محور اصلی سیاست بین‌الملل در فضای جنگ و صلح را موازنه قدرت تشکیل می‌دهد. اگرچه ویژگی شخصیتی برخی رهبران سیاسی ازجمله ترامپ، نقش تعیین‌کننده‌ای در فرآیند کنش ارتباطی کشورها ایفا می‌نماید، اما واقعیت آن است که تمامی رهبران سیاسی تلاش دارند تا از معادله قدرت برای حداکثرسازی منافع و مطلوبیت‌های خود در حوزه راهبردی و عرصه‌های ژئوپلیتیکی بهره‌مند شوند.

نخست‌وزیر پیشین رژیم صهیونیستی با حمله به سیاست‌های نتانیاهو، تأکید کرد که خشم آمریکا و بن‌بست در روابط با اروپا، جایگاه بین‌المللی تل‌آویو را به نقطه فروپاشی کشانده است.

لغو مذاکرات ایران و آمریکا در ژنو همزمان با تشدید حملات اسرائیل به لبنان، پرسش‌های تازه‌ای درباره آینده تفاهم اخیر و احتمال بازگشت درگیری‌ها ایجاد کرده است. هرچند تجربه جنگ 40 روزه احتمال جنگ انتخابی را کاهش داده، اما دینامیسم بحران همچنان می‌تواند منطقه را به سمت یک رویارویی ناخواسته سوق دهد.

جدیدترین آمار شبکه دیپلماتیک جهان نشان می‌دهد چین با 274 نمایندگی خارجی در صدر قرار دارد و ایران با 149 نمایندگی، جایگاهی بالاتر از سوئیس، عربستان و امارات کسب کرده است.

شاید مهم‌ترین خطای تحلیلی آن باشد که لغو مذاکرات سوئیس را به عنوان نقطه پایان یک روند تلقی کنیم. آنچه امروز مشاهده می‌شود، بیشتر به نخستین بحران جدی پس از امضای تفاهم شباهت دارد تا تزلزل در پایه های توافق.

مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در واکنش به تصمیم رژیم صهیونیستی برای قطع ارتباط، بر اهمیت گفت‌وگو در دیپلماسی تأکید کرد و خواستار ادامه تعاملات سازنده میان طرفین شد.

سخنگوی ارتش در دیدار با سخنگوی دولت، گزارشی از اقدامات نیروهای مسلح در جنگ رمضان ارائه داد و بر نقش هماهنگی میدان و دیپلماسی و حمایت مردم در تحقق پیروزی تأکید شد.

متن یادداشت تفاهم خاتمه جنگ تحمیلی آمریکا-رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، در اولین دقایق بامداد پنج‌شنبه 28 خرداد 1405 توسط روسای جمهور ایران و آمریکا امضا شد.

محمدباقر قالیباف در گفت و گوی تلویزیونی با مردم ابعاد جدیدی از جنگ اخیر و روند دستیابی به تفاهم‌نامه با آمریکا را تشریح و تأکید کرد جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر قدرت میدانی، انسجام ملی و دیپلماسی فعال توانست اهداف خود را پیش ببرد و آمریکا و رژیم صهیونیستی را از دستیابی به اهداف اعلامی‌شان بازدارد؛ رویکردی که به گفته او «دیپلماسی اقتدار» نام دارد.