صحنه‌سازی قرآن‌ستیزان با مخابره آدرس‌های غلط!

نورنیوز ـ گروه بین‌الملل: قانون اساسی کشورهای حوزه اسکاندیناوی به‌گونه‌ای تدوین شده که امکان تفسیر آن توسط صاحبان قدرت در این کشورها وجود دارد.

مبتنی بر همین امکان متحجرانه، هرگونه توهین به قرآن کریم و مقدسات مسلمانان، مصداق آزادی بیان و مباح و در مقابل، هرگونه انتقادی که مثلا از ماهیت اشغال‌گر و متجاوز صهیونیست‌ها می‌شود، مصداق نقض آزادی بیان بوده و باید جلوی آن گرفته شود!

این دوگانگی، اساسا معلول اراده صاحبان قدرت در غرب است، چنانچه این روزها برخی منابع غربی از تلاش دولت دانمارک برای جلوگیری از استمرار قرآن‌سوزی در این کشور خبر می‌دهند و از آن به مثابه تلاشی قابل تحسین از سوی دولت این کشور یاد می‌کنند!

اخیرا «پیتر هوملگارد» وزیر دادگستری دانمارک در یک نشست مطبوعاتی مدعی شده است: «دولت دانمارک قانونی را پیشنهاد خواهد کرد که بر اساس آن برخورد نامناسب با اشیایی که اهمیت بنیادین مذهبی برای اجتماعی مذهبی دارد، ممنوع خواهد شد. بنابراین و مطابق با این پیشنهاد دولت، مثلاً آتش زدن قرآن، انجیل یا تورات در ملاء عام مجازات به دنبال خواهد داشت.»

دانمارک و سوئد در هفته‌های گذشته شاهد سوزانده شدن نسخه‌های قرآن کریم یا توهین به آن بودند، حرکتی که خشم کشورهای مسلمان و حتی پیروان دیگر ادیان الهی را برانگیخت.

در این میان؛ دولت‌های سوئد و دانمارک مدعی شدند که چنین اقدامی مطابق قانون اساسی این کشورها و با استناد به اصل «آزادی بیان و تجمعات» صورت گرفته است!

این در حالی است که مقامات سیاسی و امنیتی کشورهای حوزه اسکاندیناوی نسبت به توجیه‌ناپذیری حقوقی این اقدام وقیحانه آگاه بوده‌اند.

به عبارت بهتر؛ آنچه امروز تحت عنوان اقدام دولت دانمارک در مواجهه با اسلام‌ستیزی از آن یاد می‌شود، جزئی از نمایش ضداسلامی ساختاری غرب در مواجهه با جهان اسلام محسوب می‌شود و نباید آن را به مثابه گامی رو به جلو دانست.

«لارس لوکه راسموسن» وزیر خارجه دانمارک در ماه ژوئیه گفته بود که دولت به دنبال «ابزار قانونی» است که مقامات این کشور را قادر می‌سازد تا از سوزانده شدن نسخه‌های قرآن در مقابل سفارتخانه‌های دیگر کشورها در دانمارک جلوگیری کنند.

اما واقعیت ماجرا این است که اساسا چنین موضوعی از ابتدا قابل پیشگیری بوده و مقامات دانمارکی و سوئدی، از ابتدا نیز حق تامین آزادی تجمعات قرآن‌ستیزانه در این کشور را نداشته‌اند، به ویژه آنکه بخشی از قانون اساسی این کشورها بر اساس ملاحظات امنیتی، سازوکارهای لازم در این خصوص را پیش‌بینی کرده است.

با این حال مقامات دولتی و امنیتی کشورهای حوزه اسکاندیناوی بر اساس توافق نانوشته و مخفیانه خود با موساد، عامدانه بستر را برای تکرار این جرایم نابخشودنی در خاک خود فراهم ساختند.

تصویرسازی و پروپاگاندای دولت‌های دانمارک و سوئد از تلاش‌های صورت گرفته برای ممنوعیت قرآن‌سوزی در این کشورها، روایتی نادرست و آدرسی انحرافی محسوب می‌شود که بار دیگر می‌توان رد پای موساد و صهیونیست‌ها را در ماورای آن مشاهده کرد.