نمایی از مطبوعات کشور

کیهان:

ایران بدون برجام کانون دیپلماسی در منطقه شد (ص۱)

در شرایطی که دولت قبل به طمع سراب برجام‌، کشور را از بهره‌گیری از ظرفیت‌های کشورهای مستقل و همسایه محروم کرده بود، سیاست خارجی متوازن و هوشمندانه دولت آیت‌الله رئیسی تهران را به مقصد یا مبداء ترافیک تبادل‌های دیپلماتیک منطقه تبدیل کرده است. دولت سیزدهم با دیپلماسی حضور و همکاری با کشورهای مختلف نشان داده است که راه همکاری با دنیا و کشورهای تأثیرگذار در مجامع عمومی و گروه‌ها و سازمان‌های چندملیتی را به خوبی می‌داند و این نهادها نیز به خوبی مواضع ایران را درک کرده و در مقابل اقتدار دیپلماسی ایران دست دوستی دراز کرده‌اند.

اعتماد:

نگاه رهبری به انتخابات جمهوریت و احزاب (ص۱)

مهدی فضائلی، معاون دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای در نشست راه گفتگو در موسسه اطلاعات تشریح کرد؛ مهم‌ترین دغدغه رهبری در انتخابات صرف‌نظر از نتیجه آن، مشارکت حداکثری مردم است. اگر یک وظیفه برای رهبری قائل باشیم، آن صیانت از جمهوری اسلامی است. برای تصاحب قدرت به هر نحو ممکن. امام و آقا با شدت با این شکل از احزاب مخالفند و آن را باعث اختلافات در جامعه می‌دانند که نیاز به وحدت دارد. اما اگر احزاب دنبال‌کننده آرمان‌ها و اصول انقلاب باشند، این تحزب قطعاً پذیرفته شده است.

همشهری:

برای خواهرامون (ص۱)

بوی تعفن آقای لیدر بیشتر بلند شد. بیچاره خواهر بی‌نوایش که به او اعتماد کرد و امروز با ۷۵۰ میلیارد تومان بدهی پشت میله‌های زندان است. خوب دقت کنیم؛ یکم، از عنوان برادری سوءاستفاده کرد و دوم، دروغ گفت و او را به امید واهی فریفت و سوم، دارایی‌اش را ربود و چهارم بی‌اعتنا به رنج و گرفتاری خواهر او را تنها گذاشت و گریخت و پنجم ژست سیاسی گرفت تا به‌خاطر فساد اقتصادی، هویتش برملا و دیپورت نشود.

دنیای اقتصاد:

رشد مثبت پایدار می‌ماند؟ (ص۱)

مطابق گزارش بانک مرکزی، رشد اقتصادی سال گذشته به رقم ۴درصد رسیده است. این رقم در سال۱۴۰۰، به میزان ۴/ ۴درصد گزارش شده بود. ثبت دو رشد اقتصادی مثبت و بالای ۳درصد، می‌تواند یک روند امیدوارکننده برای اقتصاد کشور محسوب شود؛ اما پرسش کلیدی آن است که آیا این روند تداوم می‌یابد؟ از دید کارشناسان، بخشی از رشد صنایع در سال‌های اخیر، به‌دلیل ممنوعیت‌های واردات بوده که امکان افزایش تولید را فراهم کرده است و لزوما رشد رفاه‌ساز تلقی نمی‌شود. بخشی از رشد اقتصادی نیز ناشی از کاهش محدودیت‌ها در تولید و فروش نفت است که تداوم این موضوع منوط به رفع تحریم‌ها و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها است. نکته مهم دیگر اینکه برای تداوم رشد اقتصادی مثبت نیاز به «ثبات اقتصادی و پیش‌بینی‌پذیر کردن روند متغیرهای کلیدی»، «توسعه تجارت خارجی و جذب سرمایه‌گذاری در بخش‌های اقتصادی» و «مهار ریسک‌های غیراقتصادی و رفع تحریم‌ها» است.

جوان:

چون نفت داریم باید سراغ انرژی هسته‌ای برویم (ص۱)

کمالوندی: در حال حاضر ما مشکلات را در حوزه تکنولوژیک رفع کرده‌ایم، در مالی هم تا اندازه‌ای می‌شود موانع را رفع کرد. اصلاحاتی هم باید در قوانین انجام شود. در حال حاضر برق انرژی‌های تجدیدپذیر را دولت با قیمت تشویقی خریداری می‌کند. نیروگاه‌های تجدیدپذیر به منظور بهره‌برداری از منابع طبیعی مثل باد و گرما ساخته می‌شوند، منتها تفاوت این نیروگاه‌ها با نیروگاه‌های هسته‌ای در این است که «بارپایه» (BASE LOAD) نیستند، یعنی نمی‌توانید روی آن حساب کنید. ممکن است نور خورشید نباشد یا باد کم شود، اما در مورد نیروگاه‌های اتمی اینگونه نیست و این نیروگاه‌ها پایدار هستند. برق تولیدی صنعت هسته‌ای هم پاک است و آلاینده ندارد. همین نیروگاه بوشهر سالانه مانع تولید ۵/۷‌میلیون تن آلاینده می‌شود و در مجموع از ابتدای راه‌اندازی در سال ۱۳۹۰ تاکنون مانع انتشار ۵/۵۶ میلیون تن آلاینده در کشور شده است.

فرهیختگان:

مکافات خاموشی شفافیت (ص۲)

مدل رفتاری که در اداره اوقاف یا برخی دیگر از نهادها دیده می‌شود و شفافیتی که درباره اقدامات و معاملات مالی وجود ندارد و پاسخ‌های مبهمی که به شایعات و اتفاقات داده می‌شود، چند آسیب را به‌همراه دارد؛ اول اینکه مردم را نسبت به سازمان‌های مختلف بدبین می‌کند، به‌طور مثال در مورد ماجرای اوقاف هر گونه اتهام فساد این فرض را به ذهن برخی افراد متبادر می‌کند که احتمالا با همه اموال و املاک موقوفه در این سازمان این‌طور برخورد می‌شود. این موضوع مستقیما به فرهنگ وقف آسیب می‌زند و اعتماد مردم را نسبت به این نهاد کمرنگ می‌کند. از طرفی هم این بدبینی و بی‌اعتمادی به همه نهادهای حاکمیتی تسری پیدا می‌کند و به چشم اینکه در دیگر نهادها هم حتما این چنین فسادهایی وجود دارد، به ماجرا نگاه می‌شود.