، و کشتار هزاران انسان بیگناه که بیش از ۷۰ درصد آنها زن و کودک هستند، تهدید کننده صلح و امنیت بین المللی نبوده است؟ شدت و حجم کشتار غیرنظامیان در طی ۵۰ روز حمله اسرائیل به غزه، بی سابقه بوده و تعداد کودکان و زنان کشته شده در غزه به تنهایی بیشتر از مجموع زنان و کودکانی است که در منازعات مختلف یک سال گذشته در سراسر جهان شامل منازعه اوکراین به قتل رسیده اند. این در حالی است که ماشین سرکوب و کشتار رژیم نژادپرست، همزمان و طی همین دوره زمانی دو ماهه بیش از ۳۱۰۰ فلسطینی را نیز در کرانه باختری به قتل رسانده یا زخمی کرده است (بنا به توصیف روزنامه نیویورک تایمز (۲۵ نوامبر).
چهکسی می تواند این واقعیت را نادیده بگیرد که بمباران های کور و بدون تفکیک غزه با استفاده از بمب های ۲۰۰۰ پوندی و دیگر سلاح های ممنوعه از جمله بمب های فسفری، که هیچ مکانی شامل بیمارستان ها و مساجد و کلیساها و مدارس را نیز مستثنی نکرد، همه عناصر تشکیل دهنده جنایات شدید بین المللی شامل جنایت جنگی، نسل کشی و جنایت علیه بشریت را دارا بوده است؟ چگونه می توان بی عملی شورای امنیت در قبال فاجعه هولناک انسانی غزه را توجیه نمود؟
آقای رئیس،
اکنون شورای امنیت و اعضای آن در برابر یک آزمون بسیار خطیر قرار دارند. در وضعیتی که غزه تحت اشغال و محاصره ظرف ۵۰ روز زیر شدیدترین حملات نظامی قرار داشته و بیش از ۱۶۰۰۰ نفر از فرزندان خود که ۶۰۰۰ نفر آنها کودک و ۴۰۰۰ نفر از آنها مادر هستند را از دست داده و در شرایطی که بیش از نیمی از شمال غزه به تلی از خاک تبدیل شده است، هیچ چیزی جز تضمین توقف کامل حملات جنایتکارانه اسرائیل جبران کننده بخش کوچکی از شرمساری اخلاقی جامعه بین المللی در برابر مردم فلسطین و دنیای اسلام نخواهد بود.
باید به هوش بود که وقفه انسانی علیرغم مفید بودن آن تبدیل به مستمسکی برای تطهیر جنایات گذشته و فرصتی برای تمهید جنایات جدید نشود.
آقای رئیس،
تراژدی فلسطین به عنوان یک مساله انسانی و اخلاقی و حقوقی با ابعاد جهانی، از ۷ اکتبر شروع نشد. نباید اجازه داد رژیم اشغالگر و حامیان و مدافعان آن با قبل واقعیت و دروغ پردازی، واقعیت طولانی اشغالگری، سرکوب، تحقیر و نسل کشی یک ملت را - که بیش از ۸ دهه به صورت مستمر ادامه دارد – به حاشیه برانند. خشونت و منازعه در خاورمیانه انتخاب مردم فلسطین و ملت های منطقه نبوده است. خشونت، کالای تحمیل شده بر منطقه به واسطه اشغال و خود برتر پنداری نژادی ایدئولوژی صهیونیسم است. اشغالگری ادامهدار و سرکوبگر که از ۱۹۲۰ شروع شد، در ۱۹۴۸ نهادینه گردید و موجب کوچ اجباری یک میلیون فلسطینی شد، و در سال های بعد از طریق تجاوز و زور نظامی گسترش یافت، و تا به امروز از طریق مصادره زمین های فلسطینان و ساخت شهرک های جدید ادامه یافته است، بازتاب یک ذهنیت برتری طلب و نژادپرست است که برای مردم تحت اشغال حقوق انسانی برابر قائل نیست.
جنایت و نسل کشی مردم فلسطین نباید عادی سازی شود. این یک تکلیف حقوقی و اخلاقی طبق ماده یک مشترک کنوانسیون های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹ و کنوانسیون مقابله با نسل کشی ۱۹۴۸ است. نباید اجازه داد جنایتکاران با مظلوم نمایی و مستمسک قراردادن جنایاتی که دیگران دهه ها پیش در قاره ای دیگر علیه یهودیان مرتکب شده اند، و یا با متهم کردن منتقدان به "ضد یهودی گری" (anti-semitism) از پاسخگویی در برابر جامعه بین المللی طفره رفته و به نسل کشی ملت فلسطین ادامه دهند. مقاومت مشروع و قانونی ملت فلسطین برای کسب حق تعیین سرنوشت و دفاع از حقوق بشر و کرامت انسانی فلسطینیان، یک حق پذیرفته شده طبق منشور ملل متحد و حقوق بین الملل است و هیچ فرد یا کشور یا سازمانی نمی تواند این حق را از فلسطینیان سلب نماید. توصیف مبارزه مشروع ملت فلسطین برای احقاق حق تعیین سرنوشت به عنوان تروریسم، نقض آشکار و آگاهانه منشور ملل متحد و قواعد آمره حقوق بین الملل و عملی غیراخلاقی و مذموم است.
آقای رئیس،همکاران محترم،
جمهوری اسلامی ایران در چارچوب سیاست اصولی خود مبنی بر مخالفت با تجاوز و استفاده از زور در روابط بین الملل، اشغالگری، نژادپرستی و تبعیض نژادی و نیز در راستای سیاست مسئولانه خود برای حراست از صلح و امنیت منطقه ای و بین المللی، به حمایت از حرکت مشروع و قانونی ملت فلسطین برای رهایی از اشغال و آپارتاید تحمیلی بر سرزمین فلسطین ادامه می دهد.
در شرایط کنونی، آنچه که باید به عنوان اولویت وجهه همت شورای امنیت سازمان ملل و کلیه دولت ها قرار گیرد، تضمین آتش بس دائمی در غزه، جلوگیری از اخراج فلسطینیان از موطن خود، رساندن فوری کمکهای بشردوستانه غذائی و دارویی به مردم غزه، وصل برق و سوخت است. همه فلسطینیان شامل ۷ میلیون آواره و فلسطینیان ساکن در کرانه باختری و نوار غزه، مستقیم و غیرمستقیم عزادار عزیزان از دست رفته خود هستند. اکثر جمعیت غزه خانه و دارایی های خود را در جریان حملات اسرائیل از دست داده اند. جهان نمی تواند نسبت به این ظلم آشکار که نقض فاحش حقوق بشر و حقوق بشردوستانه و مصداق شدیدترین جنایات بین المللی است، بی اعتنا بماند. بی کیفرمانی طراحان و مجریان و عاملان جنایات شنیع (atrocity crimes)، مجوز و محرکی برای تکرار این جنایات است. بر این اساس، باید محاکمه و اجرای عدالت در مورد مرتکبین این جنایات در دستورکار جدی جامعه بین المللی قرار گیرد. دولت هایی که دهه ها است خود را مدعی خودخوانده حقوق بشر و حقوق بشردوستانه معرفی نموده و بارها به بهانه نقض حقوق بشر – در مقیاس هایی بسیار خرد و غیرقابل مقایسه با آنچه در غزه واقع شد – به استفاده ابزاری از سازوکارهای بین المللی برای بدنام سازی کشورهای در حال توسعه مبادرت نموده اند، در آزمون صداقت و باورمندی واقعی به ادعاهای خود مردود شدند. نفاق و استاندارد دوگانه در رابطه با حقوق بشر، کلیت حاکمیت قانون در روابط بینالملل را مخدوش نموده و عرصه را برای یکهتازی جنایتکاران و ناقضان حقوق بین الملل آمادهتر میکند؛ این چیزی نیست که هیچ دولت مسئولیتپذیر و صلحطلبی بپسندد.
به امید آزادی مردم فلسطین از یوغ اشغال و سرکوب اشغالگران.
وزیر امور خارجه کشورمان روز چهارشنبه در حاشیه نشست هیأت دولت در مورد عدم حضور هیأت ایرانی در جلسه سازمان ملل گفت: آمریکا ساعت 1 بامداد به وقت ایران به هیأت ایرانی روادید ارائه کرد و عملاً امکان حضور در نشستی که صبح امروز برگزار می شود، فراهم نشد.
امیرعبداللهیان در خصوص برگزاری نشست سازمان ملل هم گفت: همه تلاشها برای استمرار آتشبس در غزه ادامه دارد و حماس باید درباره ابتکارات تصمیم بگیرد؛ در حال حاضر تلاشها برای یافتن راهحلی است که از طریق آن با آزادی و تبادل همه اسرای فلسطینی در مقابل اسرای رژیم اسرائیل به آتشبسی پایدار برسند.
وزارت امور خارجه