نورنیوزـگروه جامعه: این کشور جدا از استادیومهای متعددی که ساخته، حتی یک شهر جدید هم برای جام جهانی افتتاح میکند. رقم ۲۲۰ میلیارد دلار را منابع متعدد خارجی تایید کردهاند، از جمله رسانه توتال اسپورتال. بد نیست به همین بهانه، مروری داشته باشیم روی هزینه میزبانی جامهای جهانی از سال ۹۰ میلادی به بعد.
جامجهانی ۱۹۹۰ ایتالیا
۴ میلیارد دلار
۱۲ شهر ایتالیا درگیر جام جهانی ۱۹۹۰ بودند؛ رقابتهایی که ۸ ژوئن تا ۸ جولای آن سال با حضور ۲۴ تیم برگزار شد. رقابتهایی که با قهرمانی آلمان غربی و نایب قهرمانی آرژانتین با دیگو مارادونا به پایان رسید. ایتالیاییها گرانقیمتترین جامجهانی تاریخ تا آن زمان و حتی تا سه دوره بعد را میزبانی کردند و دلیل آن هم توجه بیش از حد برای بهتر برگزار شدن رویدادهای حاشیهای مثل برگزاری جشنوارههای مد در خلال تورنمنت بود.
جامجهانی ۱۹۹۴ آمریکا
۵۰۰ میلیون دلار
این اختلاف فاحش هزینه میان دو جامجهانی اعجاببرانگیز است. نکته کلیدی اینجاست که آمریکا برای میزبانی در این جامجهانی، هیچ استادیومی نساخت و همین موضوع کمک شایانی به کاهش بودجهها کرد. البته این نکته را هم باید مدنظر داشت که آمریکاییها اصولا علاقهای به ورزش فوتبال نداشتند و بیسبال، بسکتبال، راگبی و فوتبال آمریکایی ورزش محبوب آنها بود. با این حال جامجهانی ۱۹۹۴ کمک شایانی به محبوبیت رشته فوتبال در ایالات متحده کرد.
جامجهانی ۱۹۹۸ فرانسه
۲ میلیارد و ۳۰۰ میلیون دلار
میزبان جامجهانی ۱۹۹۸ از لحاظ مالی هزینه زیادی را برای برگزاری این رقابتها انجام داد، اما کسب نخستین قهرمانی در تاریخ فوتبال فرانسه باعث شد تا همه از بابت صرف این هزینهها خوشحال شوند. فدراسیون فوتبال فرانسه که انتظار استقبال زیادی را از این رقابتها نداشت، پس از اینکه آمار بالای فروش بلیتها از همان ابتدای جام را مشاهده کرد، هم ظرفیت بلیتفروشی را افزایش داد و هم امکانات اقامتی بیشتری را برای میهمانان فراهم کرد. این نخستین جامجهانی ۳۲ تیمی تاریخ بود.
جامجهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن
۷ میلیارد دلار
نخستین میزبانان مشترک تاریخ جامجهانی و نخستین میزبانان آسیایی این رقابتها، بیش از ۷ میلیارد دلار برای برگزاری این رقابتها هزینه کردند. عمده این هزینهها هم به ساخت استادیومهای جدید در این دو کشور مربوط میشد؛ جایی که هر یک از این دو، به تنهایی ۱۰ استادیوم را برای بازیهای جامجهانی ۲۰۰۲ درنظر گرفتند. از لحاظ فوتبالی هم کرهجنوبی - البته با کلی حرف و حدیث - در رده چهارم قرار گرفت تا از لحاظ فوتبالی هم رویداد مثبتی را پشت سر بگذارد.
جامجهانی ۲۰۰۶ آلمان
۴ میلیارد و۶۰۰ میلیون دلار
با تنها یک رای اضافی، آلمان میزبانی این دوره از رقابتها را از آفریقای جنوبی ربود. آلمان با تکیه بر امکانات فوقالعاده باشگاههای بوندسلیگایی، نیاز خاصی به تجهیز یا ساخت استادیوم جدید نداشت و به همین دلیل هم عمده هزینههای خود را صرف سازوکارهای اقامتی مانند هتل و ... کرد. هر چند میزبانی جامجهانی هم برای مانشافت عنوانی بهتر از سومی دربر نداشت.
جامجهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی
۳میلیارد و ۶۰۰میلیون دلار
پس از شکست در کسب میزبانی جامجهانی ۲۰۰۶، آفریقاییها یک بار دیگر شانسشان را امتحان کردند و اینبار موفق شدند. آفریقای جنوبی درحالی ۹ شهر خود را درگیر میزبانی از جامجهانی کرد که مردم این کشور چندان بابت صرف این هزینهها خوشحال نبودند و درنهایت تیم ملی این کشور هم یک بار دیگر سطح فنی پایین خود را نشان داد.
جامجهانی ۲۰۱۴ برزیل
۱۵ میلیارد دلار
این جامجهانی هم با اعتراضات مردمی گسترده مواجه شد، چراکه در روزهایی که برزیلیها وارد رکود اقتصادی شده بودند، صرف این هزینه خیلی جای تعجب داشت. البته که برزیلیها همیشه دیوانه فوتبال بودهاند، اما از لحاظ فوتبالی هم شکست تاریخی ۷بریک برابر آلمان دیگر جای هیچ بحثی باقی نگذاشت.
جامجهانی ۲۰۱۸ روسیه
۱۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار
پرتغال، اسپانیا، هلند، بلژیک و انگلیس همگی برای کسب میزبانی این رقابتها اقدام کردند، اما روسیه ۱۲ رای موافق داشت و همین دیگر جای بحثی نگذاشت. در این بین هزینه بیش از ۶/ ۱۱ میلیارد دلاری روسها، خیلی هم مورد توجه قرار نگرفت، چراکه زیرساختهای این کشور به نوعی از برزیل بهتر بود و نیازی هم به خرج کردن اضافی وجود نداشت.
دنیای اقتصاد